หวานแล้วก็วัด..เริ่มจากแค่ชิม ๆ กับไอติมฮาเก้นดาส

y4176

วันหยุดไม่อยากซุกตัวอยู่กับบ้าน ร้อน ๆ อย่างนี้ถ้าคิดหาว่าจะไปที่ไหนไม่ออก ก็เลือกที่จะเข้าไปเดินหาความเย็นในศูนย์การค้า อย่างน้อยก็ช่วยลดใช้ไฟเปิดแอร์ที่บ้านไปได้บ้าง ปีที่แล้ว (2559) บ้านเราทางเหนือก็ทุบสถิติร้อนสูงสุดถึง 44.6 องศาเซลเซียสมาแล้ว ซึ่งสูงสุดนับตั้งแต่มีการเก็บตัวเลขความร้อนกันมา ปีนี้ดูท่าก็ว่าน่าจะใกล้เคียง เบื่อห้างที่อยู่ใกล้บ้านก็เลยทนขับรถไปไกลจากบ้านสักประมาณ 30 กม. ออกจากบ้านเร็วหน่อยเพราะกลัวจะต้องวนหาที่จอดรถ ก็เลยไปถึงเซ็นทรัลเฟสติวัลอีสต์วิลล์ตั้งแต่สิบโมงกว่า ๆ Continue reading หวานแล้วก็วัด..เริ่มจากแค่ชิม ๆ กับไอติมฮาเก้นดาส

ถึงศาลายาโหยหาสมุนไพรยุคประเทศไทย 4.0

y4310

วันหยุดสุดสัปดาห์ในยุคสมัยที่บ้านเรากำลังก้าวเข้าสู่โมเดลประเทศไทย 4.0 ที่จะชับเคลื่อนเศรษฐกิจกันทุกภาคส่วนด้วยเทคโนโลยี นวัตกรรม และความคิดที่สร้างสรรค์ ถ้าจะอยู่บ้านเฉย ๆ ก็เบื่อ ไม่อยากปล่อยวันเวลาให้ผ่านเปล่า ๆ ก็เลยหาเรื่องและสถานที่ออกไปเดินเล่นเปลี่ยนบรรยากาศและอารมณ์ เลือกได้เป็นแถว ๆ ศาลายา ซึ่งเป็นชื่อตำบลอยู่ในอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ขึ้นชื่อว่าศาลายาไปแล้วก็ต้องมีเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องยา ๆ ให้ได้เดินดู ถึงจะเป็นเรื่องของยาแผนไทยโบราณหรือพวกพืชยาสมุนไพร ก็เป็นอะไรที่ชวนให้ไปเดินดูหาความรู้ได้อยู่ไม่น้อย ที่สำคัญคือไปแล้วไม่ต้องเสียสตางค์อะไร นอกจากค่าน้ำมันรถที่ขับไป เสียดายที่ดูเหมือนจะเปิดให้เข้าชมแบบไม่มีค่าใช้จ่ายนี้ถึงแค่สิ้นเดือนมีนาคม 2560 นี่ถ้าจะต่ออายุของฟรีเป็นวิทยาทานไปอีกสักหลาย ๆ เดือนก็น่าจะเหมาะ หรือเอาไว้ค่อยเก็บกันตอนเปิดให้บริการครบทุกส่วนแล้วก็ยิ่งเช้าที Continue reading ถึงศาลายาโหยหาสมุนไพรยุคประเทศไทย 4.0

แวะไป“ง้อ”สักนิด คิดถึงหมี่กรอบราดหน้ากับข้าวผัดปลาแซลมอนเค็ม

y4312

ไม่ได้มีเรื่องโกรธงอนอะไรกับใครจนต้องไปง้อกันหรอก แต่“ง้อ”ในหัวเรื่องเป็นชื่อผู้หญิงเก่งคนหนึ่งที่ทำให้ได้เห็นว่าอายุไม่ใช่อุปสรรคของการเริ่มต้น และไม่มีคำว่าสายที่จะเริ่มต้นไปสู่ความสำเร็จ เพราะตอนที่“ง้อ”หรือ“เจ๊ง้อ”เริ่มทำร้านครัวเจ๊ง้อร้านแรกที่สี่พระยาเมื่อปี 2542 นั้น อายุของเจ๊ง้อก็ลุล่วงจนเกิน 60 ปีไปแล้ว จำได้ว่าช่วงนั้นและอีกหลาย ๆ ช่วงต่อมา เวลาที่ยกชื่อร้านครัวเจ๊ง้อขึ้นมาคุยเลือกร้านกินกันในกลุ่มเพื่อน ก็มักจะได้ยินคำว่า“แพง”พ่วงติดหูกลับมาด้วยเสมอ ซึ่งก็กลายเป็นเหตุผลที่ไม่ค่อยได้รับการโหวตเลือกให้ไปกินกันบ่อยนัก นอกจากจะมีวาระสำคัญอย่างเช่นมีคนในกลุ่มถูกหวยเลขท้ายหลายใบ หรือมีคนได้ขยับตำแหน่งและเงินเดือนขึ้นเยอะหน่อย Continue reading แวะไป“ง้อ”สักนิด คิดถึงหมี่กรอบราดหน้ากับข้าวผัดปลาแซลมอนเค็ม