ไม่รู้ว่าร้านไหนของแท้แต่ก็กิน ก๋วยเตี๋ยวเนื้อห้วยพลูนครชัยศรี

y9664

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อห้วยพลูจะมีขายกันอยู่กี่สาขาไม่เคยรู้ แล้วร้านที่เป็นต้นตำรับจะอยู่ที่ไหนก็ไม่เคยเห็นและตามไปกิน รู้แต่ว่าห้วยพลูเป็นชื่อตำบลอยู่ในอำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม อยู่ทางทิศเหนือของตัวอำเภอห่างออกไปประมาณ 8 กม. แต่ที่ชอบแวะไปกินอยู่เป็นประจำเวลาที่ออกไปทำงานแถว ๆ นครชัยศรี ก็คือร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อห้วยพลูแต่เปิดขายอยู่ที่ตำบลท่านา เป็นตึกแถวอยู่ริมถนนทางหลวงหมายเลข 3094 ถนนเส้นจากตัวอำเภอนครชัยศรีที่จะออกไปถนนเพชรเกษม ร้านนี้ขึ้นป้ายไว้ว่าเป็นสาขา 1 คนที่ยังไม่เคยไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านนี้ถ้าไปขับรถวนหาครั้งแรกก็อาจจะมีมึน ๆ งง ๆ อยู่บ้าง เพราะจะมีร้านชื่อเดียวกันขึ้นป้ายข้อความเหมือน ๆ กัน ตั้งอยู่คนละฝั่งถนนเยื้อง ๆ กัน Continue reading ไม่รู้ว่าร้านไหนของแท้แต่ก็กิน ก๋วยเตี๋ยวเนื้อห้วยพลูนครชัยศรี

เพิงช่อนของลุงระ สิบโมงก็หมดพุง

y9688

ร้านลุงระเป็นร้านขายอาหารตามสั่งสร้างเป็นเพิงเล็ก ๆ อยู่ริมถนนพุทธมณฑลสาย 8 ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เปิดขายมาได้สิบกว่าปีตั้งชื่อร้านตามชื่อของเจ้าของร้านและมีป้าขุนทองคู่ชีวิตของลุงระเป็นแม่ครัวใหญ่ ถึงจะเป็นร้านเล็ก ๆ มีโต๊ะนั่งอยู่ประมาณสักสิบโต๊ะ แต่ก็จะเห็นว่ามีคนทะยอยไปนั่งกินกันตั้งแต่เริ่มเปิดร้านตอนประมาณสักเก้าโมง อาหารที่เป็นซิกเนเจอร์ของร้านลุงระก็คือปลาช่อนที่ป้าขุนทองใช้ทำเป็นอาหารอยู่ได้หลายเมนู ช่วงเที่ยงคนจะเยอะมากถึงกับต้องโทรศัพท์ไปจองโต๊ะนั่งและจองอาหารกันก่อน ร้านลุงระจะปิดตอนประมาณสักบ่ายสามพอดีกับเครื่องของที่เตรียมไว้ใช้ทำอาหารวันต่อวันนั้นหมดพอดี Continue reading เพิงช่อนของลุงระ สิบโมงก็หมดพุง

กินเหมาหัว ไปหนึ่งขอจ่ายสี่ที่ครัวมะฉ๊ะซีฟู้ด บ้านบางพัฒน์ พังงา

y9722

บ้านบางพัฒน์เป็นชุมชนชาวไทยมุสลิมอยู่บริเวณอ่าวพังงาในตำบลบางเตย อำเภอเมืองฯ จังหวัดพังงา พื้นที่มีลักษณะคล้ายเกาะเพราะเป็นผืนดินที่ถูกประกบไว้ด้วยคลอง 2 คลองคือ คลองบางเตย และคลองบางลิง ซึ่งไหลลงสู่อ่าวพังงา เริ่มมีคนเข้ามาอยู่อาศัยกันเมื่อประมาณ 60 ปีก่อน คนในชุมชนส่วนใหญ่มีอาชีพทำประมงชายฝั่ง หรือที่เรียกกันว่าประมงพื้นบ้าน ตอนหลังมีการเปิดให้บริการบ้านพักโฮมสเตย์และร้านอาหารซีฟู้ดกันขึ้นหลายแห่ง ร้านอาหารที่นี่นอกจากจะมีวิธีคิดเงินแบบเป็นจานแล้ว ยังมีวิธีคิดเงินแบบเหมาหัวคล้ายไปกินบุฟเฟ่ต์ ซึ่งช่วยให้คนไปกินเลือกที่จะคุมงบประมาณในการใช้กินได้ Continue reading กินเหมาหัว ไปหนึ่งขอจ่ายสี่ที่ครัวมะฉ๊ะซีฟู้ด บ้านบางพัฒน์ พังงา

นานนานมาทีมื้อนี้เยอะหน่อย โคกกลอยบะหมี่ต้มยำใส่ไข่ลวก

y9732

จำได้ว่ารู้จักกินก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำแบบที่มีไข่ต้มยางมะตูมใส่ลงไปด้วยเป็นครั้งแรกก็ตอนไปราชบุรีเมื่อสักสิบกว่าปีก่อน ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นต้นตำรับที่คิดเอาไข่ต้มใส่ลงไปในก๋วยเตี๋ยว เพราะไปราชบุรีแล้วก็ได้เจอว่าทำขายกันอยู่หลายอำเภอ ที่สำคัญต้องเป็นก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่ใส่ถั่วลิสงคั่วป่นและไข่ต้มที่ใส่เนื้อไข่ต้องเป็นยางมะตูมถึงจะกินอร่อย ส่วนที่โคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา ก็มีร้านขายก๋วยเตี๋ยวต้มยำใส่ไข่อยู่เหมือนกัน แต่ไข่ที่ใส่ไม่ได้ใช้ไข่ต้มใช้เป็นไข่ลวก ร้านนี้เป็นที่นิยมของคนกินก๋วยเตี๋ยวในท้องถิ่น คนแปลกถิ่นผ่านไปก็เลยต้องจอดแวะชิมกันบ้าง Continue reading นานนานมาทีมื้อนี้เยอะหน่อย โคกกลอยบะหมี่ต้มยำใส่ไข่ลวก

เปื่อยไม่กลัวแต่ตัวสั่น ขี่นกไปนอนแผ่แช่น้ำสี่ที่ฮอทสปริง-บ่อดาน

y9823

โคกกลอยเป็นชื่อตำบลในอำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา เป็นพื้นที่ที่ถ้าขับรถจากภูเก็ตข้ามสะพานสารสินมาจะต้องผ่านเพื่อที่จะขึ้นไปต่อที่ ท้ายเหมือง ตะกั่วป่า คุระบุรี กะเปอร์ ระนอง แต่ก่อนเมื่อตอนที่ยังไม่มีถนนบายพาสเลี่ยงเมือง ถ้าขับรถมาจากภูเก็ตจะไปตัวเมืองพังงาก็จะต้องผ่านมาที่โคกกลอยก่อนเหมือนกัน จนแต่ก่อนนั้นดูเหมือนโคกกลอยจะมีธุรกิจร้านค้าเจริญกว่าตัวเมืองพังงา หลาย ๆ วันก่อนนึกสนุกอยากจะไปนอนแผ่แช่น้ำพุร้อนที่ห่างหายมานาน ถามใครก็ไม่รู้มากเท่ากับอากู๋กูเกิล ก็เพิ่งจะได้เจอว่าแถว ๆ หาดนาใต้ที่โคกกลอยมีบ่อน้ำพุร้อนอยู่ตรงชายทะเล แต่อยู่ถัดเลยเข้าไปในพื้นที่ของบ้านบ่อดาน ตำบลนาเตย อำเภอท้ายเหมือง เป็นน้ำร้อนธรรมชาติซึ่งอยู่ชายทะเลอุณหภูมิประมาณ 45 องศาเซลเซียส แล้วไม่มีก๊าซผุดก็เลยไม่มีกลิ่นกำมะถันโชยกวนรูจมูก Continue reading เปื่อยไม่กลัวแต่ตัวสั่น ขี่นกไปนอนแผ่แช่น้ำสี่ที่ฮอทสปริง-บ่อดาน

ตะบันตำ..ก็ตะบันกิน เพิ่งจะได้รู้ว่านรกแตกมีจริง

y9852

ถึงวันนี้ดูเหมือนชีวิตนี้กับอาหารอย่างส้มตำดูจะพรากจากกันไปไม่ได้เสียแล้ว แค่จะเขียนถึงก็ยังแอบกลืนน้ำลายลงคอไปก่อนหลายเอื๊อก ไม่ว่าจะไปไหนมาไหน ขึ้นเหนือลงใต้เข้าอีสานไปตะวันตกวกมาตะวันออก อย่างน้อยก็ต้องมีสักมื้อที่ไม่ได้ขาดส้มตำหล่อเลี้ยงบำรุงร่างกาย คนตำเองก็พัฒนาการคิดเมนูส้มตำหน้าตาแปลก ๆ แตกต่างขึ้นมาอีกเยอะแยะ แบบว่าไปแหมะก้นนั่งแล้ว ยังต้องใช้เวลาคิดตัดสินใจว่าจะกินส้มตำอะไรดี ก็ดูเมนูแล้วปากมักจะรู้สึกอยากกินไปเสียทั้งหมด Continue reading ตะบันตำ..ก็ตะบันกิน เพิ่งจะได้รู้ว่านรกแตกมีจริง