อัศจรรย์คิดตั้งใจจะไปไหว้พระที่วัดสมานฯ ฉะเชิงเทรา แค่เข้าไปถึงวัดก็อิ่มเอม

ได้ยินเรื่องของวัดสมานรัตนาราม (ใหม่ขุนสมาน) มานานพอประมาณ เรื่องที่พระพิฆเนศองค์ใหญ่ และเจ้าแม่กวนอิมองค์ใหญ่ แต่จะใหญ่จนถึงขนาดที่ว่าเป็นที่สุดของบ้านเรา หรือเป็นที่สุดของโลกหรือเปล่านั้น คงจะตามไปดูให้ได้ทั่วคงไม่ไหว หรือไปแล้วก็คงไม่ได้เอาอะไรติดตัวไปใช้วัดขนาด เพื่อเอามาเปรียบเทียบขนาดของรูปปั้นของแต่ละที่กัน แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร หรือมีอะไรมาดลใจ อยู่ ๆ ก็นึกอยากจะไปไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่วัดนี้ขึ้นมา แล้วตั้งใจว่าเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาจะต้องไปแน่ ๆ แล้วก็ได้ไปจริง ๆ

Continue reading อัศจรรย์คิดตั้งใจจะไปไหว้พระที่วัดสมานฯ ฉะเชิงเทรา แค่เข้าไปถึงวัดก็อิ่มเอม

ห่วงคนหิวที่สิชล ฝากฟ้าส่งใจบอกให้ไปโก้โตน

เพิ่งจะผ่านไปแถว ๆ อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา กลับมาถึงกรุงเทพฯ ถูกเพื่อนที่รักมากทิ้งคว้าง สวนทางลงไปทางใต้ช่วงอาทิตย์นี้ ถึงวันนี้ก็คงจะอยู่แถว ๆ สิชลนั่นแหละ คนเคยเห็นหน้าพูดคุยกันแทบทุกวัน พอหายหน้าไปก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเรามีอะไรขาดหายไป ตอนอยู่ถึงจะมีคุยขัดคอกันบ่อย ๆ ได้อารมณ์ทุกข์ ๆ สุข ๆ ก็ยังดีกว่าหายหน้ากันไปแบบนี้ ถึงจะรู้ว่าพกพาคนรู้ใจที่สุดรักมาก ๆ ติดตัวไปด้วย ก็ยังอดแอบคิดถึงและห่วงหาไม่ได้

Continue reading ห่วงคนหิวที่สิชล ฝากฟ้าส่งใจบอกให้ไปโก้โตน

ณ ริมฝั่งเจ้าพระยา หาเรื่องกินแบบอินเลิฟ

วันก่อนตอนเย็น ๆ ไปเดินเล่นอยู่แถว ๆ ใต้สะพานพระรามแปดฝั่งพระนคร มีครอบครัวในรถขับเลยหลงเข้าไป ก็เลยจอดรถมาแวะถามว่ารู้จักร้านอินเลิฟไหม อาศัยว่าพอจะได้คุ้นกับร้านอาหารแถว ๆ ท่าเรือเทเวศร์อยู่บ้าง ก็เลยบอกทางไปให้แถมยังแนะนำถึงที่จอดรถของร้านไว้อย่างดิบดี บอกทางเขาเสร็จแล้วก็นึกหิวขึ้นมาเองบ้าง นึกได้ว่าความจริงร้านนี้ก็ไม่ได้ไปมานานแล้วเหมือนกัน น่าจะไปหาเรื่องกินแบบอินเลิฟสักหน่อยก็น่าจะดี

Continue reading ณ ริมฝั่งเจ้าพระยา หาเรื่องกินแบบอินเลิฟ

อ้วนนี้เพื่อเธอ..อัญญา Anya’s Place

สำนวนไม่แคร์สื่อไม่รู้ว่าใครเป็นต้นคิด เดี๋ยวนี้เห็นเอามามาใช้กันเกร่อ แตกสาวรุ่นใหม่ก็ว่าสวยไม่แคร์สื่อ เขยิบสวยขึ้นไปอีกนิดก็ว่าสวยเริ่ดไม่แคร์สื่อ ถ้าออกจะร้ายนิด ๆ แต่พอมีเงินใช้สบายตัวก็ว่ารวยแร่ดไม่แคร์สื่อ หนักเข้าไปหน่อยก็ถึงขั้นตอแหลไม่แคร์สื่อ เรื่องอาหารการกินก็ยังมีอร่อยไม่แคร์สื่อ ข้างฝ่ายคนกินที่กินได้เกลี้ยงเกลาก็ว่าแด๊กซ์ได้ไม่แคร์สื่อ กินไม่บันยะบันยังมาก ๆ เข้า ก็ออกอาการอ้วนไม่แคร์สื่อ แต่ของตัวเองนั้นเป็นแบบอ้วนขี้อาย ว่าจะออกประกาศเหมือนกัน ขออภัยในความไม่สะดวก “อ้วน” งดออกสื่อชั่วคราว เอาไว้ผอมได้เมื่อไร คงจะได้เจอกันแน่ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นเมื่อไร

Continue reading อ้วนนี้เพื่อเธอ..อัญญา Anya’s Place

คนคอสูงไปกินข้าวที่ครัวดอกไม้ขาว

ออกไปเที่ยวหาเรื่องกินมาเล่าสู่กันฟังบ่อย ๆ เข้า เพื่อน ๆ ก็เลยตั้งฉายาให้ว่าเป็นคนคอสูง คนที่สนิทกันมากหน่อยก็ให้เกียรติขึ้นคำนำหน้าว่า ไอ้ ไว้ด้วย ถึงน้ำเสียงของเพื่อนตอนที่พูดคำว่า คอสูง จะฟังดูเหมือนประชดประชัน แต่ก็แอบอมยิ้มกับตัวเองซ่อนอยู่ลึก ๆ ข้างใน ในความหมายที่เข้าใจเอาเองว่า เพื่อนคงจะหมายถึงการมีรสนิยมการกินดี เพราะที่ผ่านดูเหมือนจะไม่ค่อยได้รับคำชื่นชมจากเพื่อนได้มากเท่ากับคำทับถม

Continue reading คนคอสูงไปกินข้าวที่ครัวดอกไม้ขาว

พลบค่ำที่พลับพลาชัย ก๋วยเตี๋ยวเอาถ่าน แอนคั่วไก่

แถว ๆ แยกพลับพลาไชย ใกล้โรงพยาบาลกลาง ที่กรุงเทพฯ พอตกเย็นจะกลายเป็นแหล่งของก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ ที่เปิดขายกันอยู่หลายร้าน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องมารวมตัวกันอยู่แถวนี้ แล้ววันทั้งวันก็ไม่ขาย ต้องมาเริ่มต้นขายกันตอนช่วงเย็น ๆ เรื่อยไปจนถึงดึก แต่ก่อนต้องเดืนเข้าไปนั่งกินในซอย เดี๋ยวนี้มีร้านขยับมาเปิดเป็นห้องแอร์อยู่ริมถนน ดูทันสมัยขึ้น แต่บรรยากาศการคั่วก๋วยเตี๋ยวที่หลังร้านยังใช้เตาถ่านอยู่เหมือนเดิม

Continue reading พลบค่ำที่พลับพลาชัย ก๋วยเตี๋ยวเอาถ่าน แอนคั่วไก่

อิ่มแปลกทั้งแบบเก๋าและแบบเก๋ เต๋วไอเดีย จากเจ๊กเม้งถึงเจเอ็ม

คำว่าก๋วยเตี๋ยวเดี๋ยวนี้คงจะยาวเกินไปเสียแล้ว วัยทีนทั้งหลายก็เลยหดเส้นก๋วยเตี๋ยวเหลืออยู่แค่ เต๋ว ร้านเต๋วร้านนี้อยู่ในตัวเมืองเพชรบุรี มีคนเขียนถึงพูดถึงกันอยู่แล้วมากมาย จนน่าจะกลายเป็นร้านเต๋วที่คนผ่านไปแถว ๆ เพชรบุรีจะต้อง Don’t Miss ไม่ไปไม่ได้แล้ว จากร้านตึกแถวที่ถนนหน้าเขาวัง ขยับขยายออกไปเปิดอีกร้านหนึ่งใหญ่โตกว่าเก่าอยู่ตรงเคเบิลคาร์ที่จะขึ้นเขาวัง จากแบรนด์เจ๊กเม้งก็กลายเป็นเจเอ็ม ยืนยันถึงความเป็นสัจธรรมของสรรพสิ่งว่าล้วนอยู่ในกระบวนการของการเปลี่ยนแปลง เป็นการเติบโตที่เกิดจากไอเดียของคนรุ่นใหม่ Continue reading อิ่มแปลกทั้งแบบเก๋าและแบบเก๋ เต๋วไอเดีย จากเจ๊กเม้งถึงเจเอ็ม

คนกะพุงที่คุ้งกะพง หาดเจ้าสำราญ-ปึกเตียน เพชรบุรี

เรื่องกิน ๆ เที่ยว ๆ ดูจะเป็นความรู้ที่หากันได้มากหน่อยทั้งที่เป็นเว็บไซต์และบล็อกของบ้านเรา แต่ก่อนจะไปไหนมาไหน จะกินที่ไหน จะนอนอย่างไร สถานที่อยู่ตรงไหน ต้องอาศัยถามเอาจากคนที่เคยไปมาก่อน ไม่มีคนรู้ก็ต้องไปเสียเงินหาซื้อหนังสือที่มีคนพิมพ์ขายมาอ่าน สิ่งที่บอกเล่ากันก็มีถูกบ้างผิดบ้างปน ๆ กันไป ถ้าหาคนรู้หรือคนเขียนถึงไม่ได้ ก็ไปมั่ว ๆ เอาเอง เดี๋ยวนี้หาอ่านหาดูกันได้ฟรี อยากรู้อะไรก็เสิร์ชเอา มีทั้งรูปทั้งเรื่องแล้วยังมีความเห็นมาแจมให้เป็นข้อมูลประกอบการตัดสินใจได้อีกด้วย คนที่ไปทีหลังก็เอาข้อมูลมาอัพเดทให้รู้กันอยู่ตลอดเวลา การแบ่งปันความรู้จากประสบการณ์แบบนี้ ฝรั่งเอามาเขียนขายเป็นตำราได้หลายเล่ม เรียกให้ดูดีว่า การจัดการความรู้ หรือ Knowledge Management เรียกกันสั้น ๆ ว่า KM นั้น ที่ผ่านมาเรามักปล่อยปละละเลยทิ้งเอาความรู้ที่เกิดจากประสบการณ์ของคนที่ทำงานมานานหลายปีให้หายไป ไม่รู้จักที่จะให้เขาถ่ายทอดไว้ให้อย่างเป็นเรื่องเป็นราว

Continue reading คนกะพุงที่คุ้งกะพง หาดเจ้าสำราญ-ปึกเตียน เพชรบุรี

แวะหาดเจ้าเข้าปึกเตียน อยากได้รูปร้านสวย กินแก้ขวยที่เดอะเบส

อยากพักผ่อนเที่ยวทะเลกับช่วงเวลาสั้น ๆ ที่มีในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ถ้ามุ่งหน้าออกไปทางเพชรบุรี ด้วยความที่ถนนกว้างขวางหนทางดี ขับรถใช้เวลาไม่มากนัก ออกจากกรุงเทพฯ แล้ว ก็มักจะมุ่งหน้าเลยไปชะอำ-หัวหินกันเลยเป็นส่วนใหญ่ ผ่านไปเที่ยวนี้ไม่ได้รีบร้อนไปไหน เลยแวะเข้าไปอัพเดทหาดทรายชายทะเลสองหาดที่อยู่ช่วงระหว่างเพชรบุรีกับชะอำ

Continue reading แวะหาดเจ้าเข้าปึกเตียน อยากได้รูปร้านสวย กินแก้ขวยที่เดอะเบส