ขึ้นห้างกินก็แค่ปิ่นโตเถาเล็กกับใบตองห่อที่คาเฟ่มาร์มาเลด

นาน ๆ ทีถึงจะเข้าไปเดินศูนย์การค้าใหญ่ ๆ ในเมืองสักครั้ง ไปแล้วพอหิวก็ต้องหาอะไรกิน ไม่ค่อยชอบกินร้านอาหารตามห้างนักหรอก เพราะกินแล้ว ยังโยนภาระแวต 7 เปอร์เซนต์มาให้เราเป็นคนจ่าย ซึ่งความจริงก็น่าจะรวมอยู่ในค่าอาหารนั้นแล้ว แล้วถ้ามีค่าบริการหรือเซอร์วิจชาร์จซึ่งส่วนใหญ่จะคิดอยู่ที่ 10 เปอร์เซนต์ ก็ยังเอาไปบวกรวมกับค่าอาหารก่อนแล้วค่อยเอามาคิดแวต กลายเป็นว่าคนกินต้องเป็นคนจ่ายแวตให้กับค่าบริการอีกด้วย

Continue reading ขึ้นห้างกินก็แค่ปิ่นโตเถาเล็กกับใบตองห่อที่คาเฟ่มาร์มาเลด

เกือบจะถึงวัดอรุณติดวุ่นอยู่กับผัดไทยและก๋วยเตี๋ยวทะเลของเปิ้ล

ถนนวังเดิมช่วงจากหอประชุมกองทัพเรือผ่านหน้าวัดอรุณฯ ไปจนถึงกองทัพเรือ ระยะทางสักประมาณ 400-500 เมตร มีร้านกินที่คนอยู่และทำงานแถวนั้นได้พึ่งพาอาศัยยามหิวอยู่ด้วยกันหลายร้าน เป็นโอกาสให้คนที่อยู่นอกถิ่นได้แวะไปหากินของอร่อยแถวนั้นด้วย อย่างร้านข้าวมันไก่ไหหลำมุ่ยหลีก็ขายมานาน 50-60 ปี ร้านเปิ้ลขายผัดไทยและก๋วยเตี๋ยวทะเล ร้านเจ๊อ๋อยขายผัดไทยและก๋วยเตี๋ยวเหมือนกัน ร้านป้าสมบูรณ์ขายก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นและอาหารตามสั่ง

Continue reading เกือบจะถึงวัดอรุณติดวุ่นอยู่กับผัดไทยและก๋วยเตี๋ยวทะเลของเปิ้ล

ไปท่ายางขึ้นต้นที่ร้านเจ๊น้อย แล้วค่อยลงท้ายด้วยหมอนทองป่าละอู

ช่วงนี้ทุเรียนหมอนทองป่าละอูกำลังออกเยอะ ถ้ายังไม่เคยกินก็ควรจะได้ลอง กินแล้วจะติดปากติดใจ พอถึงฤดูกาลปีหน้าก็จะต้องดิ้นรนไปหากินให้ได้อีก เรื่องนี้พูดได้เต็มปากเต็มคำ เพราะเจอเข้าเต็มจังกับตัวเอง หาซื้อกินได้ตั้งแต่เพชรบุรียันหัวหิน กินในช่วงฤดูกาลก็จะถูกเงินในกระเป๋าหน่อย ตอนนี้ส่วนใหญ่จะตั้งราคาขายกันอยู่ที่ กก.ละ 120 บาท อัพ ปลายสุดสัปดาห์นี้ได้มีวันหยุดต่อเนื่อง 4 วัน ถ้าจะไปเที่ยวหาความสุขคืนให้ตัวเองบ้าง ก็อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ เท่าไรนัก

Continue reading ไปท่ายางขึ้นต้นที่ร้านเจ๊น้อย แล้วค่อยลงท้ายด้วยหมอนทองป่าละอู

ตามหมี่กระโทกโชคชัยไปโคราชแล้วจู่จู่ร้านเจ๊น้อยก็หายไป

เจ๊น้อยกระโทกเป็นชื่อร้านของกินอร่อยของเมืองโคราช เมื่อสักประมาณสามสิบกว่าปีก่อนเปิดร้านขายอยู่ที่บ้านกระโทก ชื่อเก่าของอำเภอโชคชัย ที่บางคนยังชอบเอาชื่อมาเรียกรวมกันว่ากระโทกโชคชัย จนเมื่อสิบสี่-สิบห้าปีที่แล้วย้ายเข้ามาเปิดร้านขายอยู่ในตัวเมืองโคราช เคยตามมากินที่ร้านแถว ๆ หน้าโรงพยาบาลค่ายสุรนารี ไปโคราชเมื่อวันก่อนนึกอยากกินหมี่กระโทกของเจ๊น้อย เก็บความหิวเข้าท้องขับรถไปจนถึงร้านที่เคยไปนั่งกิน ปรากฏว่าร้านเจ๊น้อยหายไปเจอแต่ซากร้าน ยังดีที่มีป้ายบอกไว้ให้รู้ว่าย้ายร้านไปอยู่ไหน

Continue reading ตามหมี่กระโทกโชคชัยไปโคราชแล้วจู่จู่ร้านเจ๊น้อยก็หายไป

ครบอิ่มสลิ่มปริ่มน้ำผัดหมี่-ส้มตำโคราชกับขนมจีนประโดกร้านครูยอด

มีคนบอกว่าไปโคราชนอกจากจะต้องไปกินผัดหมี่โคราชกับส้มตำโคราชแล้ว ก็ต้องไปกินขนมจีนประโดกด้วย เดี๋ยวนี้แทบทุกร้านขนมจีนแถวประโดก ก็เลยไม่ได้ขายขนมจีนกันอย่างเดียว แต่ทำผัดหมี่โคราชและส้มตำขายเหมือน ๆ กันด้วย เรียกว่าเข้าร้านเดียวกินได้ครบอิ่ม ไม่ต้องตะลอนไปหากินต่อที่ร้านอื่น

Continue reading ครบอิ่มสลิ่มปริ่มน้ำผัดหมี่-ส้มตำโคราชกับขนมจีนประโดกร้านครูยอด

อิ่มบุญแบบท้องบานที่อุทยานหลวงพ่อโตองค์ใหญ่

ผ่านไปสีคิ้วมุ่งหน้าโคราช ช่วงหลัก กม.ที่ 106 กับ 107 ถ้าไม่มีอะไรให้ต้องเร่งรีบมากนัก ก็ชอบที่จะแวะไหว้หลวงพ่อโตองค์ใหญ่ที่มูลนิธิ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เมตตา บารมี หรือที่หลายคนเรียกกันจนคุ้นปากว่าวัดสรพงศ์ ตามชื่อของ สรพงศ์ ชาตรี ประธานมูลนิธิฯ

Continue reading อิ่มบุญแบบท้องบานที่อุทยานหลวงพ่อโตองค์ใหญ่