กินลมชมน้ำก่อนจะร่ำอาหารที่ร้านแพท่าจีน ตลาดดอนหวาย

ไปเดินตลาดดอนหวาย ที่ถนนพุทธมณฑลสาย 5 อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีของให้เลือกซื้อเลือกกินอยู่มากมาย ถึงขนาดกินไม่ไหวก็ยังซื้อหิ้วกลับไปกินต่อที่บ้าน กินวันเดียวไม่หมดต้องเก็บใส่ตู้เย็น บางทีก็เก็บจนลืมเอาออกมาอุ่นกิน หลัง ๆ มานี่ไปไหนมาไหนต้องทำใจซื้อแค่เท่าที่กินได้ ไม่ใช่ซื้อตามอารมณ์อยาก ตู้เย็นก็เลยค่อย ๆ มีช่องว่างเพิ่มขึ้นมาหน่อย Continue reading กินลมชมน้ำก่อนจะร่ำอาหารที่ร้านแพท่าจีน ตลาดดอนหวาย

คิดถึงวันวานที่หวานอยู่ เมื่อครั้งได้ไปดูเรื่องสังวาสที่ชายแดน (2:ภาพพิศวาสบาดตา)

ย้อนภาพวันวานของชายแดนไทย-เขมรที่ได้ไปเห็น เมื่อครั้งที่ยังคบหากันตามประสาเพื่อนข้างบ้าน ซึ่งการอยู่ด้วยกัน หรือการอยู่ร่วมกันนี้ มีคำนามในภาษาบาลีและสันสกฤตที่ใช้เรียกเหมือนกันว่า สังวาส ซึ่งเป็นที่มาของหัวข้อเรื่อง เมื่อเริ่มเขียนก็ตั้งใจว่าจะเขียนให้จบลงในตอนเดียว แต่เขียนไปเขียนมากลายเป็นคนเรื่องมากจบไม่ยอมลง จบตอนแรกก็เล่าเรื่องที่ไปเห็นมาที่ชายแดนได้แค่ 2 จังหวัด คือชายแดนด้านจังหวัดตราดกับจันทบุรี แล้วจบลงด้วยว่าไปนอนค้างคืนนับดาวอยู่ที่ปากทางเข้าน้ำตกสอยดาว อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี Continue reading คิดถึงวันวานที่หวานอยู่ เมื่อครั้งได้ไปดูเรื่องสังวาสที่ชายแดน (2:ภาพพิศวาสบาดตา)

คิดถึงวันวานที่หวานอยู่ เมื่อครั้งได้ไปดูเรื่องสังวาสที่ชายแดน (1)

ไม่รู้ใครเป็นต้นคำกล่าวที่ว่า มิตรภาพนั้นได้มาไม่ยาก แต่รักษาไว้ได้ยากยิ่ง อยู่ ๆ ใครจะนึกว่ามิตรภาพของเพื่อนบ้านอย่างไทยกับเขมร จะมาทะเลาะจนถึงขั้นลงมือลงไม้ทำร้ายกัน และมาถึงวันนี้ก็ไม่รู้ว่าจะยิ่งเตลิดเปิดเปิงไปถึงไหนต่อถึงไหนอีกหรือเปล่า ทำให้ย้อนคิดหวลถึงวันวานที่ยังเป็นวันหวานดีกันอยู่ หยิบภาพเก่า ๆ เมื่อ 2-3 ปี ก่อนมาย้อนดู คราวที่นึกอยากจะลองไปตระเวนดูตามแนวชายแดนไทย-เขมร ไปถึงแล้วก็ลงไปเดินเล่นได้ อยากจะเข้าไปเที่ยวดูในเขมรบ้างก็ขออนุญาตเจ้าหน้าที่ของเรากับของเขาเข้าไป และก็ได้เข้าไปแค่บริเวณแนวชายแดน ไม่ต้องถูกพาตัวต่อเข้าไปที่กรุงพนมเปญเพื่อให้ไปดูกิจการในเรือนจำเปรยซอร์ Continue reading คิดถึงวันวานที่หวานอยู่ เมื่อครั้งได้ไปดูเรื่องสังวาสที่ชายแดน (1)