พืชสวนโลก 2554 เที่ยวเกินร้อย ขึ้นสวรรค์สองรอบกับจินตนาการในสวน

เพราะเรื่องมันยาวเล่าแล้วจบไม่ลงในตอนเดียว ตอนนี้ก็เลยเป็นตอนที่สองต่อจากตอนที่แล้ว ซึ่งเริ่มต้นเล่ามาตั้งแต่ยังไม่มีงานมาจนถึงหาที่จอดรถเพื่อเตรียมตัวจะเข้างานพืชสวนโลก ปี 2554 ที่จังหวัดเชียงใหม่ เข้าไปในงานแล้วก็พาเดินกันตั้งแต่หน้างาน วนไปทางขวาเรื่อย ๆ แล้วไปจบเอาตรงที่อาคารจัดแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับโลกของแมลง (คลิกอ่าน พืชสวนโลก 2554 ร้อยเดียวเที่ยวให้คุ้ม โลกของดอกไม้และแมลง) ตอนนี้ก็จะพาเดินต่อ ซึ่งพอกลับออกมาจากส่วนจัดแสดงโลกของแมลง ก็จะโผล่ออกมาตรงสวนแห่งความสุขและรอยยิ้มของเมืองไทยประกันชีวิต Continue reading พืชสวนโลก 2554 เที่ยวเกินร้อย ขึ้นสวรรค์สองรอบกับจินตนาการในสวน

พืชสวนโลก 2554 ร้อยเดียวเที่ยวให้คุ้ม โลกของดอกไม้และแมลง

ยังติดอกติดใจและติดตราตรึงใจกับงานมหกรรมพืชสวนโลกที่จังหวัดเชียงใหม่เมื่อปี 2549 พอได้ยินข่าวว่าจะมีการจัดงานมหกรรมพืชสวนโลกในปีนี้ ก็ตื่นเต้นและตื่นตัวที่อยากจะไปเที่ยวดูงานนี้อีก ถึงกับไปซื้อตั๋วเข้างานล่วงหน้าที่ธนาคารกรุงไทย เห่อเตรียมตัวจะไปดูงานตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน แต่ถึงเวลายังไม่ทันได้ไปก็ต้องมัวติดงานยุ่งอยู่กับน้องน้ำ ยังดีที่คนจัดงานเขาเข้าใจเลื่อนการจัดงานออกไป แล้วยังใจดีให้เอาตั๋วเข้างานไปเปลี่ยนวันได้ ไม่ต้องเสียเงินค่าตั๋วใหม่ ซื้อตั๋วของผู้ใหญ่ไว้แบบเข้างานได้วันเดียว ราคาแค่ร้อยเดียว แต่ถ้าไปซื้อหน้างานได้ยินว่าราคา 200 บาท Continue reading พืชสวนโลก 2554 ร้อยเดียวเที่ยวให้คุ้ม โลกของดอกไม้และแมลง

ขึ้นขุนช่างเคี่ยนเจอซี่โครงนางพญาเสือโคร่ง เลาะโค้งลงดอยปุยเจอดอกฝิ่นบานกับข้าวลืมผัว

เหนื่อยจากทำความสะอาดบ้านหลังถูกน้ำท่วม โดนน้องน้ำช่วยเคลียร์ข้าวของชั้นล่างจนดูโล่ง เบื่อรอยคราบและเชื้อราที่ถุกทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า ก็เลยหนีขึ้นไปหาความหนาวเย็นที่เชียงใหม่ นึกถึงขุนช่างเคี่ยนที่มีคนบอกให้ไปดูดอกนางพญาเสือโคร่ง หรือซากุระเมืองไทยบานตอนหน้าหนาวที่นั่น ตอนที่ดอกบานไสวเห็นแล้วจะรู้สึกได้เหมือนว่าโลกนี้เป็นสีชมพู ไหนไหนก็ไปถึงเชียงใหม่แล้ว ก็น่าจะไปดูโลกสีชมพูที่ว่านี้ให้เห็นกับตาตัวเองสักที Continue reading ขึ้นขุนช่างเคี่ยนเจอซี่โครงนางพญาเสือโคร่ง เลาะโค้งลงดอยปุยเจอดอกฝิ่นบานกับข้าวลืมผัว

เขยิบเข้าไปกินใกล้ถิ่นผู้ว่า กทม. ก๋วยเตี๋ยวต้มยำใส่ไข่ต้มอายตี

เห็นชื่อร้าน อายตี เมื่อคราวแรก อ่านด้วยสายตาถั่ว ๆ ของคนที่อายุชักจะมากขึ้นทุกวันได้ว่า อายดี เห็น ต.เต่า เป็น ด.เด็ก ไปเสียยังงั้น แล้วยังนึกอยู่ในใจว่าชื่ออื่นมีถมไปทำไมต้องตั้งชื่อร้านว่าอายดี หรือคนที่ทำร้านนี้จะเป็นคนขี้อาย ด้วยเชื่อเป็นส่วนตัวว่ายุคสมัยนี้บางทีต้องด้านถึงจะได้ มัวอายก็คงอด อ่านแล้วก็ถูกเด็กรุ่นหลังช่วยถอนหงอกให้จนเหลือแต่ผมดำ ๆ เผื่อจะได้จดจำให้แม่น ๆ ว่า อายตี หรือ Ayati อ่านออกเสียงว่า อา-ยะ-ตี ที่เคยอ่านเจอว่าเป็นภาษาพราหมณ์ หมายถึง ผู้หญิงเก่ง หรือผู้หญิงที่มีความสามารถอะไรทำนองนั้น แต่ก็ยังมีเสียงเล็ดรอดเถียงอยู่เหมือนกันว่าน่าจะเป็นภาษาสันสกฤต เพราะเห็นคนแขกชอบเอาไปใช้ตั้งชื่อลูกสาว Continue reading เขยิบเข้าไปกินใกล้ถิ่นผู้ว่า กทม. ก๋วยเตี๋ยวต้มยำใส่ไข่ต้มอายตี

หลบอยู่ในซอย คนยังยืนคอยโต๊ะ ข้าวต้มเพ่งเพ้ง บางลำพู ในยุคเจเนอเรชั่น 3

ถึงจะมีคนเล่าให้ฟังว่าร้านข้าวต้มร้านนี้ขายกันมาเกินกว่า 60 ปี แล้ว แต่ที่ได้ไปทำความรู้จักมาจริง ๆ ก็นับเวลาย้อนหลังกลับไปได้แค่ประมาณ 15-16 ปี คนที่ทำงานแถว ๆ นั้นเขาพาไปกิน ไปหนแรกยังนึกอยู่ในใจนินทาคนที่พาไปกินว่าแถวบางลำพูมีร้านอื่นอีกตั้งเยอะแยะไม่พาไป กลับพามานั่งกินที่ร้านข้าวต้มเล็ก ๆ ที่อยู่ในซอยแคบ ๆ แต่พอเริ่มได้เห็นรายการกับข้าวต้ม ก็เริ่มมีความรู้สึกที่ดีขึ้น เพราะสมัยนั้นยังไม่ค่อยได้เห็นร้านข้าวต้มที่ไหนหยิบเอา เป็ดย่าง เป็ดพะโล้ ขาหมู ต้มจับฉ่าย เอาไปทำยำหรือผัดกะเพราขายเป็นกับข้าวต้ม Continue reading หลบอยู่ในซอย คนยังยืนคอยโต๊ะ ข้าวต้มเพ่งเพ้ง บางลำพู ในยุคเจเนอเรชั่น 3

กินไม่เลือกสี หง่อนหลำอาหารเวียดนาม หอมหวานข้าวเหนียวมะม่วง ครูอ้อ บางพระ

ครูอ้อ หรือคุณณัฐกานต์ อินทร์สละ จะมีประวัติว่าเคยเป็นครูสอนหนังสืออยู่ที่ไหนนั้น ก็ไม่เคยได้ยินคนพูดถึงหรือเล่าให้ฟังมาก่อน เพิ่งจะมาได้ยินชื่อของครูอ้อ บางพระ เมื่อประมาณ 10 กว่าปีมานี้นี่เอง แล้วคนที่หยิบเอาชื่อนี้มาพูดถึง ก็ไม่ได้เล่าถึงเรื่องการสอนหนังสือของครูอ้อ แต่เป็นการพูดถึงร้านข้าวเหนียวมูลครูอ้อ ที่ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ครูอ้อที่ได้รู้จักชื่อจึงไม่ได้อยู่ในฐานะของการเป็นครู แต่เป็นแม่ค้าขายข้าวเหนียว ที่ได้ไปลองซื้อข้าวเหนียวมูลมากินแล้วก็รู้สึกอร่อยปากชอบรสชาติ โดยเฉพาะข้าวเหนียวมะม่วงน้ำดอกไม้ ที่มะม่วงก็มีความหวานหอมถูกใจ จนเจ้าลูกชายเริ่มโต มีโอกาสผ่านไปแถวนั้นก็แวะซื้อข้าวเหนียวมะม่วงให้ได้ลองชิมดูบ้าง เกิดติดอกติดใจไปด้วยอีกคนเหมือนกัน Continue reading กินไม่เลือกสี หง่อนหลำอาหารเวียดนาม หอมหวานข้าวเหนียวมะม่วง ครูอ้อ บางพระ

ถึงซอยจะแคบ โต๊ะจะเต็ม ก็ยังอยากจะไปขอแอดกับเจ๊แอ๊ดซีฟู้ด ศรีราชา

ได้ยินเด็ก ๆ เขาคุยถามกันว่า แอดกับคนนู้น แอดกับคนนี้ หรือยัง แล้วชวนให้เวียนหัว จะไปขอแอดกับเขาบ้างก็พูดจากันคนละภาษาคุยไม่สนุก เด๋วก็จะถูกเซ็งหน่ายไปเสียก่อน แต่ผ่านไปแถว ๆ ศรีราชาแล้วได้ไปฟังคำบอกเล่าถึงร้านเจ๊แอ๊ดซีฟู้ด ทำใจที่จะปล่อยให้ผ่านเลยไปไม่ได้ ต้องขอที่จะเข้าไปแอดทำความรู้จักกับร้านชื่อที่ว่านี้กันสักครั้ง Continue reading ถึงซอยจะแคบ โต๊ะจะเต็ม ก็ยังอยากจะไปขอแอดกับเจ๊แอ๊ดซีฟู้ด ศรีราชา

หิวหรือเคยชินที่ต้องกินข้าวต้มตอนดึก แม้แต่ผักบุ้งลอยฟ้ายังต้องมาพัทยากลาง

นึกไม่ออกเหมือนกันว่าเป็นกันมาตั้งแต่คนรุ่นไหน ที่คนไทยหาเรื่องกินและที่กินกันได้ตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน จนฝรั่งเอาไปเขียนเล่ากันว่าเมืองไทยเป็นเมืองมหัศจรรย์ที่หาของกินกันได้ตลอด 24 ชั่วโมง ดึก ๆ แทนที่จะหลับจะนอนก็ต้องออกไปหาของกิน โดยมีร้านข้าวต้มเป็นอีกจุดหมายหนึ่งที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะนักเที่ยวกลางคืนที่ร้านเขาปิดนอนกันแล้ว หมดทางเลือกสุดท้ายปลายทางก็ต้องไปเจอกันต่อที่ร้านข้าวต้ม จนกิจการข้าวต้มรอบดึกเปิดกันขึ้นมาเยอะแยะทั่วไป เคยสงสัยอยู่เหมือนกันว่าที่ไปกินกันอยู่นั้น เป็นเพราะด้วยความหิวหรือเป็นเพราะว่าติดนิสัยด้วยความเคยชิน Continue reading หิวหรือเคยชินที่ต้องกินข้าวต้มตอนดึก แม้แต่ผักบุ้งลอยฟ้ายังต้องมาพัทยากลาง