ก่อนจะกินแกลบธงฟ้า คนเซ็งหุ้นเดินหัวซุนเข้าซุ่นเฮง ผัดไทยลาดหญ้า

ออมเงินได้นิด ๆ หน่อย ๆ ลองเอาไปซื้อหน่วยลงทุนกับเขาบ้าง ไม่นึกว่าซื้อแล้ว สระอุ จะมาหายไปเสียเฉย ๆ การลงทุนก็กลายเป็นการลงทน กองทุนก็เปลี่ยนเป็นกองทน มีเงินซื้ออยู่กับเขาแค่ 2 กอง เดือนนี้แค่เดือนเดียวกองทุนที่ลงทุนในตราสารเงินขึ้นมาหน่วยละ 2 สตางค์ แต่กองทุนที่ลงทุนในหุ้นร่วงไปหน่วยละ 2 บาท 60 สตางค์ ทุนหล่นลงไปกองเหลืออยู่ไม่เท่าไหร่ เกิดอาการเซ็งหุ้นกำเริบ เพื่อนก็เลยชวนให้ไปทุเลาความเซ็งที่เมืองกาญจน์ ตอบรับแบบภาษาเฟสบุ๊คที่ต้องออกเสียงยาน ๆ หน่อยว่า โอเช ปายหนาย..ปายกาน..

Continue reading ก่อนจะกินแกลบธงฟ้า คนเซ็งหุ้นเดินหัวซุนเข้าซุ่นเฮง ผัดไทยลาดหญ้า

บางปากที่ปากบางกับผัดไทยไข่เป็ดและก๋วยเตี๋ยวหมู

ใกล้จะมีวันหยุดต่อเนื่องอีกแล้ว หลายคนมีโปรแกรมออกเที่ยวไปให้ไกลกว่าวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ธรรมดา ออกจากกรุงเทพฯ แต่เช้าหน่อยรถยังไม่ทันเยอะ กะว่าไปหิวหาข้าวกินระหว่างทาง อีกหนึ่งทางเลือกของคนเดินทางขึ้นเหนือ ที่จะเลี้ยวไปหาโอกาสลองกินผัดไทยของบ้านปากบาง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี ถ้าออกจากรุงเทพฯ ตั้งแต่เจ็ดโมง ก็น่าจะไปถึงแถว ๆ นั้นตอนสักประมาณแปดโมงครึ่ง ทีแรกก็ตั้งใจจะเขียนแค่เรื่องผัดไทย แต่เปลี่ยนใจเอาภาพก๋วยเตี๋ยวหมูมาขึ้นให้ดูก่อน ก็แค่อยากจะบอกกันลืมไว้ว่า จับปลากลัวจะหลุดอย่าไปริจับมือเดียว กินก๋วยเตี๋ยวถ้าจะให้อิ่มก็ต้องกินสองชาม ทุภาษิตบทนี้สอนให้รู้ว่า ได้ละเลียดผัดไทยแล้ว ก๋วยเตี๋ยวหมูก็ไม่ควรละเลย

Continue reading บางปากที่ปากบางกับผัดไทยไข่เป็ดและก๋วยเตี๋ยวหมู

กินได้เฉพาะวันหยุด ป้ายรถเมล์ Thewet หมูยำ-โฟ ฟรีเกี๊ยวกรอบ ของชอบซุปซี่โครง

วันหยุดเสาร์-อาทิตย์มาถึงอีกแล้ว ผ่านไปแถว ๆ แยกเทเวศร์ที่ฝรั่งเรียกว่า เดอะเว็ท ตามป้ายภาษาปะกิดที่เขียนว่า Thewet แถวนี้วันธรรมดามีของกินเยอะ วันหยุดก็ไม่เหงา หลายร้านขอหยุดพัก แต่ก็มีก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำ เย็นตาโฟ รสชาติจัดจ้านร้านนี้มาแทนที่ วันธรรมดาไปขายอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ แต่มาขายอยู่ข้างถนนแถว ๆ ป้ายรถเมล์สุดท้ายปลายถนนพิษณุโลก ก่อนจะเลี้ยวเข้าถนนสามเสน เฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ขายกันตั้งแต่เช้า ก่อนแปดโมงเรื่อยไปจนถึงบ่ายแก่ ๆ

Continue reading กินได้เฉพาะวันหยุด ป้ายรถเมล์ Thewet หมูยำ-โฟ ฟรีเกี๊ยวกรอบ ของชอบซุปซี่โครง

เขยิบเข้าวัด ขยับเข้าพิพิธภัณฑ์ ร้อยยี่สิบนาทีที่วัดเทพศิรินทราวาส

เพิ่งจะผ่านวันสำคัญทางพุทธศาสนาอย่างวันอาสาฬหบูชามา มีคนถามว่าวันที่ว่านี้เป็นวันสำคัญอย่างไร ต้องใช้เวลานึกอยู่พักใหญ่ จึงหลุดปากตอบออกไปว่าเมื่อ 2601 ปีก่อน หลังจากที่ทรงตรัสรู้ได้ 2 เดือน พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงพระธรรมเทศนาเป็นครั้งแรก หรือที่เรียกว่าปฐมเทศนา แก่ปัญจวัคคีย์ ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ธรรมที่ทรงแสดงมีชื่อว่า ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ทำให้ในวันดังกล่าวได้เกิดมีพระสงฆ์ขึ้นเป็นครั้งแรกของโลกคือ พระอัญญาโกณฑัญญะ กว่าจะตอบได้ก็เล่นเอาเหนื่อย ยอมรับว่าหลัง ๆ มานี้ชักจะเลือน ๆ เรื่องเหล่านี้ ได้รู้สึกตัวว่าถึงใจจะไม่ได้ออกห่าง แต่ตัวก็ชักจะออกห่างศาสนาไปหน่อย ๆ แล้ว ถึงจะติดตามเรื่องที่เป็นข่าวเรื่องราวทางศาสนาของบ้านเราอยู่ทุกวันทั้งข่าวเช้า ข่าวกลางวัน ข่าวเย็น ข่าวค่ำ ข่าวดึก แต่ก็ไม่ค่อยได้แบ่งปันเวลาไปเข้าวัดเข้าวาบ่อยนัก เคยไปฝึกปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐาน ก็ตะครุบจิตกลับมาได้แค่ เมื่อยหนอ เมื่อยจังหนอ เมื่อยจังเลยหนอ

Continue reading เขยิบเข้าวัด ขยับเข้าพิพิธภัณฑ์ ร้อยยี่สิบนาทีที่วัดเทพศิรินทราวาส

ใหญ่มาจากไหนก็ไม่ปล่อยให้เหลือ ถ้าไม่เชื่อให้ไปถามอี๊ด คลองมอญ

เวลาที่นึกอยากจะกินกุ้งเผา แต่ก่อนก็ได้กุ้งก้ามกรามเลี้ยงมาช่วยเผาผลาญบรรเทาความอยาก หลายคนไม่ชอบกินกุ้งก้ามกรามด้วยเหตุผลที่ว่าหัวโตเปลืองเนื้อที่และหนักกิโล แต่บางคนหัวโตก็ไม่เป็นอุปสรรค แถมชอบเคี้ยวกัดหัวกุ้งเล่นเอามันก็มี ราคาของกุ้งก็ขึ้นอยู่กับขนาดของตัวกุ้งด้วย ถึงแม้หนึงกิโลจะมีสิบขีดเท่ากัน แต่กุ้งขนาด 6-7 ตัวโล ราคาก็จะแพงกว่ากุ้งขนาด 9-10 ตัวโล เรื่องที่ว่ากุ้งไซ้ส์ขนาดไหนที่กินอร่อยกว่ากัน อันนี้ก็คงเป็นเรื่องแล้วแต่ปากแล้วแต่ใจที่จะเลือกชอบกัน เถียงกันบางทีก็เปลือง เคยเจอมาแล้วเถียงกันไปกินกันไป กุ้งหมดจานแล้วก็ยังหาข้อยุติไม่ได้ ส่วนตัวนายชัยพฤกษ์ชอบกุ้งเลี้ยงเป็นที่สุด คือกุ้งที่มีคนซื้อเลี้ยงไง กินอร่อยได้ทุกขนาด ขอเพียงแต่กินฟรีเป็นใช้ได้ มีอยู่ช่วงหนึ่งที่มีคนพาไปกินกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ ๆ เผาจนติดใจ ชอบตั้งแต่มันสีส้ม ๆ เหลือง ๆ ตรงหัวนั่นเลย พอเห็นเราติดใจเขาก็เลิกเลี้ยง คราวนี้ก็เลยเดือดร้อนต้องดิ้นรนหากินเอาเอง ออกไปแถวอยุธยาบ้าง สุพรรณบุรีบ้าง อ่างทองบ้าง ราคากุ้งก็เขยิบหนีขึ้นไปอยู่ตลอด จนทุกวันนี้ราคาน่าจะอยู่ที่โลละ 1,400  บาทกันแล้ว แต่ก็ยังถูกเงินกว่ากินตามร้านอาหารหรือภัตตาคารใหญ่ ๆ

Continue reading ใหญ่มาจากไหนก็ไม่ปล่อยให้เหลือ ถ้าไม่เชื่อให้ไปถามอี๊ด คลองมอญ

สุกี้ซุปมะพร้าวอ่อนกับน้ำจิ้มสูตรกะปิแบบเลอแบมบู

มีเรื่องให้ต้องไปทำธุระแถว ๆ ทุ่งครุ ถนนประชาอุทิศนู่น บ้านตัวเองนั้นอยู่ฝั่งอีกซีกหนึ่งของเมือง จากบางแคกว่าจะฝ่ารถที่แน่นเต็มถนนไปจนถึงถนนพระราม 2 ได้ ต้องเรียกว่าค่อย ๆ กระดืบไป ถ้าไม่มีธุระอะไรที่จำเป็นจริง ๆ คงจะไม่ขอผ่านไปแถว ๆ นั้นอีกแล้ว แต่หลุดเข้าถนนพระราม 2 ได้แล้ว ก็ค่อยปลอดโปร่งโล่งสบายขึ้นมาหน่อย เสร็จธุระแล้วก็ได้เวลาอาหารมื้อกลางวันพอดี จำได้ว่าเลยจากที่ที่ไปทำธุระไปหน่อย จะมีห้างจัสโก้อยู่ นึกถึงศูนย์อาหารข้างในนั้นน่าจะมีอะไรให้เลือกกินเยอะหน่อย ขับรถไปจนถึงห้างที่ว่า คงจะไม่ค่อยได้มาย่านนี้นานมากแล้ว เพิ่งจะได้เห็นวาฝั่งตรงกันข้ามถัดไปอีกหน่อย เดี๋ยวนี้เขามีห้างโลตัสมาเปิดอยู่ เป็นโลตัสแบบที่เรียกว่า ตลาด หรือ ซูเปอร์มาเก็ต อะไรของเขานั่นแหละ ก็เลยนึกอยากลองของใหม่ขึ้นมาบ้าง ตอนที่ขับรถจะเลี้ยวเข้าไปตรงที่จอดรถด้านหน้าห้าง สายตาที่ช่างซอกซอนก็แวบไปเจอร้านอาหารเข้าร้านหนึ่งชื่อเลอแบมบู อยู่ในซอยข้าง ๆ กัน

Continue reading สุกี้ซุปมะพร้าวอ่อนกับน้ำจิ้มสูตรกะปิแบบเลอแบมบู