ฝากท้องไว้ที่ตลาดโต้รุ่ง ฝากเตียงนอนไว้ที่โรงแรมโฆษิตฮิลล์ เพชรบูรณ์

เมืองไทยเกือบจะได้ย้ายเมืองหลวงจากกรุงเทพฯ ไปอยู่ที่เพชรบูรณ์มาแล้วตั้งแต่ช่วงปี 2486 – 2487 รัฐบาลของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ถึงกับออกเป็นพระราชกำหนดมาแล้ว เรียกชื่อว่านครบาลเพชรบูรณ์ มีการย้ายสถานที่ราชการบางแห่งและอพยพผู้คนไปอยู่กันบ้างแล้ว แต่พระราชกำหนดก็มาแพ้เสียงโหวตเพียงแค่ 12 เสียง เมื่อนำเข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนฯ ไม่งั้นป่านนี้จังหวัดเพชรบูรณ์และจังหวัดรอบ ๆ ก็คงมีความเจริญเหมือนอย่างกรุงเทพฯ และปริมณฑลทุกวันนี้ ก็เลยมีการสร้างวงเวียนนครบาลเพชรบูรณ์ไว้เป็นเครื่องรำลึกถึงวันวานในอดีต ตรงกลางวงเวียนเป็นเสาหลักเมืองที่ทำจากไม้มงคล 9 ชนิด

Continue reading ฝากท้องไว้ที่ตลาดโต้รุ่ง ฝากเตียงนอนไว้ที่โรงแรมโฆษิตฮิลล์ เพชรบูรณ์

ที่กินก็ไม่ไกลแล้วยังอยู่ใกล้ห้าง เลยเลือกไปนอนค้างที่โรงแรมสีหราช อุตรดิตถ์

นึกย้อนหลังแล้วก็แปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน เคยไปอุตรดิตถ์ก็หลายครั้ง แต่ไม่เคยได้นอนค้างเลยสักหน ทำอยู่แค่แวะทำงานหรือแวะเที่ยว แล้วก็เลยต่อไปจังหวัดอื่น ไม่ใช่ว่าไม่อยากนอนเพราะตั้งใจ แต่เวลากำหนดแผนการทำงานหรือท่องเที่ยว จะบังเอิญจัดวางออกมาได้อย่างนั้นทุกที ไม่เลยขึ้นไปนอนทางแพร่ น่าน พะเยา เชียงราย ก็มักจะเลยลงไปนอนทางสุโขทัย พิษณุโลก Continue reading ที่กินก็ไม่ไกลแล้วยังอยู่ใกล้ห้าง เลยเลือกไปนอนค้างที่โรงแรมสีหราช อุตรดิตถ์

กินก๋วยเตี๋ยวย้อนยุคแบบโบราณ แล้วไปดูงานรับหยอดนอกสถานที่

ยังวนเวียนอยู่ในตัวเมืองอุดรธานีไม่ได้ออกไปไหนไกล วันก่อนหน้าขับรถผ่านไปเห็นกิจการงานรับหยอดนอกสถานที่แถวถนนโพศรี เกิดความสนใจเพราะเห็นคนไปเข้าแถวต่อคิวเป็นลูกค้าอยู่หลายราย วันนี้เลยตั้งใจว่าจะขอแวะไปดูให้เห็นรายละเอียด แต่ดูช่วงเวลาแล้วเกรงว่าอาจจะต้องใช้เวลานาน เพราะถ้าไปตอนที่เขามีลูกค้าเยอะ โอกาสที่จะได้พูดคุยกันกับเจ้าของกิจการก็มีน้อยลง คิดได้อย่างนั้นตอนเที่ยงวันพอดี ก็เลยว่าจะไปหาอะไรใส่ท้องก่อน ไม่รู้ว่าใครบอกไว้ว่ากองทัพเดินได้ด้วยท้อง บางครั้งเลยเผลอตัวกินมากไปบ้าง หากินอะไรที่แผลง ๆ ไปบ้าง กองทัพไม่ทันได้เดินเจอข้าศึกบุกถึงกับทัพแตกไปก่อนเลยก็มี Continue reading กินก๋วยเตี๋ยวย้อนยุคแบบโบราณ แล้วไปดูงานรับหยอดนอกสถานที่

ยิ่งอุดมที่อุดรฯ เช้านี้ไม่มีกึ๋น

เข้าใจว่าจะเป็นชื่อเรื่องที่สั้นที่สุดตั้งแต่เขียนเรื่องมาโพสต์ลงที่นี่ ไปต่างจังหวัดถ้าต้องค้างคืนมื้อเช้าก็มักจะอาศัยอาหารโรงแรมกิน เพราะส่วนใหญ่ค่าห้องนอนจะรวมเอาอาหารเช้าไว้ด้วยแล้ว บางที่ก็กินได้มาก บางที่ก็พอจะกินได้บ้าง แต่บางที่ก็ขอออกไปซื้อกินข้างนอกยังดูจะดีกว่า นี่ขนาดเป็นคนกินอะไรไม่ค่อยเลือกนะ บางโรงแรมไปนอนหลายวันหน่อยก็จะได้เห็นว่ามีการเปลี่ยนเมนูอาหารบ้าง แต่บางโรงแรมแค่วันที่สามก็พอจะนึกออกได้แล้วว่าเดี๋ยวจะได้เจออะไรวางไว้ที่ตรงไหน ถ้านึกเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ ก็ยอมเสียเงินออกไปเปลี่ยนหาอะไรกินบ้างจะได้ไม่ซ้ำซากจำเจ Continue reading ยิ่งอุดมที่อุดรฯ เช้านี้ไม่มีกึ๋น

อยากนอนใกล้ ๆ อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ก็เลยเลือกไปโรงแรมไพลิน

ไปสุโขทัยคิดไว้ว่าจะเข้าไปเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยตั้งแต่ต้นวัน ไม่ทันจะให้แดดออกร้อนเสียก่อน เงินในกระเป๋าก็ไม่มีพกติดตัวไปมากนัก แต่ก็อยากนอนสบาย ๆ ตื่นเช้ามาก็มีอาหารเช้าให้กินด้วย ใช้ค้นหาเอาทางอินเทอร์เน็ตหวังให้เป็นที่พึ่ง ข้อมูลถึงจะเจอเท็จบ้างจริงบ้างก็ยังดีดั้นด้นไปแบบไม่มีอะไรยึดเหนี่ยว กำเงินในกระเป๋าไว้เป็นค่าโรงแรมให้อยู่ในเป้าหมายไม่เกินคืนละพัน-พันสอง

Continue reading อยากนอนใกล้ ๆ อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ก็เลยเลือกไปโรงแรมไพลิน

เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ลองไปนอนที่โรงแรมบ้านเชียง อุดรธานี

มีธุระจะต้องไปเมืองอุดรธานี แต่ก่อนแต่ไรก็ชอบเลือกที่จะไปนอนค้างที่โรงแรมเจริญศรีแกรนด์รอยัล ที่เดี่ยวนี้ชื่อเรียกยาวจนแทบจะจำได้ไม่หมดว่า โรงแรมเซ็นทาราโฮเทลแอนด์คอนเวนชั่นเซ็นเตอร์อุดรธานี ด้วยว่าอยู่ใกล้แหล่งตลาดกลางคืน ออกไปเดินเที่ยวสะดวกดีไม่ต้องเอารถไป โทรศัพท์ไปจองห้องเจอห้องพักเต็ม เลยต้องบ่ายหน้าโทรศัพท์ไปถามหาที่โรงแรมเจริญโฮเต็ล ได้คำตอบว่าห้องพักเต็มอีกเหมือนกัน โรงแรมแรกแนะนำให้ไปลองพักที่โรงแรมชื่อบ้านเชียง Continue reading เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ลองไปนอนที่โรงแรมบ้านเชียง อุดรธานี

ไปหาของใส่อุทรที่สี่ตลาดกลางคืนเมืองอุดรฯ ให้อุดม

ไปอุดรธานีทุกครั้งไม่ค่อยชอบที่จะนอนเร็ว พอตกเย็น ๆ หรือค่ำ ๆ ก็ชอบที่จะออกไปเดินดูตลาดขายของกลางคืนแถวสถานีรถไฟอุดรธานี ตรงหัวถนนประจักษ์ศิลปาคม ที่เดี๋ยวนี้ขยับขยายพื้นที่ให้เดินกันได้ต่อเนื่องถึง 4 ตลาดใหญ่ ๆ เรียกว่าเดินกันจนเมื่อยแล้วก็ยังไม่ทั่ว ตัวอาคารสถานีรถไฟปรับปรุงใหม่แล้วก็สวยขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

Continue reading ไปหาของใส่อุทรที่สี่ตลาดกลางคืนเมืองอุดรฯ ให้อุดม

เดินตลาดผ้าดูสีเสื้อที่เมืองอุดรฯ แล้วไปหาของใส่อุทรที่สี่ตลาดกลางคืนให้อุดม

เห็นภาพนี้แล้วก็ชวนให้คิดถึงเพลงอดีตรักทองกวาว ที่คุณติ๋ว-ศันสนีย์ นาคพงศ์ ร้องไว้เมื่อเกือบ 30 ปีก่อนว่า ..เห็นทองกวาวร่วงหล่นบนพื้นหญ้า กลางพนาท้องทุ่งรุ่งไสว ดอกสีแดงแฝงสีส้มพรมพิไล.. เป็นการคิดถึงเนื้อหาและท่วงทำนองของเพลง ส่วนคนร้องถึงวันนี้ก็น่าจะอยู่ในวันที่เลยหลักสี่จนขึ้นหลักห้าไปแล้ว ก็เลยเลือกที่จะเก็บไว้เป็นความทรงจำ เพราะแต่ละวันก็มีนักร้องรุ่นเอ๊าะเกิดขึ้นมาใหม่จนแทบจะแอบเก็บมาคิดถึงได้ไม่หมดอยู่แล้ว Continue reading เดินตลาดผ้าดูสีเสื้อที่เมืองอุดรฯ แล้วไปหาของใส่อุทรที่สี่ตลาดกลางคืนให้อุดม

ผมไปกอดเมืองไทยที่เซี่ยงไฮ้

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยชวนให้คนไทยออกไปกอดฟ้า กอดน้ำ กอดภูเขา กอดทะเล ออกไปกอดเมืองไทย ผมก็ได้ออกไปกอดมาเหมือนกัน แต่เป็นการไปกอดเมืองไทยถึงที่นครเซี่ยงไฮ้ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน Continue reading ผมไปกอดเมืองไทยที่เซี่ยงไฮ้

เอาแต่ยืนเข้าคิวจนหิวโซ ต้องตบท้ายด้วยส้มตำเอ็กซโปที่เซี่ยงไฮ้

เกริ่นนำเกี่ยวกับงานเอ็กซโปที่นครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ไปเยอะแล้ว ถ้าอย่างไรก็ไปย้อนอ่านได้ในเรื่อง (คลิกอ่าน) คงจะแย่ถ้าบ่มีไก๊ ก็อยากจะไปเซี่ยงไฮ้เที่ยวงานเอ็กซโป ขอเล่าเรื่องต่อเลยก็แล้วกัน เล่าค้างไว้ถึงตอนที่ว่ากว่าจะได้เข้างานก็ต้องเข้าแถวต่อคิวกันเป็นออเดิร์ฟกันก่อนแล้ว ขนาดไปวันธรรมดากว่าจะหลุดเข้างานได้ก็ใช้เวลาไปเกือบชั่วโมง ไก๊ด์สาวชาวจีนพาเข้างานเอ็กซโปทางประตู 7 เข้าไปแล้วก็ไปโผล่ตรงอาคารศาลาไทยพอดี Continue reading เอาแต่ยืนเข้าคิวจนหิวโซ ต้องตบท้ายด้วยส้มตำเอ็กซโปที่เซี่ยงไฮ้