ฝ่าหมอกเชียงดาวแก้หนาวด้วยขาหมู

y8326

น่าจะสัก 27-28 ปีก่อนได้แล้วที่เคยไปทำงานอยู่เชียงใหม่ วันไหนถ้าต้องขับรถจากตัวเมืองออกไปทำงานไม่ว่าจะเป็นแถว ๆ เชียงดาว หรือเลยไปจนถึง ฝาง แม่อาย จนข้ามแม่น้ำกกที่ท่าตอน ก็จะต้องแวะกินกาแฟกับข้าวเช้าของร้านขาหมูพรเพ็ญที่เชียงดาว ถนนหนทางตอนนั้นยังไม่ได้ขยับขยายให้รถวิ่งทำความเร็วได้เหมือนทุกวันนี้ ก็เลยต้องออกจากตัวเมืองกันตั้งแต่เช้ามืดเพื่อให้ไปถึงเชียงดาวทันหิวข้าวเช้าพอดี แล้วไม่ได้ไปกันบ่อย ๆ ถี่หน่อยก็เดือนละครั้ง กินขาหมูเช้าเสร็จก็ต้องสั่งใส่ถุงเอาไว้กลับมากินมื้อหลังอีก

y8325

y8324

ตอนหน้าหนาวถนนช่วงที่ขึ้นเขาและพื้นราบก่อนที่จะเข้าเชียงดาวก็จะมีหมอกลงหนา ด้วยว่าสองข้างทางนั้นมีต้นไม้อยู่เยอะ เป็นความสวยงามที่ชอบจนยากจะลืม ไปเชียงใหม่ตอนหน้าหนาวอีกทุกครั้ง ก็จะต้องแวะไปทบทวนความทรงจำกับหมอกและขาหมูเชียงดาวอยู่เสมอ

y8322

y8321

ภาพร้านและแผนที่นี้เคยเล่าถึงร้านขาหมูพรเพ็ญไปครั้งหนึ่งแล้วเมื่อต้นปี 2555 นั่นคือครั้งหลังสุดที่ได้ไปกินขาหมูกับผัดหน่อไม้ของชอบที่ไปแล้วต้องสั่งประจำ (คลิกย้อนอ่านเรื่อง ความอ้วนไม่มีขายอยากได้ต้องหาเอา ขาหมูเชียงดาวร้านพรเพ็ญ) ร้านนี้ไปกี่ทีกี่ทีก็ไม่ค่อยได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศร้านจากเดิม ๆ สักเท่าไร ก็ยังเป็นห้องแถวไม้สองชั้นอยู่อย่างนั้น

y8320

y8319

ห่างหายไปเสียหลายปี หนาวนี้ได้มีโอกาสขึ้นเชียงใหม่ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ต้องหาโอกาสปลีกวิเวกไปหาขาหมูเชียงดาวกิน ระหว่างเส้นทางก็ได้เจอกับหมอกสองข้างทางสมใจนึกอยาก ขับรถฝ่าหมอกระยะทัศนวิสัยน่าจะสัก 50-60 เมตร ก็ต้องระมัดระวังมากขึ้นหน่อย เป็นทางโค้งเขาด้วย ดีที่ถนนเดี๋ยวนี้ราดยางดีและขยายกว้างกว่าแต่ก่อน ไม่ได้จอดรถลงไปเก็บภาพหรือเซลฟี่ตัวเองมาดูหรอก หมอกหนาอย่างนี้นึกห่วงอันตรายมากกว่าห่วงจะไม่ได้ภาพสวย

y8318

y8317

จากตัวเมืองเชียงใหม่ไปเชียงดาวเดี๋ยวนี้เหมือนไม่ไกล ไปตามทางหลวงหมายเลข 107 ระยะทางไม่ถึง 70 กม. ขับรถประมาณชั่วโมงเดียวก็ถึง ร้านขาหมูพรเพ็ญไม่ได้มีแต่ขาหมูขายหรอก ออกจะเป็นแนวร้านขายข้าวแกงกับกาแฟด้วยซ้ำ

y8316

y8315

กับข้าวที่ทำขายก็มีทั้งกับข้าวเมืองและกับข้าวทั่วไป ขายอย่างนี้มานานปีดีดัก ปีที่ขึ้นไปทำงานอยู่เชียงใหม่ก็เป็นที่รู้จักชื่อแล้ว ก่อนหน้านั้นก็น่าจะมีชื่อมาก่อนหลายปีแล้ว เพราะก็ได้รู้จักร้านนี้จากปากของคนรุ่นก่อนหน้า แต่ก่อนเวลาคุยกันก็ไม่ได้เรียกชื่อขาหมูพรเพ็ญหรอก เรียกกันแค่ว่าขาหมูเชียงดาว ถ้าฝากซื้อใส่ถุงกันก็จะมาซื้อให้ที่ร้านนี้

y8314

y8313

กับข้าวมีให้เลือกกินหลายอย่าง แต่ไปถึงแล้วก็ไม่ค่อยได้สั่งกับข้าวอย่างอื่นมากิน เพราะหนักจะเอนเอียงไปทางอยากกินขาหมูมากกว่า กับข้าวที่จะสั่งมากินด้วยอีกอย่างก็คือผัดหน่อไม้ มีสั่งเพิ่มอยู่บ้างก็พวกลาบคั่ว

y8312

นาน ๆ จะไปสักครั้งก็เลยไม่ค่อยทันจะได้สังเกตว่ากับข้าวที่ทำขายอยู่มีการหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนหน้าตากันอย่างไรหรือไม่ แต่เท่าที่ไปทุกครั้งก็มีให้กินทั้งขาหมูกับผัดหน่อไม้อย่างที่ชอบ ขาหมูนั้นต้มเคี่ยวกันเป็นหม้อใหญ่ ๆ แบบที่เรียกว่าเข้าน้ำเข้าเนื้อถึงรสถึงชาติ

y8311

y8310

ไปกันหลายคนก็กินสนุกเพราะกินได้เยอะและหลายอย่างหน่อย ไปคนเดียวสั่งอะไรไม่ค่อยได้มาก ยิ่งเป็นช่วงที่หมอยังต้องนัดให้ไปเจาะเลือดตรวจทุกเดือน-สองเดือน ขืนกินตามใจปากเดี๋ยวก็ได้เข้าไปนอนไอซียูอีก ไม่ได้สั่งข้าวราดขาหมูแบบจานเดียว แต่สั่งขาหมูเป็นแบบกับข้าว ได้ขาหมู ไข่พะโล้ และผัดหน่อไม้ มากินกับข้าวสวย

y8309

y8308

ผัดหน่อตามคำเรียก ใช้หน่อไม้อ่อน ๆ เอามาผัดกับไข่ ไม่ต้องใส่เนื้อสัตว์อะไรอื่น แค่เนื้อหน่อไม้นุ่มหวานกินกับข้าวสวยก็อร่อยแล้ว กินกับไข่พะโล้ที่ต้มเข้าน้ำเข้าเนื้อก็ยิ่งกินอร่อย น้ำราดเป็นแบบน้ำแดงไม่ฉุนรสและกลิ่นพะโล้กำลังเหมาะกิน ตักน้ำราดข้าวสวยด้วยแล้วยิ่งช่วยเจริญอาหาร

y8307

y8306

ขาหมูของชอบเนื้อหนังนุ่มเปื่อยแต่ไม่เละยุ่ย มาหนนี้ยอมกินให้น้อยลงกว่าที่เคยทำ ตัดใจจากคากิแต่ยังยืนหยัดว่าจะเรียกว่ากินขาหมูทั้งทีก็ต้องมีทั้งเนื้อและหนัง

y8305

คนใกล้ตัวอยากกินขาหมูแต่กลัวมัน ต้องคอยย้ำบอกอยู่เสมอว่า ขาหมูต้องมีมันก็เหมือนกับฉันที่ต้องมีเธอ !!!   

ชัยพฤกษ์
24 มกราคม 2559