บักกุ๊ดเต๋หม้อโต๊โต..ใส่ปาท่องโก๋แบบเทียนเหล็ง

y6056

เมื่อหลายปีก่อนไปทำงานแถว ๆ โคกกลอยที่พังงา ขับรถออกจากโคกกลอยใช้ถนนเพชรเกษม หรือทางหลวงหมายเลข 4 ขึ้นไปทางท้ายเหมืองไปหาข้าวกินที่ร้านเรือนไม้แก่นซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองโคกกลอยไปประมาณ 2 กม. บางทีก็เพลินขับจนเลยร้านไป ห่างจากร้านเรือนไม้แก่นไปอีกประมาณ 200 เมตรฝั่งเดียวกัน ก็ได้เห็นว่ามีร้านขายบักกุ๊ดเต๋ชื่อเทียนเหล็งเปิดขายมองดูน่าสนใจอยู่ ในใจก็ได้แต่คิดว่าน่าจะลองแวะไปกินสักที แต่ไปโคกกลอยอีกหลายทีก็ยังได้แต่ว่า”น่าจะ”อยู่นั่นแล้ว ยังไม่สบจังหวะไปแวะกินได้สักที จนเมื่อเดือนกันยายน ปี 2557 ออกไปทำงานแถว ๆ อ้อมน้อยที่สมุทรสาคร ถึงมื้อกลางวันขับรถเลาะถนนเพชรเกษมตระเวนหาร้านกินมาจนเลี้ยวเข้าถนนพุทธมณฑลสาย 4 มาเจอร้านเทียนเหล็งเปิดขายบักกุ๊ดเต๋อยู่ที่ถนนพุทธมณฑลสาย 4 เป็นตึกแถวที่เพิ่งจะสร้างเสร็จใหม่ ๆ ถามไถ่แล้วได้ความว่าเป็นร้านเดียวกันกับร้านที่โคกกลอย ก็เลยสั่งบักกุ๊ดเต๋มาลองชมชิม อิ่มแล้วก็จำความเอาไว้ว่าถ้านึกอยากกินบักกุ๊ดเต๋ของร้านเทียนเหล็งอีก ก็ไม่ต้องไปไกลถึงพังงาแล้ว มาแถว ๆ ถนนพุทธมณฑลสาย 4 นี้ก็ได้กิน Continue reading บักกุ๊ดเต๋หม้อโต๊โต..ใส่ปาท่องโก๋แบบเทียนเหล็ง

คิดได้ไงให้เมนูกลับบ้านพลิกเปิดดูน้ำลายงุ่นง่าน ย้อนซ้ำอีกสักทีที่สามเสนวิลล่า

y6109

นึกชมอยู่ในใจลึก ๆ ว่าช่างคิดได้อย่างไรหนอ ไปกินร้านไหน ๆ พอได้โต๊ะนั่งเด็กในร้านก็จะเอาเมนูมาให้ดูเพื่อเลือกสั่งของที่จะกิน สั่งได้แล้วเด็กก็จะขอเก็บเมนูไป อยากจะสั่งอะไรเพิ่มก็ต้องขอเมนูมาดูกันใหม่ เดี๋ยวนี้มีคนคิดใหม่ทำใหม่กินแล้วให้เอาเมนูกลับบ้านไปได้เลย เป็นวิธีทำการตลาดอีกอย่างที่น่าสนใจ เพราะเวลาอยู่บ้านนึกหิวอยากกระหาย ก็มีเมนูพร้อมรูปให้ดูได้ไม่ต้องจินตนาการ แล้วยังถือติดมือเอาไปชวนคนอื่นให้ดูแล้วน้ำลายย้อยคล้อยตาม สุดท้ายก็ต้องมีนัดหมายไปรวมหัวกินกันจนได้  Continue reading คิดได้ไงให้เมนูกลับบ้านพลิกเปิดดูน้ำลายงุ่นง่าน ย้อนซ้ำอีกสักทีที่สามเสนวิลล่า

ไปราชพฤกษ์นึกว่าไปสามเสน คิดย้อนวันวานถึงร้านตำนานเบียร์วุ้นแก้วแช่

y6141

เริ่มมีงานแบบที่เรียกว่าเป็นหลักเป็นฐานเมื่อปี 2529 กลุ่มหนุ่มโสดมีเงินเดือนกินกันใหม่ ๆ ช่วงต้นเดือนก็มักจะชักชวนกันไปหาร้านดื่มกิน แต่ปลายเดือนก็แตกวงต่างคนต่างก็ไปหาปลากระป๋องกินเป็นอาหารหลัก ร้านหนึ่งที่แวะเวียนไปนั่งกันในช่วงนั้นด้วยชื่อเสียงในเรื่องของเบียร์วุ้นแก้วแช่ก็คือร้านสามเสนวิลล่าที่ถนนเศรษฐศิริแถว ๆ โรงพยาบาลวิชัยยุทธ กินกันอยู่ได้นานไม่กี่ปีต่างคนก็ถูกจับแยกย้ายให้ไปทำงานอยู่ต่างจังหวัด จนผ่านไปนานมากที่ไม่ได้ไปสัมผัสกับแก้วแช่อย่างที่เคยคุ้นลิ้นอีกเลย จนปลายปี 2554 ได้ผ่านไปเจอว่ามีร้านสามเสนวิลล่ามาเปิดอยู่ที่ถนนราชพฤกษ์ ก็เลยถือโอกาสแวะเข้าไปฟื้นฟูความทรงจำกับน้ำฟอง ๆ เย็นจัด ๆ ที่บรรจงรินใส่แก้วแช่จับไอเย็นจนได้น้ำฟู ๆ นุ่ม ๆ เป็นวุ้นน้ำแข็ง Continue reading ไปราชพฤกษ์นึกว่าไปสามเสน คิดย้อนวันวานถึงร้านตำนานเบียร์วุ้นแก้วแช่

ตอนเริ่มวัยรักฟังเพลงก้อย พอเริ่มวัยโรยค่อยได้ไปก้อยคิทเช่น

y6177

วันเวลาดูจะผ่านไปเร็วจริง ๆ ช่วงที่เริ่มทำงานใหม่ ๆ มีเงินเดือนกินอยู่แค่เดือนละ 3-4 พันบาท แต่ก็ยังยอมเจียดเงินไปซื้อเทปเพลงมาเปิดฟังเพราะชอบเสียงของนักร้องสาววัยรุ่นที่ตอนนั้นอายุน่าจะเพิ่งสัก 19 ปีได้ นักร้องสาวคนที่ว่าก็คือก้อย พรพิมล ที่ตอนนั้นเพิ่งจะเข้ามาเป็นนักร้องนำหญิงของวงดิโอเวชั่น ยังจำติดหูกับเพลงในอัลบั้มแรกของนักร้องคนนี้ได้อย่างเพลง”สายเกินไป” ที่ร้องว่า ..เพิ่งจะรู้ว่ารักมันก็สายแล้วนั่น คงไม่มีวันได้ชื่นชมสมปอง.. แล้วก็เพลง”แหวนแรกใจ” ที่ร้องว่า ..เอาแหวนหมั้นคืนไป เอาหัวใจคืนมา.. ไม่น่าเชื่อว่าจากวันนั้นถึงวันนี้แค่อีกปีเดียวก็จะครบ 30 ปีแล้ว ขับรถไปตามถนนสาย 305 รังสิต-นครนายก แถว ๆ คลอง 10 ที่บึงสนั่น ธัญบุรี ผ่านไปเห็นร้านก้อยคิทเช่นตอนที่ได้เวลาหิวพอดี ก็เลยจอดแวะตามนิสัย คิดหวังนิด ๆ ไว้ในใจว่าเผื่อจะได้เจอก้อย พรพิมล ตัวจริงเสียงจริงบ้าง Continue reading ตอนเริ่มวัยรักฟังเพลงก้อย พอเริ่มวัยโรยค่อยได้ไปก้อยคิทเช่น

น้ำยาปูแม่วรรณบ้านบึง อยู่บางใหญ่ไม่ต้องไปไกลถึงเมืองชล

y6219

รู้จักกินขนมจีนน้ำยาปูเมื่อสักสิบกว่าปีก่อน เมื่อมีคนไปบ้านบึงที่ชลบุรีแล้วซื้อขนมจีนน้ำยาปูร้านแม่กิมซัวมาฝาก กินแล้วก็ติดปากติดใจกับเครื่องแกงน้ำยาที่ไม่หวานเข้มข้นกะทิมากนัก แต่ได้รสชาติกลมกล่อมที่หอมกลมกลืนไปกับเนื้อปู วันหลังก็เลยต้องขับรถไปถึงบ้านบึงเพื่อที่จะไปกินขนมจีน ไปถึงแล้วถึงได้รู้ว่าร้านแม่กิมซัวไม่มีที่ให้นั่งกิน อยากกินน้ำยาปูก็ต้องโทรศัพท์สั่งกันไว้ล่วงหน้า ไปบ้านบึงอีกคราวหลังถ้าไม่ได้สั่งจองขนมจีนแม่กิมซัวเอาไว้ ก็จะไปนั่งพึ่งพาขนมจีนน้ำยาปูของร้านเจ๊วรรณหรือไม่ก็ที่ร้านเจ๊แจ๊ดแทน มาไม่กี่วันมานี้ผ่านไปทางบางใหญ่แถวถนนกาญจนาภิเษก เจอร้านขายขนมจีนที่ขึ้นป้ายว่าขนมจีนน้ำยาปูแม่วรรณชลบุรี จอดรถลงไปถามไถ่ดูหน้าตารวมทั้งให้ปากชิมแล้วก็พอได้ความว่าเป็นอรรถรสของขนมจีนน้ำยาปูบ้านบึงอยู่ Continue reading น้ำยาปูแม่วรรณบ้านบึง อยู่บางใหญ่ไม่ต้องไปไกลถึงเมืองชล

ชิม ชม ช้อป แชะแบบแวะที่เดียว เจอแกะเมินเดิน1000Sook

y6284

ไปชะอำแทบทุกครั้งตอนขากลับก็มักจะต้องแวะหาซื้อของฝากซึ่งส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นพวกขนมหวานติดมือกลับกรุงเทพฯ ซื้อเผื่อเอาไว้ว่าจะเอาไปฝากคนนู้นคนนี้ แต่พอเอาเข้าจริงบางทีซื้อมาแล้วกลับถึงบ้านเกิดอาการขี้เกียจหิ้ว ก็เลยไม่ได้ฝากถึงมือใครแต่จับใส่ไว้ในตู้เย็นรอกินเองนั่นแหละ กว่าจะกินได้หมดก็ใช้เวลาอยู่หลายวัน ไม่ได้มีร้านซื้อประจำเจอแม่อะไรระหว่างทางเข้าสักแม่ดูแค่เหมาะ ๆ ก็แวะซื้อได้ บางทีก็ล่วงเลยมาจอดซื้อถึงท่ายาง หรือสุดท้ายก็แถว ๆ เมืองเพชรบุรี ไปชะอำครั้งหลังสุดนี้ตอนขากลับไม่ได้ตั้งใจจะจอดแค่แวะซื้อของฝาก แต่ต้องการหาร้านกินข้าวมื้อกลางวันแบบจริง ๆ จัง ๆ ด้วย ผ่านไปแวะเจอร้านที่เกินความต้องการชิมกับช้อปชื่อพันธ์สุข หรือที่ร้านเขียนเอาไว้ว่า 1000Sook เพราะมีฟาร์มแกะให้เดินชมกับเดินแชะอีกด้วย Continue reading ชิม ชม ช้อป แชะแบบแวะที่เดียว เจอแกะเมินเดิน1000Sook

ปล่อยปู ปล่อยปลา ปลูกป่า ข้าวห่อใบบัวในวันแดดจ้าที่อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร

y6452

ไม่ได้ทำเป็นอยู่แค่กิน ๆ เที่ยว ๆ เรื่องแบบเป็นการเป็นงานก็พอทำได้อยู่เหมือนกัน เมื่อวันก่อนจัดพาคนไปทำกิจกรรมทั้งปลูกป่าชายเลนและปล่อยพันธุ์ปลากับปูม้าที่อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร หลาย ๆ คนคงเคยไปกันมาแล้ว แต่เชื่อว่าอีกหลาย ๆ คนยังไม่รู้จัก ก็เลยขอเอารูปภาพและเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟังเกี่ยวกับสถานที่ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นอุทยานนานาชาติแห่งการเรียนรู้และพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติที่มีชีวิต ไม่ได้ไปแค่แวะทำกิจกรรมเสร็จแล้วก็ไปไหนต่อไหน แต่ได้ไปทั้งกินและนอนอยู่ที่นั่นด้วย Continue reading ปล่อยปู ปล่อยปลา ปลูกป่า ข้าวห่อใบบัวในวันแดดจ้าที่อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร

“ซาแปะ-สามโร้ย“ ไม่อยากไปประตูผี ก็ยังมีทิพย์สมัยสายสี่

y6491

ก๋วยเตี๋ยวผัดไทยถูกคิดค้นส่วนประกอบและเครื่องปรุงขึ้นเพื่อให้มีความต่างกับก๋วยเตี๋ยวผัดแบบของคนจีนในยุคสมัยของนายกรัฐมนตรีจอมพล ป. พิบูลสงคราม เมื่อปี 2488 ในช่วงของการรณรงค์สร้างค่านิยมและวัฒนธรรมใหม่ ๆ ที่จะเน้นถึงความเป็นไทย คำเรียกว่าผัดไทยจึงเกิดขึ้นตามหลังการเปลี่ยนชื่อประเทศเมื่อปี 2482 จากประเทศสยามมาเป็นประเทศไทย และเกิดขึ้นหลังจากที่ท่านผู้นำได้ออกมากระตุ้นเชิญชวนให้คนไทยหันมากินก๋วยเตี๋ยวกันเมื่อปี 2485 เนื่องมาจากราคาข้าวตกต่ำจากสภาวะเศรษฐกิจในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และน้ำท่วมใหญ่กรุงเทพฯ Continue reading “ซาแปะ-สามโร้ย“ ไม่อยากไปประตูผี ก็ยังมีทิพย์สมัยสายสี่

ไปชะอำแต่กินผัดหมี่โคราชกับส้มตำที่ครัวไม้หมอน

y6503

เห็นชื่อผัดหมี่โคราชก็ต้องนึกถึงที่มาตามชื่อว่ามาจากโคราชหรือนครราชสีมา ก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กผัดที่หน้าตาคล้าย ๆ ผัดไทย แต่มีอัตลักษณ์ที่ใช้เส้นผัดเป็นของท้องถิ่นตัวเองที่เรียกว่าหมี่โคราช ซึ่งเป็นเส้นหมี่ที่มีหน้าตาและขนาดใกล้ชิดไปทางก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กที่กินกันอยู่ทั่วไป ถึงจะใส่เครื่องผัดน้อยกว่าผัดไทยแต่ก็โดดเด่นด้วยเส้นที่เหนียวนุ่มและน้ำซอสผัดปรุงรสที่บ่งบอกได้ถึงตัวตนของผัดหมี่โคราช จนเดี๋ยวนี้มีเส้นพร้อมน้ำปรุงขายสำเร็จให้ซื้อเอามาผัดกินได้เอง ของที่กินถูกปากคู่กันอยู่ทุกครั้งที่ไปโคราชก็คือส้มตำ แต่มื้อนี้ไม่ได้ไปโคราช แต่ไปทำงานแถว ๆ ชะอำเจอร้านครัวไม้หมอนมีผัดหมี่โคราชขาย เห็นแล้วจะผ่านเลยก็กลัวจะไปนึกเสียดายให้น้ำลายไหลในภายหลัง เหมือนอย่างวันก่อนที่ไปนครนายกแล้วก็ต้องเลี้ยวแวะกินก๋วยเตี๋ยวเส้นจันท์ผัดปู Continue reading ไปชะอำแต่กินผัดหมี่โคราชกับส้มตำที่ครัวไม้หมอน

เส้นผัดผิดถิ่น เส้นจันท์ผัดปูแต่ผัดอยู่นครนายก

y6526

ก๋วยเตี๋ยวผัดที่มีหน้าตาคล้าย ๆ ผัดไทย หลายท้องถิ่นก็มีเส้นก๋วยเตี๋ยวที่เอามาใช้ผัดเป็นอัตลักษณ์ของตัวเอง ความต่างที่ขายก็คือเส้นที่นุ่มเหนียวไม่ยุ่ยเปื่อยเหมือนก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กทั่ว ๆ ไป อย่างเส้นหมี่โคราชที่เอามาใช้ผัดหมี่โคราชดูขนาดเส้นแล้วก็พอ ๆ กันกับก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก ไปจันทบุรีก็มีก๋วยเตี๋ยวเส้นจันท์ ก๋วยเตี๋ยวผัดขึ้นชื่อก็ต้องเป็นเส้นจันท์ผัดปู ผัดไทยที่อื่น ๆ หลายร้านยังต้องใช้เส้นจันท์มาเป็นจุดขาย อยู่กรุงเทพฯ กินแต่ก๋วยเตี๋ยวผัดไทยไม่ค่อยได้กินทั้งผัดหมี่โคราชและเส้นจันท์ผัดปู ออกต่างจังหวัดเจอสองผัดนี้เข้าที่ร้านไหนเป็นต้องได้เลี้ยวแวะเข้าไปนั่ง Continue reading เส้นผัดผิดถิ่น เส้นจันท์ผัดปูแต่ผัดอยู่นครนายก