exit0026

ชวนไปดู พระอาทิตย์ตก ความจริงของชีวิตที่มีขึ้นและมีลง

มีผู้ที่ควรแก่การเคารพคอยบ่มเพาะเกลาจิตใจให้อยู่เสมอ บ้างว่า “ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข” นั้นเป็นความสุขจากภายนอก ที่ไม่ได้อยู่ติดกาย ไม่สามารถที่จะเอาพกติดตัวมาไหนไปไหนได้ตลอดไป ประหนึ่งที่เคยได้ยินจากคำพระท่านว่า “จิตใจของคนส่วนใหญ่จึงเสมือนท่อนไม้ที่ลอยอยู่ในกระแสคลื่น ถูกคลื่นซัดสาดให้ลอยขึ้นและจมลงอยู่ในกระแสคลื่นนั้น คลื่นก็คือโลกธรรม ซึ่งเมื่อมีลาภ ก็มีเสื่อมลาภ มียศ ก็มีเสื่อมยศ มีสรรเสริญ ก็มีนินทา มีสุข ก็มีทุกข์ เป็นคลื่นที่คอยซัดสาดท่อนไม้ซึ่งก็คือดวงใจที่ไม่มั่นคงของเรานั้นให้ฟูขึ้นแล้วก็ฟุบลงอยู่ตลอดเวลา ไม่มีวันที่จะหยุดสงบนิ่ง สักเดี๋ยวก็ดีใจ แต่อีกสักเดี๋ยวก็เสียใจ”

ทุกการเดินทางบนเส้นทางแห่งการแสวงหาที่ผ่านไป จึงมักจะจับยึดโอกาสเพื่อค้นหาความเป็นชีวิตและตัวตน ภาพของดวงตะวันยามเช้าที่ค่อยค่อยเหลือบพ้นขึ้นเหนือขอบฟ้าฟากหนึ่ง และภาพของดวงตะวันยามพลบที่ค่อยค่อยเลือนต่ำลงหายไปใต้ขอบฟ้าอีกฟากหนึ่ง จึงมักจะเป็นภาพที่ถูกใช้ไปกับการปล่อยให้จิตได้มีโอกาสคิดทบทวนถึงสิ่งที่ได้กระทำผ่านไปในช่วงรอบวงเส้นทางเดินของดวงตะวันแต่ละรอบ

ถ้ามีกล้องถ่ายรูปอยู่ใกล้มือ แล้วไม่ลืมหรือขี้เกียจ ก็มักจะได้หยิบขึ้นมาใช้บันทึกภาพเก็บไว้เป็นความทรงจำ ฉวยคว้าภาพใหม่ ๆ มาได้ 6 ภาพ ภาพแรกนั้นเป็นบันทึกของแสงทองเหนือท้องทุ่งนาแถว ๆ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์

ภาพถัดลงมาเป็นบันทึกเหนือเวิ้งน้ำของเขื่อนอุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเคยได้ยินคนเรียกชื่อเขื่อนนี้ว่า “เขื่อนพองหนีบ” อยู่เหมือนกัน แต่ไม่ได้มีโอกาสทันไถ่ถามถึงความหมาย คิดเองก็ว่าควรจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับลำน้ำพอง เพราะเป็นเขื่อนที่สร้างกั้นลำน้ำพองตรงบริเวณช่องเขาแนวต่อระหว่างเทือกเขาภูเก้า และภูพานคำ การเดินทางออกจากตัวจังหวัดขอนแก่นไปประมาณ 26 กิโลเมตร จะมีทางแยกซ้ายมือเข้าไปอีกประมาณ 24 กิโลเมตร ก็จะถึงตัวเขื่อน ที่นี่มีทั้งที่เที่ยว ที่กิน และที่พัก ไว้รองรับอยู่พร้อม

ภาพถัดลงมาเป็นบันทึกท้องทะเลที่หาดเจ้าพระยาบางปู บ้านบางปู ตำบลสามร้อยยอด กิ่งอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ นักท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปเที่ยวที่ถ้ำพระยานคร และหาดแหลมศาลา ก็จะต้องมาจอดรถทิ้งไว้ที่นี่ ใช้เส้นทางจากกรุงเทพฯ ผ่านอำเภอหัวหิน ถึงอำเภอปราณบุรี ระยะทางประมาณ 230 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายที่สี่แยกปราณบุรีไปจนถึงบ้านบางปู ระยะทางอีกประมาณ 30 กิโลเมตร แถว ๆ นี้ ดีตรงที่มีที่ท่องเที่ยวทั้งภูเขา ถ้ำ และทะเล ที่กินไม่ต้องห่วง ที่พักมีให้หาได้

ถัดลงมาอีกภาพหนึ่งเป็นบันทึกเหนือท้องทะเลอันดามัน ที่หมู่เกาะสิมิลัน ตำบลเกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา ต้องขึ้นเรือออกจากฝั่งที่ท่าเรือทับละมุ ตำบลลำแก่น อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา ไปอีกประมาณ 70 กิโลเมตร มีเรือบริการทั้งแบบไปกลับวันเดียว และไปแล้วอีกหลายวันมารับกลับ ถ้าจะค้างคืนก็ต้องเตรียมหาที่พักและที่กินไว้ก่อนล่วงหน้า

ภาพถัดมาเป็นบันทึกท้องทะเลที่หาดบางสัก ตำบลบางม่วง อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา อยู่ริมถนนสายเพชรเกษม ช่วงระหว่างอำเภอท้ายเหมือง กับอำเภอตะกั่วป่า ประมาณกิโลเมตรที่ 76-77 มีทางแยกเข้าไปชายหาดแค่ช่วงสายตาเห็น เหมาะสำหรับมื้ออาหารเย็นริมหาดที่มีทิวสนตั้งเรียงราย นั่งชมแสงเงินแสงทองยามพระอาทิตย์ตก

ส่วนภาพสุดท้ายเป็นบันทึกจากท้องทะเลที่หมู่เกาะลันตา ตำบลเกาะลันตาใหญ่ อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ ขับรถไปเองก็ได้จากตัวจังหวัดกระบี่ใช้ถนนทางหลวงหมายเลข 4 ไปทางอำเภอคลองท่อม หรือถนนที่จะไปจังหวัดตรัง พอถึงทางแยกบ้านห้วยน้ำขาว ให้เลี้ยวขวาไปตามทางหลวง 4206 อีกประมาณ 20 กิโลเมตร ไปจนถึงบ้านหัวหิน จะมีท่าเรือข้ามฟากจากฝั่งไปเกาะลันตาน้อยก่อน จากนั้นก็ต้องไปลงเรือข้ามฟากไปเกาะลันตาใหญ่อีกทีหนึ่ง ที่นี่มีที่เที่ยว ที่กิน ที่พัก ให้เลือกมากมาย รวมทั้ง เลือกออกไปเที่ยวทะเลกระบี่ หรือทะเลตรัง ก็ได้แล้วแต่ชอบ

เพียงชั่วขณะที่จิตคืนกลับสู่ตัวตนที่เป็นจริง ในทันทีนั้นก็ได้ยินเสียงเล็ดรอดออกมาเครื่องจักรที่ให้กำเนิดเสียง ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลเกินฟังนัก จำได้เพียงรำไรว่าน่าจะเป็นบทเพลงที่ชื่อตะวันชิงพลบ ไม่ทันจะได้มั่นใจกับชื่อเพลงนัก เสียงร้องที่คิดว่าน่าจะเป็นของคุณปู พงษ์สิทธิ์ ก็พลันขึ้นเนื้อท่อนที่ว่า

“รักโลภ โกรธหลง มั่นคง ในใจ ปิดบังดวงตามืดมัวหม่น แก่งแย่ง แข่งขัน ห้ำหั่น เชือดเฉือน ไม่มีเพื่อนมีมิตร จริงใจ ชีวิต (ชีวิต) ไม่พ้น (ไม่พ้น) ขึ้นลงก็แค่นั้น อยากจะขึ้นอย่างนั้นให้นานนาน ตะวัน (ตะวัน) ชิงพลบ (ชิงพลบ) ชิงตกจากฟ้า ลา จากหายไป..”

ชัยพฤกษ์

Leave a Reply