คนเฟี้ยวหัวใจเปลี่ยวนอนเดี่ยวฝันดึกที่ปึกเตียน

ได้ยินคนพูดถึงฤดูแห่งความเหงาและฤดูที่ฉันเหงาอยู่บ่อย ๆ ยังนึกสงสัยกับตัวเองว่าความเหงามีฤดูกาลด้วยหรือ เพราะไม่ว่าจะเป็นฤดูกาลใด ฝน หนาว หรือร้อน ความเหงาก็ดูเหมือนจะเกิดขึ้นกับตัวเองได้อยู่เสมอ อารมณ์เหงาจึงเป็นอะไรที่เกิดขึ้นได้ตลอดทั้งปี แม้แต่อากาศร้อน ๆ อย่างตอนนี้ก็ยังมีเหงา ตัวคนเดียวริอ่านคิดอยากไปทะเล นึกเข้าข้างตัวเองไว้ก่อนว่า ไปคนเดียวเฟี้ยวกว่าเยอะ

Continue reading คนเฟี้ยวหัวใจเปลี่ยวนอนเดี่ยวฝันดึกที่ปึกเตียน

ลองกล้วยทอดแม่แขแลบิ๊กเปาแจ้งสว่าง ก่อนมาม่วนอีหลีที่ท่าเสด็จ

ไปต่างจังหวัดชอบเดินตลาด บ่อยครั้งได้เจอของขายพื้นถิ่นที่แปลกตาไม่คุ้นเคยมาก่อน หรือเจอของกินที่เห็นแล้วกระตุ้นความอยาก ในตัวเมืองหนองคายมีตลาดใหญ่ ๆ อยู่หลายตลาด อย่างตลาดท่าเรือหรือตลาดท่าเสด็จ ตลาดสดชัยพร ตลาดสดโพธิ์ชัย และตลาดสดแจ้งสว่าง ถ้าคราวไหนไปอยู่หลายวันก็ได้เดินหลายตลาดหน่อย

Continue reading ลองกล้วยทอดแม่แขแลบิ๊กเปาแจ้งสว่าง ก่อนมาม่วนอีหลีที่ท่าเสด็จ

ชิลเรื่องเค้กที่ออลอะเบ้าท์เค้ก กินต้องลงท้องแบ่งต้องลงตัว

ฝรั่งคิดทำผงฟูได้เมื่อประมาณ 170 ปีก่อน เค้กแบบที่ใส่ผงฟูก็น่าจะเริ่มมีเมื่อตอนนั้น คนไทยมาเริ่มรู้จักกินเค้กกันตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่ค่อยได้มีเรื่องเล่าไว้มากนัก กินแล้วอร่อยหรือเค้กมีอยู่น้อยก็ไม่รู้ หลัง ๆ มานี้ก็เลยได้ยินบ่อยเรื่องแบ่งเค้กไม่ลงตัว ไปนั่งชิลกินเค้กแล้วก็คิดเรื่องเค้กไปได้เรื่อยเปื่อย

Continue reading ชิลเรื่องเค้กที่ออลอะเบ้าท์เค้ก กินต้องลงท้องแบ่งต้องลงตัว

เดินโซโหกินข้าวก่ำส้มตำแซ่บด่วนกับชาชงตรามือดูป้ายเก่าเอามาเล่าใหม่

ไม่ได้ไปเดินโซโหที่ฮ่องกงมาหรอก เป็นแค่คนเรียนน้อยรายได้ต่ำที่อยากมีรสนิยมทางการเมืองสูงเท่า ๆ กับคนอื่น ๆ โซโหที่ไปเดินมาเป็นชื่อของศูนย์การค้าอยู่ที่ถนนบำรุงเมือง ใกล้ ๆ กันกับโรงพยาบาลหัวเฉียว ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพฯ เมืองน่าอยู่ของเราและเมืองน่าเที่ยวของคนต่างชาตินี่เอง

Continue reading เดินโซโหกินข้าวก่ำส้มตำแซ่บด่วนกับชาชงตรามือดูป้ายเก่าเอามาเล่าใหม่

กินให้ถูกโฉลกต้องมีเสียงโขลก ๆ ตำ ๆ ที่บ้านส้มตำติดเจ้าพระยา

ส้มตำเป็นอาหารจานที่ไปเจอที่ไหนก็นั่งลงกินได้แทบจะทุกในบรรยากาศ ไปที่ไหน ๆ ในบ้านเราก็ได้เจอคนทำส้มตำขายให้กิน เมื่อวานเขียนถึงร้านส้มตำแบบร้านชาวบ้านเย็นลมทุ่งไปแล้ว วันนี้มาลองกินส้มตำในร้านแบบโมเดิร์นติดแอร์กันบ้าง

Continue reading กินให้ถูกโฉลกต้องมีเสียงโขลก ๆ ตำ ๆ ที่บ้านส้มตำติดเจ้าพระยา

ตามหาส้มตำเจ๊อรหายจากท่าทรายขยับเข้าไปอยู่ในซอยกันตนา

ร้านส้มตำริมทางแบบชาวบ้าน ขายอยู่แถว ๆ ถนนบางใหญ่-บางคูลัด ทางเข้าตัวอำเภอบางใหญ่เก่า ที่เดี๋ยวนี้เป็นพื้นที่เทศบาลตำบลบางม่วงนั่นแหละ หลายคนเริ่มจะลืมหรือไม่รู้ว่าแต่ก่อนตัวอำเภอบางใหญ่อยู่ตรงนี้ ไม่ได้อยู่ที่บางใหญ่ซิตี้หัวถนนรัตนาธิเบศร์ กินส้มตำของเจ๊อรมาตั้งแต่ขายอยู่แถว ๆ ท่าทรายเจริญทรัพย์ ก็เลยได้ชื่อเรียกกันว่า ส้มตำท่าทราย ตอนหลังเขยิบย้ายร้านเข้าไปขายถัดเลยเข้าไปอีกหน่อย แต่ก็ยังอยู่ที่ถนนสายเดียวกัน ถึงวันดีคืนดีนึกอยากกินส้มตำของเจ๊อรขึ้นมา พอไปจนถึงที่แต่ไม่เจอร้านแล้ว ถึงกับต้องออกปากอุทานว่า หายไปไหนอ้ะ..

Continue reading ตามหาส้มตำเจ๊อรหายจากท่าทรายขยับเข้าไปอยู่ในซอยกันตนา

อย่ามาเรียกคุณลำไย แค่ไปแม่ริมลองชิมก๋วยเตี๋ยวส้มตำลำไย

เดี๋ยวนี้คงไม่ใช่ของแปลกใหม่อะไรแล้ว เพราะเห็นทำขายกันอยู่หลายที่ ก๋วยเตี๋ยวหรือของกินที่เอาเนื้อลำไยแห้งใส่ลงไปด้วย ตั้งแต่เด็กก็คุ้นเคยกับน้ำลำไยต้ม ชอบที่ได้กินทั้งน้ำทั้งเนื้อ ติดใจมาจนโตก็เลยต้องซื้อลำไยแห้งมาต้มน้ำกินเอง ใส่เนื้อลำไยลงไปให้เยอะหน่อยจะได้กินให้สะใจ แช่เย็นให้น้ำเป็นเกล็ดน้ำแข็งวุ้น ๆ ยิ่งอร่อยชื่นใจ

Continue reading อย่ามาเรียกคุณลำไย แค่ไปแม่ริมลองชิมก๋วยเตี๋ยวส้มตำลำไย

วอล์กอินตัวจริงเรียบง่ายสบายสไตล์ยุ่นแคนทารี่ฮิลล์เชียงใหม่

เป็นวอล์กอินตัวจริงไรจริง เพราะไม่มีรถ จากสนามบินเชียงใหม่หารถรับจ้างมาส่งลงที่ถนนนิมมานเหมินท์ ซอย 1 หาซื้อของแล้วเดินเท้าแบบเรื่อยเปื่อยมาจนถึงปากซอย 13 เข้าไปกินสลัดแบบมีคอนเซปท์จนเป็นที่สำราญท้อง จากนั้นหนังตาก็เริ่มหย่อนคล้อยหล่นร่วงลงทุกที ง่วงได้ใจขนาดนี้ก็เริ่มออกเดินมองหา จนเจอที่ที่น่าจะใช้นอนค้างคืนได้แถว ๆ นั้น เดินเท้าแบบวอล์กอินเข้าไปในโรงแรมหาห้องนอนที่ราคาพอเหมาะ ๆ กับเงินในกระเป๋า

Continue reading วอล์กอินตัวจริงเรียบง่ายสบายสไตล์ยุ่นแคนทารี่ฮิลล์เชียงใหม่

ซื้อสบู่เผ่าทองเดินท่องนิมมานเหมินท์กินสลัดคอนเซปท์

ถนนสายสั้น ๆ ความยาวประมาณ 1.3 กม. ในตัวเมืองเชียงใหม่ จากสี่แยกรินคำทางถนนห้วยแก้ว ไปจนถึงสามแยกสำนักงานสาธารณสุขด้านถนนสุเทพ ที่เจริญวันเจริญคืน แต่ชื่อถนนไม่แน่ใจว่าที่ถูกจะต้องใช้ว่า นิมมานเหมินท์ หรือ นิมมานเหมินทร์ เพราะเคยเห็นมีใช้กันอยู่ทั้งสองอย่าง

Continue reading ซื้อสบู่เผ่าทองเดินท่องนิมมานเหมินท์กินสลัดคอนเซปท์

ตั้งใจไปหาซื้อเมลอนหวานเตลิดแวะร้านริมน้ำกินกุ้งใหญ่ย่างที่บางไทร

เคยมีความตั้งใจอะไรกันบ่อยไหม มีคนบอกว่าความตั้งใจก็คือความมุ่งมั่นที่จะทำให้สำเร็จในสิ่งที่เป็นเป้าหมายหรือจุดหมายที่คิดไว้ แต่ที่ต้องระวังใจตัวเองให้มากก็คือ การก้าวข้ามเส้นแบ่งขีดบาง ๆ ที่จะทำให้ความตั้งใจกลายเป็นความทิฐิมานะไปอย่างไม่รู้ตัว หรือพอได้เจอเข้ากับสถานการณ์ที่เป็นใจ ก็เลยปล่อยให้สถานการณ์แล้วแต่จะพาไป จนเลยเถิดลืมความตั้งใจเดิมไปเลยก็มี

Continue reading ตั้งใจไปหาซื้อเมลอนหวานเตลิดแวะร้านริมน้ำกินกุ้งใหญ่ย่างที่บางไทร