ศิลปะลวงตาก่อนถึงสุขาวดี เดินตีนเปลือยที่อาร์ทอินพาราไดซ์

ยังไม่เคยไปสวรรค์ ก็เลยไม่รู้เหมือนกันว่าสวรรค์อย่าง paradise กับ heaven จะเหมือนหรือต่างกันอย่างไร มีบางคนบอกว่า paradise เป็นดินแดนแห่งความสุข ใช้เป็นที่พักรอก่อนที่จะได้ไปสวรรค์ heaven จริง ๆ ถ้าอย่างนั้นก็ขอเรียก paradise เอาเองว่าเป็นแดนสุขาวดี ที่แปลตรงตัวได้ว่า มีสุข เขียนขึ้นต้นมาเสียยาว แค่จะเล่าเรื่องที่ไปอาร์ทอินพาราไดซ์พัทยามา แบบนี้หรือเปล่าที่เรียกว่า ไม่รู้จะเขียนหาสวรรค์วิมานอะไรให้ยืดยาวทำไม

Continue reading ศิลปะลวงตาก่อนถึงสุขาวดี เดินตีนเปลือยที่อาร์ทอินพาราไดซ์

มะยมทองกับกุ้งกรอบก๋วยเตี๋ยวปลาศรีราชา

ขับรถออกจากกรุงเทพฯ ตั้งแต่เช้าจะไปพัทยา แปดโมงผ่านศรีราชานึกอยากกินก๋วยเตี๋ยวหรือเย็นตาโฟแบบที่ใส่กุ้งชุบแป้งทอด หรือที่บางคนเรียกว่ากุ้งกรอบ จากถนนสุขุมวิทเลี้ยวขวาเข้ามาแถว ๆ ตลาดตรงหอนาฬิกา มองหาร้านก่วยเตี๋ยวที่เปิดขายกันแต่เช้า ขับมาเรื่อย ๆ จนผ่านหน้าเทศบาลเลี้ยวซ้ายเข้าถนนเจิมจอมพล ห่างจากหอนาฬิกามาสักประมาณ 200 – 300 เมตร เจอร้านก๋วยเตี๋ยวที่เปิดขายแล้วอยู่ร้านหนึ่ง ซักถามจนได้ความมีกุ้งกรอบอย่างที่อยากจะกิน ก็เลยหาโต๊ะปักหลักลงนั่ง

Continue reading มะยมทองกับกุ้งกรอบก๋วยเตี๋ยวปลาศรีราชา

เตี๋ยวเนื้อป้าพิศบางยี่ขัน สามสิบบาทกับหัวใจในชามก๋วยเตี๋ยว

ตั้งแต่มีสะพานพระรามแปดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ถึงจะผ่านไปผ่านมาในละแวกบางยี่ขัน แต่ส่วนใหญ่ก็ขึ้นไปอยู่บนสะพานและทางคู่ขนานลอยฟ้า ไม่ค่อยได้ลงไปวิ่งอยู่ที่ถนนอรุณอัมรินทร์ด้านล่าง พอมีโอกาสผ่านไปแถวนั้นตอนมื้อกลางวัน ก็เลยย้อนนึกถึงร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อวัวที่อยู่หน้าวัดบางยี่ขัน ต้องแวะเข้าไปฟื้นฟูความจำกันหน่อย

Continue reading เตี๋ยวเนื้อป้าพิศบางยี่ขัน สามสิบบาทกับหัวใจในชามก๋วยเตี๋ยว

ไปสวนเฟื่องฟ้าแต่อ้วนกลับมาทุกทีที่บ้านเฟื่องฟ้า พุทธมณฑลสาย 7

ถนนพุทธมณฑลสาย 7 หรือถนนทางหลวงหมายเลข 3415 ช่วงจากถนนบรมราชชนนีมุ่งหน้าไปออกถนนเพชรเกษม ลึกเข้าไปสักประมาณ 1,300 เมตร ทางฝั่งขวามือมีสวนขายต้นไม้ขนาด 5-6 ไร่ แวดวงคนเล่นไม้ประดับน่าจะพอคุ้นชื่อของเจริญสวนเฟื่องฟ้า ตอนหลังลูกสะใภ้มาเปิดทำร้านขายอาหารด้วย ก็เลยตั้งชื่อกันว่า บ้านเฟื่องฟ้า อร่อยที่ความสดของกุ้งปูปลาที่เอามาใช้ทำอาหาร

Continue reading ไปสวนเฟื่องฟ้าแต่อ้วนกลับมาทุกทีที่บ้านเฟื่องฟ้า พุทธมณฑลสาย 7

ติ่งสิบสองบาท ก๋วยเตี๋ยวเรือเหมือนกัน ต่างแค่อนุสาวรีย์

ย้อนกลับไปสักหลาย ๆ ปีก่อน เมื่อตอนที่ร่างกายยังเผาผลาญอาหารได้ดี หน้าท้องยังไม่ยื่นเกินหน้าเหมือนอย่างเดี๋ยวนี้ ก๋วยเตี๋ยวเรือที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิเป็นแหล่งที่ใช้นัดดวลกินก๋วยเตี๋ยวแล้วซ้อนชาม วัดเทียบดูว่าใครจะกินได้ชามที่ซ้อนสูงกว่ากัน คนกินได้น้อยชามกว่าถือว่าแพ้ต้องเป็นฝ่ายออกเงินเลี้ยง ห่างหายจากวงนัดดวลกินก๋วยเตี๋ยวไปนาน เจอร้านก๋วยเตี๋ยวเรือที่ไหนก็อดไม่ได้ที่จะต้องแวะเข้าไปนั่งกิน แล้วย้อนคิดถึงวันวานคราวที่ตัวยังผอมบางอยู่

Continue reading ติ่งสิบสองบาท ก๋วยเตี๋ยวเรือเหมือนกัน ต่างแค่อนุสาวรีย์

แตะจับมองจ้องตามต้องใจ กระแทกไหล่คนดังในห้องหุ่นมาดามทุสโซ

โอกาสที่จะได้ถ่ายรูปกับคนที่ยิ่งใหญ่และคนดังแบบสองต่อสองคงจะหาได้ยากเต็มที คนต่างชาติต่างภาษาไม่ต้องพูดถึง เพราะแค่คนบ้านเดียวกันก็คงจะเข้าประชิดตัวไปขอถ่ายรูปด้วยไม่ได้ง่าย ๆ ยิ่งถ้าเป็นคนที่มีชีวิตอยู่เมื่อวันวาน ถึงวันนี้ก็คงจะไปหาขอถ่ายรูปด้วยไม่ได้แล้ว วันหยุดเลือกเที่ยวแถว ๆ กรุงเทพฯ พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุสโซเป็นอีกตัวเลือกหนึ่งที่จะไปเดินกระทบกระแทกไหล่ผู้ยิ่งใหญ่และคนดังให้สมใจนึกอยาก

Continue reading แตะจับมองจ้องตามต้องใจ กระแทกไหล่คนดังในห้องหุ่นมาดามทุสโซ

ซื้อของแห้งแม่จำปีปากน้ำปราณ กินอุดมโภชนาจานฟรียังมีต่อหารสอง

ปากน้ำปราณที่อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นอีกที่หนึ่งที่ชอบแวะเข้าไปหาซื้อของทะเลแห้งและกินข้าวกลางวัน เวลาที่กลับขึ้นมาจากทางใต้แล้วผ่านได้เวลาหิวพอดี หรือถ้าไปหัวหินแล้วนึกอยากเปลี่ยนบรรยากาศที่กินและที่ซื้อของ ก็ขับรถอีกไม่ไกล นับจากตรงทางแยกเข้าเขาตะเกียบไปอีกประมาณ 21 กม. ตามถนนเพชรเกษมก็ถึงทางแยกปราณบุรี เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีกประมาณ 14 กม. ก็ถึงตัวตลาดปากน้ำปราณ

Continue reading ซื้อของแห้งแม่จำปีปากน้ำปราณ กินอุดมโภชนาจานฟรียังมีต่อหารสอง

เดินโต้รุ่งหัวหินกินกุ้งมังกรครัวลุงจ่าตัวละกิโลกว่าราคาคนไทย

คนแปลกถิ่นไปเดินตลาดโต้รุ่งหัวหิน หิวข้าวนึกอยากจะกินซีฟู้ด ก่อนเดินเข้าร้านบางทีก็ต้องกระตุกขาตัวเองเอาไว้เหมือนกัน กลัวตอนกินจบเก็บเงินจะโดนเชือดเลือดซิบ เรื่องขูดขีดกันแบบนี้อาจจะมีอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นเหมือนกันหมด หลายร้านต้องขึ้นป้ายว่าขายราคาคนไทย อย่างร้านครัวลุงจ่า สั่งผัดผักกระเฉดขายให้แค่จานละสี่สิบ กุ้งมังกรกิโลละพันหก เห็นคนต่างชาติสั่งกินกันไม่ปรานีปราศรัย นึกเสียดายทรัพยากรของเราแท้ ๆ แต่คนไทยไม่ค่อยได้กิน

Continue reading เดินโต้รุ่งหัวหินกินกุ้งมังกรครัวลุงจ่าตัวละกิโลกว่าราคาคนไทย

เดินกิ๊บเก๋ไม่ต้องเป๋เอียงที่เวเนเซีย หัวหิน

เคยแต่เป็นคนจ่ายภาษี ไม่มีโอกาสได้เป็นคนใช้เงินภาษีไปเมืองนอกเมืองนา อยากจะไปไหนมาไหนก็ต้องอาศัยเก็บเงินหยอดใส่กระปุกเอาไว้ คนกินเงินเดือนโดนหักดิบเอาภาษีไปก่อนตั้งแต่ตอนจ่าย หักแล้วเหลือเท่าไรถึงจะได้ใช้เงิน ถึงเวลาจะยื่นขอคืนบ้างนิดหน่อย แต่จนป่านนี้ขอเอกสารไปแล้วก็ยังเงียบ ลดเบิกเอาเงินภาษีไปนิราศต่างประเทศกันบ้าง เผื่อจะเหลือเงินคืนให้คนทำงานกันได้เร็วหน่อย

Continue reading เดินกิ๊บเก๋ไม่ต้องเป๋เอียงที่เวเนเซีย หัวหิน