รอคอยไปลอยคอ เรื่องเน้น ๆ แบบหมู ๆ และเนื้อ ๆ เมื่อไปดาษดาคราหน้าฝน

y5148

ถึงเวลาหน้าฝนของปีที่มีฝนตกโชกเฉอะแฉะ หลายคนคงไม่ค่อยนึกอยากจะออกไปตระเวนเที่ยวที่ไหนกัน เพราะหลายครั้งที่ออกไปแล้วก็ไม่ค่อยได้เที่ยวอะไร ได้แต่นอนหลบฝนกันอยู่ในห้องพัก ก็เลยมีความคิดที่ไปในแนวทางตรงกันข้ามคือชอบที่จะไปไหนมาไหนตอนหน้าฝนอยู่บ่อย ๆ ด้วยความที่ชอบอะไรที่เงียบ ๆ ออกไปในแนวที่มีโลกส่วนตัวมากหน่อย จะทำอะไรก็ไม่ต้องคอยรอต่อคิวเพราะมีคนไปกันเยอะแยะ พกหนังสือติดเป้ที่สะพายไปด้วย เจอฝนหนักออกไปไหนไม่ได้ก็นอนอ่านหนังสืออยู่ในห้องพักนั่นแหละ ที่สำคัญที่พักช่วงหน้าฝนราคาก็จะถูกเงินหน่อย ซื้อหวยก็ไม่เคยถูกหุ้นก็แกว่งไปแกว่งมาแบบนี้ จะควักเงินจ่ายออกจากกระเป๋าก็ต้องดูความคุ้มค่าหน่อย

y5147

y5146

มีวันหยุดสุดสัปดาห์นึกเบื่อ ๆ ห้องนอนที่บ้าน ก็เลยคิดอยากหาเปลี่ยนที่นอนสักคืน เลือกมองหาที่จะไปแบบที่ไม่ต้องนั่งขับรถไกลให้เมื่อยก้นกบมากนัก สุดท้ายก็ไปเหมาะเจาะและเหมาะใจลงเอยอยู่ที่ดาษดา ถนนทางขึ้นเขาใหญ่ที่ปราจีนบุรี กะดูระยะทางออกจากบ้านไปก็น่าจะสักประมาณไม่เกิน 120 กม. ออกจากบ้านตอนแปดโมงเช้าวันเสาร์ ขับรถไปแบบเรื่อย ๆ เพราะเจอฝนฉ่ำฟ้าอยู่ตลอดทาง แวะพักยืดเส้นยืดสายที่ปั๊มน้ำมันบ้าง สิบโมงสี่สิบก็ไปถึงจุดหมายปลายทาง เห็นอากาศแล้วก็ดูเป็นใจที่จะช่วยให้ได้บรรยากาศเงียบ ๆ สมอย่างที่ใจนึกอยาก ช่วงนี้ก็คงจะไม่มีอะไรหวือหวาให้ได้ดูมากนัก เพราะกว่าจะมีอีเว้นท์ใหญ่จัดแสดงดอกไม้ Once Flower Upon a Time ก็คงจะต้องเป็นเดือนธันวาคมนั่นแล้ว

y5145

y5144

ชอบที่นอนแบบที่มีต้นไม้เขียว ๆ อยู่รอบ ๆ ตัวเยอะ ๆ แบบนี้นี่แหละดูชุ่มชื่นดี โชคดีที่มาถึงแล้วฝนหยุดพักไม่โปรยปรายลงมาให้ชุ่มจนเกินชื่นกว่าที่อยากจะได้ มองดูเวลาแล้วก็คงจะเร็วไปกว่าเวลามาตรฐานที่จะเข้าห้องพักได้ ก็คงเหมือนกับหลาย ๆ ที่ที่ไปถึงเร็วก็ต้องรอเข้าห้องตอนบ่ายสองนั่นแหละ

y5143

y5142

แต่ไหน ๆ ก็มาถึงแล้วจะลองดูสักหน่อยก็คงจะไม่น่าเกลียด เผื่อว่าจะเจอคนใจดีเห็นว่ามีห้องว่างยอมให้เข้าพักก่อนได้ จอดรถไว้แล้วก็เดินเท้าเข้าไปที่อาคารลอบบี้ ความจริงจะไปไหนมาไหนข้างในนี้เขาก็มีรถกอล์ฟไว้คอยบริการขับรับส่งให้ แต่เห็นว่าสัมภาระก็มีแค่เป้สะพายหลังแค่ใบเดียว แดดก็ไม่ร้อนได้เดินเท้าออกกำลังตัวบ้างก็คงจะดี แล้วก็ยังได้หาจับโปเกมอนไปด้วยระหว่างเดิน เพิ่งจะอยู่เลเวล 24 แต้ม XP เลเวลนี้ตั้งแสนห้าแน่ะ จับโปเกมอนได้แค่ตัวละ 100 แต้มเอง

y5141

y5140

ยิ้มแย้มเข้าไปไต่ถามพนักงานต้อนรับดูก็ได้ยิ้มแย้มตอบว่าคงจะต้องหาอะไรทำรอไปก่อน นึกว่าถ้าฟลุคได้เข้าห้องเร็วกะวางโปรแกรมไว้ในใจว่าจะลงเล่นน้ำในสระว่ายให้ฉ่ำใจ มีเวลาที่ยังต้องรออยู่อีกสามชั่วโมง หย่อนก้นลงนั่งนึกว่าจะทำอะไรดีถ้าไม่อยากนั่ง ๆ นอน ๆ อยู่แถว ๆ นี้เฉย ๆ

y5139

y5138

ไม่ค่อยนึกมีอารมณ์เหมือนอย่างตอนที่มาดาษดาครั้งแรกเมื่อสาม-สี่ปีก่อนนู้น มาครั้งนั้นก็ชอบที่จะเดินหาอะไรดูไปถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย เป็นธรรมดาที่มาแล้วก็อยากรู้อยากเห็นไปหมด อย่างศาลาเทวดาก็อยากรู้ว่าหน้าตาจะเป็นอย่างไร ไปแล้วก็ได้ดูวิวเขาใหญ่กับเขาอีโต้แบบพานอรามา พอรู้แล้วมาคราวหลังก็เลยไม่ค่อยนึกอยากรู้อีก

y5137

y5136

อย่างสวนสัตว์เล็ก ๆ ที่เรียกว่า Tiny Park มาครั้งหลังก็ไม่ได้ไปเดินดูอีก ทุกวันนี้อ่านข่าวทางสารพัดสื่อก็เหมือนแพะบ้านเรายังมีให้ดูได้อยู่เรื่อย ๆ ความสนใจที่จะไปป้อนนมแพะก็เลยมีอยู่น้อยกว่าที่จะเสิร์ชหาดูรูปภาพคนป้อนนมแป๊ะซึ่งกระชุ่นอารมณ์ชวนดูได้มากกว่า

y5135

y5134

พวกนกยูงและเป็ดหัวเขียวก็เคยไปเดินดูแล้ว ที่นึกอยากจะดูอย่างนกเงือกสีน้ำตาลที่จู่ ๆ ก็มีมาโผล่อยู่แถว ๆ เขาใหญ่นั้น ที่นี่ก็คงจะไม่มีให้ได้ดู ส่วนพวกนกแก้วคอนัวร์เคยไปให้อาหารแล้วก็มาเกาะปีนป่ายนัวอยู่แถว ๆ คอ ซึ่งถึงจะจั๊กจี้ดีแต่นัวแบบนกก็ไม่น่าจะเพลินใจเหมือนได้นัวอยู่กับน้อง ๆ หนู ๆ

y5133

y5132

ยิ่งพวกเก้งกวางเดี๋ยวนี้ไม่ต้องไปหาดูที่ไหนไกล ใช้ชีวิตออกจากบ้านประจำวันก็คงจะได้เห็นอยู่ นอนอยู่กับบ้านดูช่องทีวีดิจิตอลก็ยังมีส่งตรงมาให้ได้ดูอย่างคมชัดถึงในห้องนอน

y5131

y5130

นั่งนึกไปนึกมาแล้วก็อย่ากระนั้นเลย ใช้เวลาไปหาข้าวกลางวันกินให้อิ่มท้องก็น่าจะดี ที่กินอยู่ห่างออกไปไกลหน่อยก็เลยเลือกที่จะไม่เดินไปเอง อีกทางเลือกก็คือขี่จักรยานที่มีให้ใช้ได้ฟรีก็ไม่ได้เลือกอีก แต่เลือกที่จะเดินออกไปขึ้นนั่งรถกอล์ฟบริการให้ช่วยไปส่งหน่อย

y5129

y5128

จุดหมายปลายทางอยู่ที่ห้องอาหารบลูมที่แปลว่าเบ่งบาน เดินขึ้นบันไดไปแล้วสายตาก็สะดุดอยู่ที่ป้ายหน่อยนึง เพราะเหมือนจะคลับคล้ายว่าแต่ก่อนที่เคยมากิน ป้ายชื่อตรงนี้แถว ๆ ที่อยู่ด้านหลังรูปดอกไม้และเหนืออยู่บนพยัญชนะ om จะมีชื่อ To-Sit อยู่ด้วย แต่ถึงจะเหลือชื่อติดอยู่แค่ Bloom ก็คงจะมีอะไรให้กินและดื่มทำให้ท้องเบ่งบานสมชื่อได้

y5127

y5126

เห็นยังเหลือเวลาอยู่อีกหลายสิบนาทีกว่าจะเที่ยงวัน กะว่าจะเดินเล่นดูอะไรแถว ๆ นี้ให้หมดเวลาไปบ้างก่อนที่จะกินมื้อกลางวัน ไม่สามารถจัดการเวลาได้อย่างที่คิด เพราะก้าวเท้าเข้าร้านอาหารมาได้ไม่กี่นาที ฝนข้างนอกก็โปรยปรายลงมาอีก คงจะต้องเก็บตัวเองเอาไว้อยู่ในบริเวณส่วนที่มีหลังคา เพราะยังไม่นึกอยากเปียกฝนและเดินอยู่บนพื้นที่แฉะลื่น

y5125

y5124

เปลี่ยนใจที่จะเริ่มมื้ออาหารทั้งที่ท้องยังไม่ทันได้ร้องหิว ซาลาเปาไส้หมูสับสองใบระหว่างการเดินทางเมื่อตอนเช้ายังทำให้รู้สึกอิ่มตัวอยู่ เลือกหาที่นั่งกินแบบที่ดูสบาย และเป็นที่นั่งกินที่ดูเหมือนจะสบายเกินตัว เป็นวันที่เลือกอย่างไรก็ได้เพราะไม่มีใครมาร่วมจ้องช่วงชิงแย่งที่นั่งด้วย

y5123

y5122

ไม่ได้สั่งเมนูซิกเนเจอร์อย่างเมี่ยงดอกไม้มากิน มาที่นี่ก็ยังติดชอบเรื่องเน้น ๆ แบบหมู ๆ และเนื้อ ๆ ถ้าจะต้องเลือกระหว่างดอกไม้ชุบแป้งทอดกรอบ ๆ กับหมูสะเต๊ะเนื้อนุ่ม ๆ ย่างไฟหอม ๆ ก็ยังเลือกที่จะชอบของกินอย่างหลังมากกว่า มื้อนี้ไม่ได้สั่งข้าวมากินให้เป็นชิ้นเป็นอัน แต่สั่งข้าวตังหน้าตั้งมากินเคียงคู่กับหมูสะเต๊ะแทน

y5121

y5120

กลัวจะฝืดคอสั่งอาหารซดน้ำที่เลือกเป็นต้มยำกุ้งน้ำใส ซึ่งก็ยังติดชอบที่จะยุ่งเน้น ๆ อยู่กับกุ้งมากกว่าเห็ดและน้ำต้มยำ

y5119

y5118

ยกเหตุผลที่ฝนยังไม่หยุดตกขึ้นมาเป็นข้ออ้างกับตัวเองในการที่จะหาอะไรกินต่ออีกสักนิด เลือกเป็นเต้าหู้ทรงเครื่องก่อนที่จะปิดมื้อด้วยขนมหวานอย่างฟักทองแกงบวช ชอบกินอะไรที่ง่าย ๆ และพื้น ๆ แบบนี้นี่แหละ กินให้อิ่มท้องไม่ต้องฟิวชั่นให้หะรูหะราเปิบแปลกอะไร

y5117

y5116

กินหน่วงเวลาหลังฝนหยุดรอพอให้พื้นแห้งแล้วก็ค่อยออกเดิน เลือกเดินไปที่จุดไฮไล้ท์ของการชมวิวและถ่ายรูปข้างบนร้านอาหารบลูมนี้ก่อน

y5115

y5114

ถ้าจากสูงสุดแล้วก็ต้องคืนสู่สามัญ เมื่ออยู่ข้างบนต้องมองอะไรแบบก้มหน้า ก็นึกอยากลงมาข้างล่างเพื่อจะได้แหงนหน้าเปลี่ยนมุมมอง หรือได้ลองมองอะไรที่อยู่ในแนวระนาบเดียวกันดูบ้าง

y5113

y5112

เป็นธรรมดาที่การมองสิ่งเดียวกันจากจุดที่ยืนกันอยู่คนละจุดก็ควรจะต้องมีสิ่งที่เห็นต่างกันอยู่ คงไม่มีสิ่งที่เรียกว่าผิดทั้งหมดและสิ่งที่เรียกว่าถูกทั้งหมด รู้เท่าทันอย่างนี้แล้วก็ไม่พึงหยิบยกความเห็นต่างทั้งหลายแหล่ขึ้นมาโต้เถียงเอาชนะคะคานกันจนเกิดเป็นประเด็นขัดแย้งใหญ่โตกันอยู่บ่อย ๆ

y5111

y5110

เห็นฟ้าเริ่มจะเปิดสว่างให้บ้างแล้วก็เลยเดินเล่นต่อ ไม่ได้เดินไปดูลานน้ำพุดนตรีที่เปิดเพลงให้น้ำพุเต้นระบำอย่างไม่รู้จักเมื่อย เป็นคนติดแสงสีก็เลยชอบดูน้ำพุเต้นตอนกลางคืนมากกว่ากลางวันเพราะมีแสงสีให้ดูด้วย คืนนี้ถ้าไม่นอนเร็วและฝนไม่ตกก็ตั้งใจว่าจะออกมาดูอยู่เหมือนกัน เลือกเดินมาที่ทีเฮ้าส์ร้านเล็ก ๆ ดูน่ารัก ๆ ที่เปิดขายชาและดอกไม้ เคยมาแวะนั่งกินน้ำดอกไม้อย่างน้ำดอกอัญชัญและน้ำดอกกุหลาบกับคัพเค้กรูปดอกไม้ แต่คราวนี้พอเดินไปถึงก็เจอว่าร้านปิด ก็เลยหมดเรื่องให้ทำไปอีกหนึ่งอย่าง

y5109

y5108

ดูท่าทางตัวเองว่าไปไหนไม่น่าจะรอดแล้ว ก็เลยเรียกรถกอล์ฟให้ขับมาส่งกลับลงที่ตรงลอบบี้ที่พัก เพิ่งจะเที่ยงครึ่งลองไปเรียบ ๆ เคียงเรื่องเข้าห้องพักได้เลยหรือยังดูอีกครั้ง ก็ดูเหมือนห้องที่จะนอนนั้นแขกเพิ่งจะเช็คเอ้าท์ออกไปยังไม่พร้อมให้เข้าได้ ก็คงยังต้องหาอะไรทำรอเวลาไปก่อน

y5107

y5106

นั่งอยู่เฉย ๆ ก็คงจะเบื่อก็เลยออกไปเดินดูสระบัววิกตอเรีย หรือที่เรียกกันตามรูปลักษณะว่าบัวกระด้ง เห็นแล้วยังเคยนึกอยากลองเอาตัวลงไปนอน แต่ก็ยั้งใจไว้ได้กลัวคนอื่นเห็นแล้วจะคิดไปถึงสุภาษิตคำพังเพยที่ว่าช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวห่อไม่มิดนั่นแหละ

y5105

y5104

เดินข้ามถนนเล็ก ๆ ไปข้าง ๆ ตึกห้องพัก มีต้นชื่ออะไรก็ไม่รู้จักออกดอกสีขาวอยู่เต็มไปหมดดูสวยลานตาดี

y5103

y5102

ไหน ๆ ก็เดินมาแถว ๆ ห้องพักแล้ว ก็เลยถือโอกาสมาเดินดูสระว่ายน้ำที่ยังต้องรอคอยจะลงไปลอยคออยู่ เป็นสระว่ายน้ำที่สร้างเอาไว้ตรงกลางหมู่ตึกห้องพักสองชั้น

y5101

y5100

เลือกจับจองห้องพักชั้นล่างเอาไว้จะได้สะดวกกับการที่จะหย่อนเอาตัวลงไปแช่น้ำจากระเบียงห้องพักได้เลย

y5099

y5098

คงจะกินมากแล้วมาเดินมาก บวกรวมเข้ากับพอฝนไม่ตกอากาศก็ดูจะอบอ้าว อาการหนังท้องตึงแล้วหนังตาเริ่มชักจะหย่อนก็แสดงอิทธิพลเข้าครอบงำ ย้อนเดินกลับไปที่อาคารลอบบี้แต่ไม่ได้จ่อมตัวลงนั่งอยู่แถว ๆ หน้าลอบบี้เหมือนเคย เปลี่ยนเป็นเดินอ้อมไปทางด้านหลังซึ่งทำไว้เป็นเหมือนท่าเรืออยู่ริมบึงน้ำขนาดใหญ่

y5097

y5096

ไม่ได้ตั้งใจจะไปหาชมวิวอะไรแถวนั้นหรอก แต่จำได้ว่ามีที่พอจะให้หลบไปนั่ง ๆ นอน ๆ ได้แบบที่ไม่ค่อยน่าจะมีใครผ่านมาเห็นเข้าให้อุจาดตา โดยเฉพาะชุดโซฟาที่วางอยู่แถวหลังสุดนั้นใหญ่มากขนาดพอ ๆ กับเตียงนอน จนเคยคิดอยู่เหมือนกันว่าถ้ามาแล้วไม่ได้จองห้องพักเอาไว้ ก็ว่าจะแอบมาหลบนอนอยู่แถว ๆ นี้นี่แหละ ทนนั่งอยู่ได้แค่พักเล็ก ๆ พักเดียว เจอลมบึงน้ำโกรกเข้าซ้ำ ๆ ก็ถึงกับร่วงหลับไปแบบไม่ทันฝืนตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มีน้องพนักงานมาปลุกเรียกให้พี่ไปเข้าห้องพักได้แล้ว

y5095

y5094

ได้ห้องพักชั้นล่างของตึกที่ชื่อ Chrysanthemum คงจะหมายถึงดอกเบญจมาศ ตึกห้องพักที่นี่มีชื่อเรียกเป็นชื่อของดอกไม้ แต่ที่จำเอาไว้ใช้บอกกับคนขับรถกอล์ฟเวลาที่เรียกมารับส่ง ก็เรียกแบบเอาง่ายเข้าว่าคือตึกเก๊กฮวย ได้เข้าห้องก่อนบ่ายสองสักสิบนาที เข้ามาแล้วก็สำรวจความเรียบร้อยพร้อมใช้ของห้องก่อน กลัวขาออกของใช้ในห้องขาดไปจะกลายเป็นว่าเราอม ทั้งที่วางเอาไว้ให้เราไม่ครบ สำรวจดูเตียงว่าอยู่ครบทั้งสองเตียงแล้ว แต่ก็กลัวจะนอนคนเดียวไม่พอ มือที่ชอบซุกซนก็เลยไปกางโต๊ะโซฟาแบบที่ยืดออกทำเป็นเตียงนอนอีกตัวไว้ คืนนี้จะได้ใช้สลับนอนทั้งคืนให้ครบเตียง

y5093

y5092

ข้าวของเครื่องใช้ก็มีให้อยู่หลายอย่าง ซึ่งหลายอย่างก็คงจะไม่ได้ใช้อย่างพวกเครื่องเล่นดีวีดีและลำโพงที่ต้องใช้สายต่อสำหรับของเล่นตระกูลไอรูปแอปเปิลทั้งหลายแหล่ เดี๋ยวนี้ไปไหนมาไหนมีแค่วายฟายให้ใช้ฟรีก็ดีถมเถแล้ว ซึ่งถ้าขาดไปแล้วดึก ๆ บางทีนอนไม่หลับก็เลยไม่รู้จะลุกขึ้นมาเล่นอะไรดี อย่างบานประตูไม้เข้าห้องน้ำกับบานประตูตู้เสื้อผ้าก็ทำได้เนียนจนดูเหมือนกันอย่างกลมกลืนเพียงแต่อยู่คนละฝั่งของห้อง นี่ถ้าดึก ๆ ละเมอหลับ ๆ ตื่น ๆ กลัวจะเดินไปฉี่เปิดประตูผิดบานอยู่เหมือนกัน

y5091

y5090

น้ำดื่มมีวางไว้ให้สี่ขวดคงจะเผื่อเอาไว้ให้ต้มชงกาแฟหรือชากิน แต่ที่ยังค้างต่อมคิดอยู่บ้างก็คือจาน ส้อม และมีด ที่จัดวางเอาไว้ให้ ไม่รู้ว่าควรจะต้องมีผลไม้ต้อนรับอยู่คู่กันด้วยหรือเปล่า พวกของกินที่เป็น Complimentary แบบนี้มีเขียนอะไรบอกไว้ให้หน่อยก็น่าจะดี จะได้รู้ว่าอะไรขาดหรืออะไรเกินแบบที่ไม่ต้องคิดเดาเอาเอง

y5089

y5088

ของในตู้แขวนกับของในตู้เย็นที่กินได้แบบรวมอยู่ในราคาค่าห้องแล้ว ก่อนกินก็เดาเอาเองจากการที่ไม่มีป้ายเขียนบอกราคาไว้ แต่พอกินเข้าไปแล้วก็ไม่ได้ถูกคิดเงินเพิ่ม

y5087

y5086

ห้องน้ำมีแยกส่วนเปียกและส่วนแห้งกันไว้คนละฝั่งทางด้านซ้ายกับด้านขวา พื้นที่ส่วนตรงกลางใช้จัดวางอ่างล้างหน้า ที่อาบน้ำในห้องน้ำเป็นแบบฝักบัวให้ยืนอาบ

y5085

y5084

ของใช้ที่จำเป็นที่จัดวางเอาไว้ให้ในห้องน้ำ มาครั้งก่อน ๆ ยังติดใจการออกแบบกล่องของใช้ที่เอามาต่อเล่นเป็นจิ๊กซอว์ได้ แต่มาคราวนี้ดูเหมือนกล่องของใช้ที่วางไว้ให้จะขาดหายไปชิ้นหนึ่งเมื่อเทียบดูกับรูปเก่าที่เคยถ่ายเอาไว้ ไม่ได้ว่าอะไรหรอก เพราะไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยได้หยิบของที่เขาจัดวางไว้ให้เอามาใช้สักเท่าไร แต่ชอบกล่องใส่ของที่นี่อยากจะเก็บเอาไปเล่นแค่นั้นเอง

y5083

y5082

ออกไปดูตรงระเบียงห้องมีอ่างจากุซซี่วางไว้ให้ข้าง ๆ สระว่ายน้ำ คิดจะเปลือยทุกช่วงตัวลงไปนอนแช่เล่นในอ่างให้น้ำนวดก็ยังมียางอายสายตารอบ ๆ อยู่บ้าง นี่ถ้าเก็บเอาเข้าไปวางอยู่ในห้องแล้วทำเป็นแบบซีทรูก็น่าจะยังพอให้ทนดูตัวเองได้ไหว แต่อ่างตรงระเบียงแบบนี้ก็ไม่ได้มีกันอยู่ทุกห้อง บางห้องอย่างที่เคยมานอนก็มีโซฟาเบดแบบที่เป็นชิงช้าจัดวางเอาไว้ให้แทน

y5081

y5080

สำรวจพอให้ได้รู้เห็นว่าอะไรเป็นอะไรและอยู่ตรงไหนบ้างแล้ว ก็กลับเข้าห้องซึ่งแอร์ที่เปิดไว้กำลังทำความเย็นได้อุณหภูมิที่กำลังเหมาะเจาะ ดึงม่านเลื่อนมาปิดลดแสงจากข้างนอกที่เข้ามาในห้องลงบ้าง เสร็จแล้วก็ขึ้นเตียงนอนทดสอบความนุ่มแน่นของฟูกและหมอนดูบ้าง ผลการทดสอบคือผ่านเกณฑ์ที่ระดับการหลับลึกได้พักใหญ่ ๆ เกือบชั่วโมง

y5079

y5078

ตื่นรู้ตัวอีกทีก็ตอนบ่ายสามโมง อาบน้ำล้างตัวแล้วนุ่งกางเกงว่ายน้ำพาตัวออกมาที่ระเบียงห้องพร้อมที่จะลงไปแหวกว่ายอยู่ในสระ

y5077

y5076

เป็นช่วงเวลาที่มีโอกาสจะยึดสระเอาไว้ว่ายเล่นเป็นส่วนตัว เพราะยังไม่เจอใครมาลงเล่นน้ำด้วยกันเลย

y5075

y5074

ชอบสระว่ายน้ำที่อยู่ท่ามกลางสีเขียวของสวนต้นไม้แบบนี้ รูปทรงของสระถูกออกแบบให้มีส่วนเว้าส่วนโค้งทอดตัวยาวราวกับกลีบดอกไม้ ส่วนที่ลึกสุดของน้ำน่าจะอยู่ที่ 160 ซม.

y5073

y5072

ขึ้นจากสระว่ายน้ำแล้วก็ยังแวะลงนวดแช่ตัวในอ่างต่อ กะพอไม่ทันให้ตัวเปื่อยยุ่ยก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว

y5071

y5070

สี่โมงท้องเริ่มแจ้งอาการว่ารู้สึกโหย คงจะใช้แรงไปเยอะอยู่เหมือนกันของที่กินเข้าไปตอนมื้อกลางวันก็เลยเร่งย่อย เดินข้ามสะพานจากโซนที่พักไปที่แกลเลอรีจัดแสดงดอกไม้

y5069

ยังไม่ได้นึกอยากจะไปเดินดูดอกไม้หรอก แต่แถว ๆ นั้นมีร้านขนมชื่อลาลัลลาอยู่ กะจะไปแวะหาอะไรเติมใส่ท้องสักนิดหน่อยช่วงก่อนจะถึงมื้อเย็น แค่ยืนอ่านป้ายชื่อขนมกับไอศกรีมที่มีขายก็กลืนน้ำลายลงคอไปหลายเอื๊อกแล้ว

y5068

y5067

เห็นแค่ป้ายชื่อร้านลาลัลลากับป้ายชื่อขนมปากกับกระเพาะในตัวก็ออกอาการเริงร่าเตรียมจะลัลล้ากันอย่างเต็มที่ เดินเข้าไปในร้านยังพอจะได้เจอผู้คนให้อบอุ่นตาบ้าง

y5066

y5065

บรรยากาศโดยรวม ๆ แล้วก็เป็นอย่างที่ใจต้องการก่อนออกเดินทางมาคือไม่ได้เจอกับผู้คนเยอะแยะจนดูชุลมุนวุ่นวาย แต่ก็ไม่นึกว่าวันหยุดหน้าฝนคนจะบางตาได้ขนาดนี้ ต่างกันสุด ๆ กับช่วงหน้าหนาวที่คนมาดูดอกไม้และตามหาความเย็นกัน พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมหลายโรงแรมและรีสอร์ทถึงได้หยุดพักกิจการช่วงตอนหน้าฝน ที่ไหนเปิดอยู่แล้วได้กรุ๊ปสัมมนาเข้ามาช่วยก็คงจะพอค่อยยังชั่วขึ้นหน่อย พนักงานกินเงินเดือนเองก็จะได้ไม่ต้องว่างงานกันชั่วคราว

y5064

y5063

คงเป็นเหตุและผลกันที่ว่าคนบางตาขนมในตู้ก็เลยบางตาไปด้วย ไปเลียบ ๆ เคียง ๆ หน้าตู้ดูขนม รู้สึกว่าอาการลัลล้าของน้ำย่อยดูจะเหือดแห้งหายไปแล้ว ปลอบตัวเองว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวอีกพักหนึ่งก็จะได้กินอาหารมื้อเย็นแล้ว ถ้ายั้งปากไม่อยู่เย็นนี้กินข้าวให้เร็วขึ้นหน่อยก็ได้

y5062

y5061

เดินเล่นอยู่แถว ๆ ที่เป็นลานกิจกรรม พอจะได้เจอคู่หนุ่มสาวหลายคู่ที่จูงมือกันเดินแล้วผลัดมือถ่ายรูปให้กันและกันบ้าง พอจะรู้ใจว่าภาพคู่จากการเซลฟี่อาจได้ออกมาดูแล้วไม่ค่อยสวย ก็เลยอาสาช่วยถ่ายรูปให้จะได้วางท่าทางโรแมนติกกันได้อย่างเต็มที่

y5060

y5059

เปลี่ยนอารมณ์มานอนที่นี่สักคืนก็ดีไปอย่าง เพราะมีที่ให้เดินดูโน่นดูนี่ไปได้เรื่อย ๆ ไม่ต้องขับรถออกไปตระเวนหาที่เที่ยวที่ไหนอีก หิวก็มีที่กินไว้ให้พร้อมสรรพสมกับชื่อดาษดาที่แปลว่า มากมาย เกลื่อนกลาด มาแล้วก็คงจะพอหากิจกรรมที่ชอบให้เลือกทำได้บ้าง พอเบื่อ เมื่อย หรือนึกขี้เกียจ ก็กลับเข้าห้องเปิดแอร์นอนดูทีวี

y5058

y5057

โต๊ะตรงนี้เห็นมีหลอดสีและขวดแก้วใส ๆ วางอยู่ด้วยกัน เดาจากสิ่งของก็ว่าน่าจะเอาไว้ใช้ทำกิจกรรมเพ้นท์สีขวดแก้วกัน โต๊ะที่ใช้นั่งทำกิจกรรมมีตุ๊กตาน่ารัก ๆ วางเอาไว้ด้วย ดูท่าว่าน่าจะเป็นกิจกรรมที่จัดเอาไว้ให้เด็ก ๆ ทำกัน

y5056

y5055

แล้วก็เดินมาถึงบริเวณลานด้านหน้าประตูทางเข้าตัวอาคารดาษดาแกลเลอรี นี่ถ้ามาช่วงหน้าหนาวคงได้เห็นสีสันของดอกไม้บานกันสะพรั่งตา ส่วนเจ้าหมียักษ์ตัวนี้น่าจะเป็นตัวเดียวกันกับตัวที่เคยเจออยู่แถว ๆ ศาลาเทวดา

y5054

y5053

ได้รู้จักชื่อของดาษดาเป็นครั้งแรกกับเรื่องราวของอาณาจักรดอกไม้ก็จากการไปเที่ยวงานราชพฤกษ์ที่เชียงใหม่เมื่อตอนปลายปี 2554 สองภาพเก่าที่หยิบเอามาดูฟื้นฝอยความทรงจำ กว่าจะหาโอกาสได้มาดูของจริงที่ปราจีนบุรีและลองนอนดูอยู่คืนหนึ่งก็เป็นปลายปี 2556 นั่นแล้ว

y5052

y5051

มาคราวนี้แค่ตั้งใจมานอน เล่นน้ำ แล้วก็กิน เลือกมาหน้าฝนได้ดูดอกไม้และต้นไม้ด้วยก็ถือว่าเกินความตั้งใจแล้ว

y5050

y5049

แกลเลอรีเรือนกระจกที่ใช้จัดแสดงดอกไม้ทั้งบิ๊กอีเว้นท์ปลายปีและมินิอีเว้นท์อีกตลอดทั้งปี จะมีดอกไม้ให้ดูมากหรือน้อยก็ต้องขึ้นอยู่กับช่วงของฤดูกาล

y5048

y5047

มินิอีเว้นท์ในธีมบลูแอนด์ไว้ท์ที่น่าจะจัดมาตั้งแต่ช่วงวันแม่เมื่อเดือนสิงหาคมนั่นแล้ว

y5046

y5045

ชุดถ้วยและกาน้ำชาสีฟ้าขาวกับฟาแลนนอปซิสสีขาว

y5044

y5043

ดอกใหญ่ขาวที่ดูราวประหนึ่งปีกผีเสื้อ

y5042

y5041

สวนสีเขียวที่ยังพอมีสีม่วงของดอกไม้แซมอยู่ให้ได้เห็น

y5040

y5039

บางมุมก็มีสีเหลืองปนน้ำตาลให้ได้มองอยู่บ้าง

y5038

y5037

ถึงจะขาดอีกสารพัดสีสันของไม้ดอกไป แต่ก็มีอีกหลายพืชพันธุ์ไม้ให้คนที่ชอบสีเขียวของสวนตกแต่งสวย ๆ ได้เดินดู

y5036

y5035

มีให้เลือกชอบทั้งใบแบบหยัก ๆ และใบแบบยาว ๆ ที่ดูราวกับขาแมงมุม

y5034

y5033

สับปะรดสีอีกหลายหน้าตา

y5032

y5031

แต่ที่ดูจะมีสีสันจริง ๆ กลับเป็นหน้าวัวที่มีอยู่หลากหลายสี

y5030

y5029

ปลีเองก็มีหลายสีและหลายหุ่น บ้างก็อวบอ้วนบ้างก็เรียวยาว

y5028

y5027

ส่วนจานรองดอกนอกจากจะต่างสีและต่างรูปทรงแล้วก็ยังมีรอยร่องย่นให้เห็นต่างกัน

y5026

y5025

มาเที่ยวตอนหน้าฝนแบบนี้มีโอกาสได้เพ่งพิศดูท่อนปลีและร่องย่นของดอกหน้าวัวอยู่ได้นานหน่อย ยิ่งช่วงเวลาใกล้จะห้าโมงเย็นแบบนี้เหมือนจะเดินดูอยู่คนเดียวไม่มีใครมาแย่งดู

y5024

y5023

จบเส้นทางการเดินเที่ยวในเรือนกระจกที่ร้านขายดอกไม้และของที่ระลึก แวะเดินเข้าไปชมของที่มีขายแล้วเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าลืมหยิบกระเป๋าเงินติดตัวมาด้วย  คงจะอยู่ในกระเป๋ากางเกงตัวเดิม ตอนเปลี่ยนจากใส่กางเกงขายาวมาเป็นขาสั้นคงลืมหยิบออกมา ก็เลยเป็นเหตุผลให้ตัวเองไม่ต้องซื้ออะไร ก่อนที่จะไปกินข้าวเย็นต่อก็เลยต้องเดินกลับห้องพักไปหยิบกระเป๋าเงินก่อน

y5022

y5021

เรียกหารถกอล์ฟให้ไปส่งที่ห้องอาหารบลูม ทีแรกก็ว่าจะนั่งกินบรรยากาศอยู่ระเบียงด้านนอก แต่คิดถึงยุงภูเขาตอนหน้าฝนแล้วก็เข้าห้องกระจกติดแอร์น่าจะสบายตัวกว่า ยังดีที่ตลอดช่วงบ่ายนี้ไม่มีฝนตกลงมาเติมให้เฉอะแฉะอีก

y5020

y5019

เป็นมื้อที่อยากได้น้ำเย็น ๆ ที่ไม่หวานมากมากินกับอาหาร เลือกสั่งน้ำแตงโมปั่นแบบที่ไม่ต้องใส่น้ำเชื่อม ซึ่งก็พอจะได้ความหวานจากเนื้อแตงโมธรรมชาติ

y5018

y5017

ไม่ได้เน้นมากินของกินที่มีดอกไม้เป็นส่วนประกอบทั้งอย่าง สลัดดอกไม้ เมี่ยงดอกไม้ หรือพล่าปลาแซลม่อนกับดอกไม้ แต่ยังชอบหาเรื่องเน้น ๆ แบบหมู ๆ มาใส่ตัวก่อน สันคอหมูคุโรบูตะย่างซอสดูโอ

y5016

y5015

วุ่นวายอยู่กับเรื่องหมู ๆ ในบรรยากาศเงียบเชียบอยู่ในห้องอาหารบลูมที่มีแสงสลัว ๆ ปล่อยให้อารมณ์ระเริงอยู่กับเนื้อสันคอติดมันหน่อย ๆ จิ้มน้ำจิ้มแจ่ว รู้สึกเผ็ดลิ้นไปบ้างก็ดับด้วยน้ำแตงโมหวานเย็น

y5014

y5013

หมดจานแรกเพิ่งจะมีคนมากินเป็นเพื่อนเติมอีกสองโต๊ะสามคน มีเพื่อนกินร่วมห้องอาหารแล้วก็เลยหาอะไรมากินต่ออีกสักจาน คราวนี้เปลี่ยนสั่งเน้น ๆ เป็นแบบเนื้อ ๆ บ้าง จานใหม่นี้เป็นเนื้อย่างกับซอสมัสมั่น

y5012

y5011

เนื้อวัวสันในติดมันเรื่อ ๆ ย่างไฟให้พอสุกหอม เลือกกินกับซอสมัสมั่นที่ปรุงจากเครื่องน้ำพริกแกงมัสมั่นแล้วมีอาจาดแตงกวากินแกล้ม คนไม่ชอบความหวานมันก็สามารถเลือกเลี่ยงไปกินกับน้ำจิ้มแจ่วได้

y5010

หมดทั้งหมูเนื้อแล้วไม่ได้ไปดูอะไรที่ไหนต่ออีก กลับห้องพักเปิดแอร์หรี่แสงไฟแล้วขึ้นเตียงนอน เป็นคืนที่หลับยาวนานไปจนถึงเช้า

y5009

เป็นคนที่มีความสามารถพิเศษเหมือนแมวอยู่อย่างเดียว คือนอนได้ทั้งวันให้ฮอร์โมนกระตุ้นการเจริญเติบโต !!!

ชัยพฤกษ์
12 ตุลาคม 2559