ข้าวต้มยามเย็นกับต้มยำสองอ่อนของร้านหยก อยุธยา

ผ่านมื้อกลางวันไปตระเวนเที่ยวได้แค่บ่ายแก่ต้นเย็น ท้องที่ดูข้างในโหรง ๆ จากมื้อกลางวันก็ทำให้บรรยากาศการท่องเที่ยวลดความสนุกลงไปเยอะ มื้อเย็นวันนี้จึงเริ่มต้นเร็วสักนิดก่อนค่ำ ซึ่งสมาชิกก็เรียกหาร้านข้าวต้มกัน เรื่องร้านข้าวต้มที่อยุธยานี้ก็เคยไปลองมาหลายร้าน แต่มีอยู่ร้านหนึ่งที่เคยได้ยินคนอยุธยาที่ชอบกินข้าวนอกบ้านพูดถึง แต่ดูทางเน็ทแล้วไม่ค่อยจะมีใครเขียนถึงไว้ก็คือ ร้านข้าวต้มที่ชื่อหยก 2 ก็เลยชวนกันไปลอง Continue reading ข้าวต้มยามเย็นกับต้มยำสองอ่อนของร้านหยก อยุธยา

เที่ยวไปตลอดทางไปตลาด เสน่ห์ตุ๊กตาชาววัง มนต์ขลังหมู่บ้านกลอง

มีคนมาชวนไปเดินตลาดลาดชะโด ที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เพิ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการมาเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ปีนี้นี่เอง ตลาดลาดชะโดตั้งอยู่ที่ถนนทางหลวงหมายเลข 329 เส้นทางระหว่างสุพรรณบุรีที่จะไปอำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง นั่นแหละ ทางไปตลาดถ้าจะมาจากทางสุพรรณบุรีหรือทางอยุธยาระยะทางก็พอ ๆ กัน ประมาณสัก 40 กม.ได้

Continue reading เที่ยวไปตลอดทางไปตลาด เสน่ห์ตุ๊กตาชาววัง มนต์ขลังหมู่บ้านกลอง

นั่งห้อยขากินก๋วยเตี๋ยวริมน้ำน่านเมืองพิษณุโลก

ออกจากกรุงเทพฯ ช่วงสักเจ็ดโมงครึ่ง แวะกินข้าวเช้ากลางทางเสียหน่อย รักษาความเร็วไม่ให้ผิดกฎหมายก็ไปถึงเมืองพิษณุโลกประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง โดยเฉพาะช่วงจากนครสวรรค์ที่จะไปพิษณุโลก ถนนช่วงนี้อย่าเพลินขับรถเร็วเพราะเห็นโล่ง นอกจากอาจจะเกิดอุบัติเหตุเป็นอันตรายแล้ว ยังมีตำรวจทางหลวงคอยดักจับความเร็วอยู่ด้วยโดยเฉพาะในฝั่งขาขึ้น เข้าตัวเมืองแล้วก็แวะไปไหว้พระนเรศวรท่านก่อนที่พระราชวังจันทน์ ซึ่งอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำน่านตรงข้ามกับวัดใหญ่ Continue reading นั่งห้อยขากินก๋วยเตี๋ยวริมน้ำน่านเมืองพิษณุโลก

มื้อเช้าที่สิงห์บุรีกับช่วงเวลาที่กำลังหิวพอดี ๆ ในเส้นทางขึ้นสู่ภาคเหนือ

อยู่เมืองกรุงวัน ๆ หนึ่งก็อาจจะได้กินไม่ครบสามมื้อ โดยเฉพาะมื้อเช้าซึ่งเลือกที่จะนอนมากกว่าลืมตาตื่นมากิน ถึงจะรู้ว่ามื้อเช้าเป็นมื้อที่สำคัญของวัน แต่พอตื่นสายสักหน่อยก็เลยต้องรีบไปให้ทันทำงาน นิสัยแบบนี้มั้งที่เพื่อนฝูงกรุณาวิจารณ์ว่าเป็นคนชนิดทำอะไรไม่ทันกิน Continue reading มื้อเช้าที่สิงห์บุรีกับช่วงเวลาที่กำลังหิวพอดี ๆ ในเส้นทางขึ้นสู่ภาคเหนือ

อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง (ตอนจบ)

เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุงตอนเดียวจบไม่ลงจริง ๆ เพราะยังมีของขายอีกเยอะแยะให้กินแก้หิว กินไม่ไหวก็ยังต้องซื้อหอบหิ้วกลับไปกินต่อที่บ้านอีก  ก็เลยต้องมาชวนเดินกันต่ออีกสักตอนหนึ่ง ของกินเยอะอย่างนี้คงต้องมีสักอย่างที่ถูกใจบ้างแหละน่ะ ถ้าถูกใจหลายอย่างไม่อยากจะรอไปถึงวันเสาร์-อาทิตย์ ที่นี่วันธรรมดาเขาก็เปิดตลาด มีที่ทำงานอยู่ใกล้ ๆ จะไปหาอะไรกินกลางวันก็ยังได้ แต่อย่าเพลินเดินซื้อของจนเลยเวลางานนานเกิน ช่วงนี้เจ้านายเขากำลังจ้องหมั่นไส้อยากจะเลย์ออฟอยู่ก็เป็นได้  Continue reading อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง (ตอนจบ)

อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง

ถึงวันหยุดเป็นอันฉุดไม่อยู่ (บ้าน) ไม่รู้ต่อมอะไรในตัวช่างกระตุ้นอาคารคันหัวใจได้ดีนัก อยากจะไปนู่นไปนี่ แล้วก็ต้องเป็นสถานที่ที่มีอันจะกินมีอันจะซื้อ แต่ขอให้เป็นแบบบ้าน ๆ หน่อย อยู่แบบเมือง ๆ ทุกวัน เปลี่ยนความจำเจบ้าง ได้ทั้งอิ่มปากท้องได้ทั้งสองมือหิ้วแล้ว เงินที่ใช้ก็ยังไปหมุนเวียนช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจชาวบ้าน ถือเป็นการอิ่มแบบช่วยชาติไปในตัว เบื่อขับรถไกลก็ไปกันใกล้ ๆ แค่ถนนพุทธมณฑลสาย 5 อ.สามพราน จ.นครปฐม Continue reading อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง

ไม่ได้มีแต่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แต่ยังมีแพะตุ๋น ที่ร้านเนื้อตุ๋นจักรเพ็ชร

ในยุคที่เศรษฐกิจเป็นอย่างนี้ ถึงจะเป็นคนที่ถือเรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่ แต่ถ้าจะต้องกลายสภาพเป็นเจ้ามือจ่ายค่าอาหารบนโต๊ะ เรื่องนี้ก็ต้องกลายเป็นเรื่องที่ใหญ่กว่า ตัวชี้วัดเศรษฐกิจที่น่าจะใช้ได้อยู่เหมือนกันก็คือ ดัชนีการได้รับเชิญให้ไปกินฟรี ซึ่งช่วงหลังนี้ดูเหมือนในหมู่เพื่อนกินด้วยกัน ต่างคนต่างก็รอคนเลี้ยง ไม่มีใครยอมสละแนวคิดที่จะยอมเป็นคนจ่ายเงินเลี้ยงเสียเอง Continue reading ไม่ได้มีแต่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แต่ยังมีแพะตุ๋น ที่ร้านเนื้อตุ๋นจักรเพ็ชร

ข้าวซอยเชียงใหม่ จะกินแบบเข้าซอยหรือไม่เข้าซอยก็เลือกได้

ขึ้นไปเก็บภาพทะเลหมอกตอนที่มองลงมาจากบนดอยอินทนนท์เพื่อเอามาเป็นที่ระลึกว่าได้ไปเชียงใหม่ (อีกแล้ว) ไปคราวใดมื้อเย็นก็มักจะหลบไม่พ้นพรรคพวกมาลากไปปะทะสังสรรค์ แล้วก็มักจะยืดเยื้อคาราคาซังไปจนเกือบเช้าจึงจะได้กลับเข้าห้องพักที่โรงแรม มื้อกลางวันก็เลยเลือกเอาแบบกินง่ายใช้เวลาไม่นาน Continue reading ข้าวซอยเชียงใหม่ จะกินแบบเข้าซอยหรือไม่เข้าซอยก็เลือกได้

ก่อนเข้าดอนหอยหลอด ผ่านไปร้านแดง แม่กลอง ขอแวะลองสักที

ตั้งใจจะไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวา รอเวลาตลาดเปิดเลยต้องแวะไปหาที่เที่ยวอยู่หลายแห่ง ท้ายสุดไปหยุดอยู่ที่วัดจุฬามณีจนถึงสิบเอ็ดโมงสี่สิบ คนในรถเริ่มบ่นหิวข้าวกลางวัน ขับรถออกมาผ่านตัวเมืองแม่กลอง เลาะข้ามฝั่งมาปากทางถนนที่จะเข้าดอนหอยหลอด ผ่านไปผ่านมาก็สะดุดตาอยู่หลายหน แต่ไม่เคยแวะมาลองเสียที ปกติมาแม่กลองถ้าไม่เลยเข้าไปกินที่แถวดอนหอยหลอด ก็จะไปกินอยู่ที่ร้านเพื่อน แถวบางขันแตก แต่วันนี้สมาชิกในรถส่งเสียงโหวตขอลองกินกันสักทีที่ ร้านแดง ทั้งที่ก็ได้ยินอยู่บ่อยเรื่องของการถูกใจ แต่ไม่ค่อยจะถูกราคา Continue reading ก่อนเข้าดอนหอยหลอด ผ่านไปร้านแดง แม่กลอง ขอแวะลองสักที

ถึงเรือจะแน่นเต็มคลอง ก็ยังต้องชื่อตลาดน้ำดำเนินสะดวก

อยากกินอีกแล้วครับท่าน เช้าวันหยุดขึ้นมาต่อมอยากเป็นอันต้องได้ทำงาน แล้วก็ทำงานได้ผลเสียด้วย กระตุ้นสมองสั่งการให้คิดหาที่ไปได้เพียงแค่ขยี้ตาตื่น เวลาทำงานไม่ค่อยได้เห็นสมองปราดเปรียวอย่างนี้ แต่พอจะหาเรื่องกินแค่แป๊บเดียว ทั้งสถานที่ ทั้งกำหนดการ คิดออกมาอย่างลงตัวได้เป๊ะ ๆ Continue reading ถึงเรือจะแน่นเต็มคลอง ก็ยังต้องชื่อตลาดน้ำดำเนินสะดวก