เข้าสะเมิงดูสตรอว์เบอรีจนเที่ยงคล้อย น้ำย่อยย้อยแวะหาสุพรรณี

y7382

ไปเชียงใหม่แล้วได้แวะเข้าสะเมิงครั้งสุดท้ายเมื่อต้นปี 2555 ตั้งใจเข้าไปหาซื้อสตรอว์เบอร์รีเพราะน่าจะมีขายกันเยอะหน่อยในฐานะที่เป็นต้นแหล่ง เคยเอารูปและเรื่องราวมาเล่าไว้แล้วในชื่อเรื่อง ปี๊ดขึ้นไปถึงสะเมิง อยากแยงโป่งตอนตาม“บี้”ไปกินข้าวที่โป่งแยงแอ่งดอย ปีนี้ขึ้นเชียงใหม่พอได้มีเวลาขึ้นไปเที่ยวม่อนแจ่ม หลังจากลงมาแวะที่บ้านม่อนม่วนแล้วก็ยังไม่ได้คิดหาที่จะไปต่ออีก นึกอะไรไม่ออกก็เลยขับรถต่อเข้าสะเมิง อย่างน้อยก็จะได้ไปหาซื้อสตรอว์เบอรีติดมือมากินเองและฝากคนอื่นบ้าง ไม่ได้ไปในช่วงเทศกาลสตรอว์เบอรี่ของสะเมิงที่จะจัดกันในช่วงวันวาเลนไทน์ของทุกปีนั่นหรอก เพราะช่วงวันนั้นก็ยังอยากจะมีวาระหวาน ๆ ให้กับความรักอยู่ที่ในเมืองหลวงนี่แหละ Continue reading เข้าสะเมิงดูสตรอว์เบอรีจนเที่ยงคล้อย น้ำย่อยย้อยแวะหาสุพรรณี

กินเบี้ยบ้ายรายทางบนถนนสายแม่ริม-สะเมิง เทียบเวลาก็เลี้ยวเข้าบ้านใกล้ดอย

y7407

แต่ก่อนแต่ไรหาเรื่องไปเที่ยวที่ไหนก็มักจะต้องหาดูที่กินเอาไว้ล่วงหน้า หรือจะเรียกว่ากินแบบมีร้านเป้าหมายก็ได้ แต่หลัง ๆ มานี้เริ่มเปลี่ยนความคิด ไปเที่ยวที่ไหนก็ใช้กินแบบเบี้ยบ้ายรายทาง คือหิวหรือได้เวลากินเมื่อไรก็ค่อยสอดส่ายสายตามองหาร้านกิน เจอร้านอะไรที่หน้าตาพอดูได้ไม่ถึงกับขี้ริ้วขี้เหร่ก็แวะกิน ไม่ได้เป็นแบบหิวเมื่อไรก็แวะมาเพราะคิดเลือกร้านเอาไว้ก่อนแล้ว แต่จะเป็นหิวเมื่อไรก็ค่อยแวะกิน ไม่ต้องเป็นร้านใหญ่โตอะไร ขอให้มีอาหารตามสั่งพอให้เลือกกินได้แล้วราคาถูกเงินในกระเป๋า กินแบบนี้ก็ประหยัดเงินเที่ยวดี เลือกร้านดัง ๆ คนไปกินกันเยอะต้องรอโต๊ะแล้วก็ต้องรอกินให้หมดเปลืองเวลาอีก Continue reading กินเบี้ยบ้ายรายทางบนถนนสายแม่ริม-สะเมิง เทียบเวลาก็เลี้ยวเข้าบ้านใกล้ดอย

แจ่มอย่างม่อนม่วน

y7453

หลังจากไปม่วนแบบม่อนแจ่ม ที่แม่ริม เชียงใหม่ ได้ดูดอากาศและดื่มบรรยากาศจนเป็นที่ม่วนอกม่วนใจ๋แล้ว ก็ได้เวลาเขยื้อนตัวแบบที่ยังไม่มีโรดแมปกำหนดผูกมัด จุดหมายถัดมาที่พอจะนึกออกได้ในตอนนั้นก็คือม่อนม่วน หรือบ้านม่อนม่วนบูทีครีสอร์ทที่เป็นทั้งที่พักและที่กิน นึกถูกตาม่อนม่วนมาตั้งแต่ที่ได้ดูละครช่อง 3 ที่มีญาญ่ากับณเดชน์แสดงนำเรื่องธรณีนี่นี้ใครครองเมื่อกลางปี 2555 แล้วมาใช้ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของฉากบ้านคุณย่า แต่กว่าจะได้มาดูม่อนม่วนให้เห็นกับตาก็ล่วงเลยมาจนถึงปลายปี 2556 ซึ่งก็ได้เอามาเขียนเล่าถึงไปแล้วในชื่อเรื่องไว้ว่า ดูศิลปินช้างและศิลปินคนบนถนนสู่สองม่อน Continue reading แจ่มอย่างม่อนม่วน

ม่วนแบบม่อนแจ่ม

y7515

ตอนที่ขึ้นไปทำงานอยู่เชียงใหม่เมื่อเกือบจะสามสิบปีได้แล้ว ชื่อของม่อนแจ่มยังไม่เคยได้ยินเข้าหู ถนนสายแม่ริม-สะเมิง หรือทางหลวง 1096 นั้นก็ขับรถเข้าไปหาที่พึ่งพิงนั่งดื่มกินตอนเย็น ๆ อยู่กับธรรมชาติบ่อย ๆ พอดวงตะวันมอดแสงก็ค่อยกลับเข้าในเมือง ลึกสุดที่ไปนั่งกินอยู่ก็คือที่ร้านโป่งแยงแอ่งดอยที่ราคาค่าของดื่มกินตอนนั้นก็ต้องเรียกว่าสูงอยู่สำหรับเงินเดือนในกระเป๋า ส่วนสะเมิงนั้นถ้ามีงานเข้าก็ค่อยเข้าไปสักครั้งหนึ่ง จำได้ว่าเข้าสะเมิงไปครั้งแรกนั้นไม่ได้เตรียมเติมน้ำมันรถเอาไว้ก่อน ก็นึกว่าจะมีปั๊มน้ำมันอยู่เหมือนในตัวอำเภอที่อื่น ๆ แต่ก่อนนั้นรถที่หน่วยงานจะต้องเติมน้ำมัน ปตท.เท่านั้น ปรากฏว่ามีแต่ปั๊มน้ำมันเล็ก ๆ ใหญ่กว่าปั๊มหลอดหน่อยอยู่แค่ปั๊มเดียว ต้องขับแบบลุ้นน้ำมันในถังให้เหลือพอออกมาจนได้ถึงแม่ริม Continue reading ม่วนแบบม่อนแจ่ม

ฝันที่ไกลไปจนถึงร้านกาแฟบนต้นไม้เดอะไจแอ้นท์กับมื้อกลางวันบนโต๊ะเล็ก ๆ

y7543

ไหน ๆ ก็ไปขับรถเล่นดูถนนหนทางจนถึงศูนย์พัฒนาโครงการหลวงตีนตกที่ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่แล้ว ไปอยู่ท่ามกลางธรรมชาติของป่าเขาและลำธารน้ำอย่างนั้นก็อดจะนึกถึงความฝันตอนเด็ก ๆ ที่อยากจะมีบ้านบนต้นไม้ขึ้นมาไม่ได้ แม้ถึงทุกวันนี้จะถอดใจว่าวัยก็ล่วงเลยเข้าสู่ปูนนี้แล้วยังจะหาเรื่องลำบากลำบนปีนป่ายขึ้นบ้านไปนอนอยู่อีกทำไม แต่เมื่อ 2-3 ปีก่อนพอได้ยินว่ามีร้านกาแฟอยู่บนต้นไม้ใหญ่อย่างร้านเดอะไจแอ้นท์ก็คิดนึกอยากจะไป ครั้นจู่ ๆ จะไปจากกรุงเทพฯ เพื่อที่จะขึ้นไปกินกาแฟสักแก้วที่เชียงใหม่ก็คงจะกระไรอยู่ รอโอกาสจนมีวันนี้วันที่ขึ้นไปเชียงใหม่แล้วพอมีเวลาเหลือให้ไปขับรถเล่นดูความเปลี่ยนแปลงแถว ๆ นั้น ก็เลยถือโอกาสแวะไปด้วยเสียเลย Continue reading ฝันที่ไกลไปจนถึงร้านกาแฟบนต้นไม้เดอะไจแอ้นท์กับมื้อกลางวันบนโต๊ะเล็ก ๆ

ตีนตกน่านอนแต่ไม่ได้นอน ส้มตำสตรอว์เบอรี่น่ากินแต่ไม่ได้กิน

y7628

ได้ยินชื่อเรียกตีนตกที่ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ เป็นครั้งแรกเมื่อสัก 30 กว่าปีก่อน ตอนที่ไปทำงานอยู่เชียงใหม่ สมัยนั้นแม่ออนยังเป็นแค่ตำบลอยู่ในอำเภอสันกำแพง ได้ยินชื่อแล้วก็ไม่เคยเข้าไปหรอกเพราะฟังแค่ชื่อก็พอจะเดาสภาพถนนหนทางออกว่าน่าจะไกลไปลำบากแบบที่เดินเท้าแล้วตีนถึงกับห้อยตก ขนาดขับรถจากตัวเมืองจะไปทำงานแถว ๆ ออนเหนือ ออนกลาง ออนใต้ ร้องวัวแดง ก็ยังรู้สึกว่าไกล แต่ถ้าเป็นที่น้ำพุร้อนก็พอจะพาคนมาเที่ยวอยู่บ่อยหน่อย เวลาจะคุยถึงตีนตกก็ยังติดปากกับชื่อของผ้าทอตีนจก พูดหลุดปากเรียกตีนจกแทนตีนตกอยู่บ่อย ๆ กว่าจะได้เข้าไปเที่ยวศูนย์พัฒนาโครงการหลวงตีนตกเป็นครั้งแรกก็หลังกลับมาอยู่กรุงเทพฯ ได้สัก 15 ปี แล้วย้อนไปเที่ยวเชียงใหม่เมื่อปี 2552 นั่นเลย ไปตอนนั้นถนนหนทางต้องเรียกว่าดีแล้ว ปีนี้ขึ้นเชียงใหม่อีกพอจะมีเวลาเหลือก็เลยไปขับรถเล่นดูความเปลี่ยนแปลงแถวนั้น Continue reading ตีนตกน่านอนแต่ไม่ได้นอน ส้มตำสตรอว์เบอรี่น่ากินแต่ไม่ได้กิน

ฟินแบบกวางตุ้งมุ่งให้ถึงสุดท้ายที่ห้องจีนดิเอมเพรสรอยัลปริ๊นเซส

y7664

มีสุภาษิตจีนอยู่บทหนึ่งว่า จั้วซื่อปู้ผ่าหม้าน จิ้วผ่าจ้านเจ้อปู้ต้ง แปลเป็นไทยก็ประมาณว่า จะทำอะไรไม่ต้องกลัวเรื่องช้า แต่ให้กลัวว่าไม่ยอมลงมือทำสักที เป็นสุภาษิตที่มีความหมายดีก็เลยหยิบเอาไปใช้เวลากินโต๊ะจีนอยู่เสมอ เจออยู่บ่อยว่าไปงานเลี้ยงโต๊ะจีนกว่าอาหารจานแรกจะออกก็ปล่อยให้นั่งหิวรอ ขนาดของว่างกินเล่นมาวางแป๊บเดียวก็พรึ่บหาย แล้วก็จะทิ้งช่วงหายไปอีกพักใหญ่กว่าจานออเดิร์ฟจะออกมาเสิร์ฟ ด้วยความหิวแขกก็จะกินอาหารจานแรก ๆ กันหมดเร็ว แต่สวนทางกับการออกอาหารที่ยังทิ้งช่วงห่างกันอยู่ แต่พอเลยสักจานที่ 3-4 ไปแล้วแขกจะเริ่มอิ่ม คราวนี้อาหารกลับออกกันถี่เร็วขึ้นจนจานอาหารล้นโต๊ะ ก็เลยต้องคอยกระตุ้นเตือนคนในโต๊ะว่ากินหมดช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าหยุดไม่ยอมกินก็จะไม่เหลือที่บนโต๊ะให้วางอาหารแล้ว Continue reading ฟินแบบกวางตุ้งมุ่งให้ถึงสุดท้ายที่ห้องจีนดิเอมเพรสรอยัลปริ๊นเซส

กลัวได้โอเมกาไม่ถึงทรีกินมื้อนี้สามแซลมอนที่ซูชิฮิโระ

y7674

ขอให้เป็นเรื่องได้กินจะบอกอะไรก็มักจะเชื่อง่าย อย่างปลาแซลมอนที่ว่ากันว่ามีกรดไขมันโอเมก้า 3 เยอะ ตั้งแต่เด็กอยู่บ้านต่างจังหวัดก็เคยได้กินแต่ปลาช่อน ปลาดุก กับปลาทูเป็นส่วนใหญ่ แต่ก่อนจะกินอะไรก็แล้วแต่จะมีให้กิน ไม่ต้องเลือกมากและเรื่องมากเหมือนสมัยนี้ จะกินแต่ละทีต้องมานั่งคิดคำนวณสารอาหารและแคลอรี่ กลัวจะขาดนู่นเกินนี่หาความพอดีไม่ค่อยได้ เพิ่งจะมาหัดกินปลาแซลมอนก็เมื่อสัก 7-8 ปีมานี้เอง ทั้ง ๆ ที่ไม่ค่อยถนัดถนี่กับอาหารญี่ปุ่นสักเท่าไร แต่ก็ยังยอมเข้าไปกินแซลมอนดิบ อยากมีอยากได้โอเมกา 3 เอาเข้าไปช่วยให้สมองและตาดี แต่อายุป่านฉะนี้แล้วไม่รู้ว่ายังจะช่วยได้ทันหรือเปล่า Continue reading กลัวได้โอเมกาไม่ถึงทรีกินมื้อนี้สามแซลมอนที่ซูชิฮิโระ

หรอยพึดแกงคั่วใบรา-ต้มส้มน้ำจาก เอมข้างคลองที่บ้านริมน้ำ บางใบไม้

y7694

บางใบไม้เป็นชื่อชุมชน ชื่อวัด ชื่อคลอง และชื่อตำบล อยู่ที่อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี ได้ไปทำความรู้จักมาเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2555 เพราะเพื่อนในถิ่นพาไปกินข้าวเย็นที่ร้านชื่อบ้านริมน้ำแล้วติดใจในรสชาติอาหารและบรรยากาศ ร้านอยู่ริมคลองที่อีกฝั่งหนึ่งคือวัดซึ่งวันที่ไปมีงานสวดตอนเย็นพอดี ก็เลยได้กินข้าวมื้อเย็นพร้อมกับฟังเสียงพระสวดมนต์ไปด้วย ไปสุราษฎร์ธานีคราวหลัง ๆ ก็ต้องหาโอกาสไปซ้ำเติมที่ร้านนี้อีกเสมอ Continue reading หรอยพึดแกงคั่วใบรา-ต้มส้มน้ำจาก เอมข้างคลองที่บ้านริมน้ำ บางใบไม้

ขึ้นม่อนลองแฮงลงหลิ่งปาวเจือก ผ่อผาช่อแบบจีพีเอสพาไป

y7788

จนกลับมาถึงบ้านแล้วก็ต้องมานั่งคิดไล่ถนนหนทางว่าที่ไปผ่อหรือไปดูผาช่อมานั้นใช้ถนนเส้นทางไหนเข้าไป เป็นพวกที่เชื่อมั่นตัวว่าอยากจะไปไหนเดี๋ยวก็หาทางไปได้ถูก ก็เลยไม่ค่อยยอมศึกษาดูเส้นทางเอาไว้ก่อน รู้แต่ว่าอยากจะไปผ่อผาช่อที่อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ นึกอยู่ในใจว่าเดี๋ยวไปถึงดอยหล่อก็คงเจอป้ายบอกทาง ทำไปทำมาเพราะขับเร็วจนหลุดเลยไปถึงไหนก็ไม่รู้ หลงแล้วคราวนี้ก็เลยต้องเปิดโทรศัพท์อาศัยจีพีเอสนำทาง ที่ไหนได้จีพีเอสก็พาไปได้เรื่อยเหมือนกัน เห็นท่าว่าชักจะวน ๆ พาออกถนนใหญ่อีก ก็เลยต้องตั้งหลักอาศัยประสบการณ์นักเที่ยวแบบเดาเส้นทางที่น่าจะเป็นไปได้ เจอรถเก๋งอีกคันน่าจะหลงจีพีเอสมาเหมือนกัน คงนึกว่าเรารู้ทางเลยปล่อยให้เราแซงขึ้นหน้าแล้วขับตาม มั่วไปมั่วมาสุดท้ายก็พากันไปได้จนถึง Continue reading ขึ้นม่อนลองแฮงลงหลิ่งปาวเจือก ผ่อผาช่อแบบจีพีเอสพาไป