ก่อนจะกินแกลบธงฟ้า คนเซ็งหุ้นเดินหัวซุนเข้าซุ่นเฮง ผัดไทยลาดหญ้า

ออมเงินได้นิด ๆ หน่อย ๆ ลองเอาไปซื้อหน่วยลงทุนกับเขาบ้าง ไม่นึกว่าซื้อแล้ว สระอุ จะมาหายไปเสียเฉย ๆ การลงทุนก็กลายเป็นการลงทน กองทุนก็เปลี่ยนเป็นกองทน มีเงินซื้ออยู่กับเขาแค่ 2 กอง เดือนนี้แค่เดือนเดียวกองทุนที่ลงทุนในตราสารเงินขึ้นมาหน่วยละ 2 สตางค์ แต่กองทุนที่ลงทุนในหุ้นร่วงไปหน่วยละ 2 บาท 60 สตางค์ ทุนหล่นลงไปกองเหลืออยู่ไม่เท่าไหร่ เกิดอาการเซ็งหุ้นกำเริบ เพื่อนก็เลยชวนให้ไปทุเลาความเซ็งที่เมืองกาญจน์ ตอบรับแบบภาษาเฟสบุ๊คที่ต้องออกเสียงยาน ๆ หน่อยว่า โอเช ปายหนาย..ปายกาน..

เมื่อวานเขียนถึงผัดไทยปากบางที่สิงห์บุรีไปแล้ว วันนี้ลองมากินผัดไทยลาดหญ้ากันบ้าง ลาดหญ้าที่ว่านี้ไม่ใช่ถนนลาดหญ้าแถว ๆ ฝั่งธนฯ แต่เป็นตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองฯ จังหวัดกาญจนบุรี ร้านนี้ก็อีกเหมือนกันน่ะแหละ ที่มีคนบอกว่ามาลาดหญ้า ถ้าไม่ได้ไปกินผัดไทยร้านนี้ ก็เหมือนไม่ได้มา เพราะเขาขายอยู่ที่ลาดหญ้านี้มา 50-60 ปี กลัวจะไปไม่ถึงลาดหญ้าตามคำที่เขาว่า ก็เลยต้องแวะไปกินกันสักนิด ๆ หน่อย ๆ

ร้านอยู่ในตัวเมืองลาดหญ้า ออกไปทางด้านทิศเหนือของตัวเมืองกาญจนบุรีอีกประมาณ 17 กม. ร้านเป็นตึกแถว 2 คูหาอยู่ริมถนนแสงชูโต หรือทางหลวงหมายเลข 3199 ทางฝั่งซ้ายมือ ก่อนถึงสี่แยกลาดหญ้าประมาณ 200 เมตร จอดรถได้ที่ริมถนนแถว ๆ หน้าร้าน

กินเสร็จแล้วก็สะดวก อยากจะไปไหนต่อก็ไป ตรงไปก็ไปอำเภอศรีสวัสดิ์ ถ้าเลี้ยวซ้ายก็ไปอำเภอไทรโยค เลือกเลี้ยวขวาก็ไปอำเภอบ่อพลอย แต่ถ้าไม่อยากไปไหนก็ยูเทิร์นย้อนกลับเข้าตัวเมืองกาญจน์

หน้าร้านถึงกับต้องติดประกาศว่า ร้านนี้ไม่มีสาขา โปรดอย่าเชื่อคำแอบอ้าง อ้ะ..ตานี้จะได้รู้กันว่า ถ้าจะกินผัดไทยซุ่นเฮง ต้องมาที่ร้านนี้ที่เดียว

สะสมความหิวไว้ตั้งแต่เช้า ไปถึงที่ร้านยังหย่อนเที่ยงไปสิบนาที ในร้านยังมีโต๊ะว่างให้เลือกนั่งได้ มีแบบที่เป็นโต๊ะอยู่ในห้องแอร์ และโต๊ะที่ไม่ได้อยู่ในห้องแอร์ แต่นั่งไปได้ไม่นานสักเท่าไหร่ คนก็ทยอยเข้าร้านมากินกันจนเต็มหมดทุกโต๊ะ ผ่านไปอีกหน่อยก็เริ่มจะมีคนมารอคอยโต๊ะ ก็เลยได้เรียนรู้เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างหนึ่งว่า ถ้าจะมากินที่ร้านนี้ ก็ควรจะมาถึงให้ทันก่อนเที่ยงสักเล็กน้อย

ตามปกติร้านนี้ก็จะเปิดขายทุกวัน ตั้งแต่เช้าสาย ๆ ไปจนถึงห้า-หกโมงเย็น รายการอาหารไม่ต้องยุ่งยากเลือกมาก เพราะมีอยู่แค่หน้าเดียว รวม ๆ แล้วก็เห็นมีอยู่ด้วยกัน 20 รายการ

อยากกินกาแฟสดและน้ำปั่น สั่งเอาจากแผงขายหน้าร้าน ตอนเอามาส่งให้ที่โต๊ะเขาจะขอเก็บเงินไปเลย

หนึ่งในรายการอาหารแนะนำ ทอดมันปลากราย ตอนที่ยกมาลงโต๊ะใหม่ ๆ ถึงจะหิวแค่ไหนก็ให้สำรวมใจไว้ก่อน อย่าเพิ่งรีบผลีผลามตักเข้าปาก ไม่ใช่อะไรหรอก เนื้อข้างในมันยังร้อนมาก ยิ่งถ้าใส่ปากเข้าไปทั้งชิ้น จะเหมือนคนไร้ทางออก เคี้ยวกลืนก็ไม่ได้ จะคายออกก็น่าเกลียด ก็เลยได้แต่อม ๆ แล้วก็ห่อปากเป่า ฮ่อ ฮ่อ คนทำขายเห็นเข้าก็ยิ้มแก้มปริ นึกว่าคนกินร้องบอกว่า ฮ้อ ฮ้อ – ดี ดี ที่ไหนได้มันร้อนจนแทบปากจะพองอยู่แล้ว

เนื้อปลากรายขูดเอาไปคลุกเคล้ากับเครื่องแกง ซอยถั่วฝักยาวใส่ลงไปหน่อย เอาลงทอดในน้ำมันให้บานฟู กินตอนที่ยังไม่ทันแบนแฟบ จะได้ทั้งความหวานของเนื้อปลาสด และกลิ่นความหอมของเครื่องแกง เคี้ยวหนึบหนับ ๆ แบบนุ่ม ๆ กินพร้อมกับน้ำจิ้มแตงกวา ของบางร้านน้ำจิ้มจะใส่ถั่วลิสงคั่วป่นลงไปด้วย ก็อร่อยกันไปคนละแบบ

รายการอาหารแนะนำอีกจานหนึ่ง หอยจ๊อปู อันนี้ก็ทอดน้ำมันขึ้นมาจากกระทะใหม่ ๆ ข้างในยังอมความร้อนไว้เพียบพร้อม เห็นทอดมาได้ผิวข้างนอกออกสีเหลืองอ่อน ๆ สวยกำลังน่ากิน จิ้มกินกับน้ำจิ้มบ๊วย

เวลาเคี้ยวจะได้ความกรอบของผิวฟองเต้าหู้ที่หุ้มห่อ ตามด้วยความรู้สึกนุ่มเนื้อปูและส่วนผสมที่ซ่อนอยู่ข้างใน ถึงจะผูกอกผูกใจกับหอยจ๊อแถว ๆ หนองมนบ้าง บ้านบึงบ้าง และศรีราชาบ้าง แต่หอยจ๊อของลาดหญ้านี้ก็กินได้เรื่อย ๆ นะ

สั่งรายการอาหารแนะนำมาอีกจานหนึ่งคือ ขนมเบื้องไข่ หน้าตาเป็นแบบขนมเบื้องญวน แต่ไส้ข้างในไม่ใช่ แล้วตัวที่ใช้ห่อ กินดูแล้วเหมือนจะเป็นไข่ล้วน ๆ ไม่แน่ใจว่ามีแป้งเป็นส่วนผสมอยู่ด้วยหรือเปล่า จะว่าใกล้เคียงกับไข่ยัดไส้ก็ได้อยู่นะ

ขนมเบื้องไข่ที่ถูกแหวกไข่ห่อออก ไส้ข้างในไม่เหมือน บั่นแซว หรือ ขนมเบื้องญวน ที่จะใช้กุ้งสด ผัดกับเต้าหู้ และถั่วงอก และก็ไม่เหมือนกับขนมเบื้องญวนที่คนไทยทำขายใส่ไส้มะพร้าวขูดสีแดง ๆ คงเป็นเพราะอย่างนี้เขาถึงตั้งชื่อเรียกว่า ขนมเบื้องไข่ เพราะมีไส้เป็นสูตรเฉพาะที่ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน เขาเอาไช้โป๊วสับมาผัดกับถั่วงอก เป็นไช้โป๊วของราชบุรีรสชาติออกหวาน ๆ เต็ม ๆ อยู่แล้ว

รายการอาหารประเภทกับข้าว สั่งไข่เจียวปู เขาน่าจะใช้หม้อเป็นภาชนะทอดไข่ หน้าตาไข่เจียวถึงได้ออกมาเป็นก้อนกลม ๆ ทอดแบบน้ำมันร้อนท่วมเพื่อให้เนื้อไข่ข้างในฟูน่ากิน

รายการอาหารประเภทผัดไทย มีให้เลือกสั่ง ผัดไทยไม่ใส่เส้น วุ้นเส้นผัดไทย และเส้นเล็กผัดไทย เลือกสั่งได้แล้ว เขาก็เอาเครื่องผักมาวางรอไว้ให้ก่อน อย่างน้อยถ้ารอนาน ก็ยังช่วยให้มั่นใจได้ว่าที่สั่งไปเขาไม่ได้ลืม

ผัดไทยของร้านซุ่นเฮงที่พูดถึงกันมากและน่าจะสั่งกันมากด้วยก็คือผัดไทยไม่ใส่เส้น โดยเฉพาะผัดไทยทะเลไม่ใส่เส้น ที่เอากุ้งและปลาหมึกไปผัดกับเครื่องผัดไทย กินกันเป็นกับข้าวบ้าง หรือกินเป็นกับแกล้มบ้าง แต่โดยส่วนตัวแล้วเป็นคนที่ชอบกินเส้น ไม่ชอบเกาเหลากับใคร ก็เลยไม่ได้สั่งผัดไทยแบบไร้เส้น หรือเกาเหลาผัดไทย แต่ที่ไม่ค่อยชอบกินก็คือถั่วงอก ก็เลยเลือกสั่งเป็นเส้นเล็กผัดไทยกุ้งสดไร้ถั่วงอกแทน

หน้าตาผัดไทยกุ้งสดแบบไม่ใส่ถั่วงอก สูตรผัดไทยของที่ร้านนี้เขาจะเหยาะใส่ซีอิ๊วดำลงไปด้วย ช่วยเพิ่มสีสันและรสชาติ

เดี๋ยวจะถูกหาว่าไม่ยอมกินถั่วงอก ก็เลยสั่งเติมมาอีกจานหนึ่ง เป็นวุ้นเส้นผัดไทยทะเล แบบออริจินัลดั้งเดิมของทางร้าน ไม่ได้ดัดแปลงเพิ่มเติมหรือตัดอะไรออก

ผัดไทยที่นี่จะมีรสชาติออกหวานนำ รสชาติใกล้เคียงกันกับผัดไทยร้านที่ว่ากันว่าอร่อยทั่ว ๆ ไป ส่วนที่บ่งบอกถึงความเป็นทะเลก็คือกุ้งและปลาหมึก

กินผัดไทยติดต่อกันมา 2 วันแล้ว จะทนรอดูเดือนหน้าอีกเดือนหนึ่ง ถ้าสถานการณ์เงินทุนในกระเป๋ายังไม่กระเตื้อง คงจะต้องเลิกกินผัดไทย จำใจเปลี่ยนไปกินแกลบ แล้วถ้าเห็นใจกันจริง ช่วยเตรียมจัดแกลบธงฟ้าไว้ให้ด้วยก็แล้วกัน !!!

ชัยพฤกษ์ / 30 กรกฎาคม 2556

Leave a Reply