เด็กอยากให้เมืองไทยมีช่องสำหรับรถจักรยานขี่แบบที่เนเธอร์แลนด์บ้างครับ

คุณพ่อเคยพาผมไปที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ด้วยครับ ก่อนไปผมเคยนึกว่าเมืองฝรั่งที่น่าจะเจริญและมีความทันสมัยกว่าเมืองไทย เขาจะใช้รถยนต์กันมาก ๆ เหมือนอย่างที่กรุงเทพฯ นี่ และรถก็คงจะติดมากเหมือน ๆ กันครับ Continue reading เด็กอยากให้เมืองไทยมีช่องสำหรับรถจักรยานขี่แบบที่เนเธอร์แลนด์บ้างครับ

ความโชคร้ายของเด็กสิบขวบที่หน้าโรงเรียนเมื่อวานนี้

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ตอนเย็นนี่เองครับ ตอนโรงเรียนเลิกหลังสามโมงครึ่ง ผมเดินออกมาที่หน้าโรงเรียน เพื่อที่จะไปขึ้นรถตู้รับส่งที่จอดอยู่ริมทางเท้าหน้าโรงเรียนตามที่เคยทำอยู่ทุกวัน

Continue reading ความโชคร้ายของเด็กสิบขวบที่หน้าโรงเรียนเมื่อวานนี้

ใบงานของผมเรื่อง หยุดภาวะโลกร้อนด้วยชีวิตที่พอเพียง

โลกของเราทุกวันนี้กำลังประสบกับภาวะโลกร้อน ทำให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างรุนแรงในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก แนวทางหนึ่งที่จะช่วยบรรเทาปัญหานี้ได้ ก็คือการดำเนินชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว Continue reading ใบงานของผมเรื่อง หยุดภาวะโลกร้อนด้วยชีวิตที่พอเพียง

กระเป๋านักเรียนของผมหนักจังเลยครับ

ผมอายุ 10 ขวบแล้วครับ เรียนอยู่ชั้น ป.5 ตัวผมไม่โตหรอกครับ เพราะเวลาเข้าแถวถ้าเขาเอาคนตัวเล็กไว้หน้า ผมก็ต้องได้อยู่แถวหน้า ๆ เวลานั่งเรียนผมก็ต้องนั่งหน้า เพราะผมสายตาสั้นครับ พ่อแม่ยังไม่ใส่แว่นกันเลยครับ แต่ผมใส่แล้ว Continue reading กระเป๋านักเรียนของผมหนักจังเลยครับ

ทิวลิปรุ่นสุดท้ายที่เกอเก็นฮอฟ (กระชับหลังแบกเป้ไปเนเธอร์แลนด์)

ห่างหายไปหลายวัน หลีกลี้ความเร่าร้อนทั้งของอุณหภูมิทางอากาศ ทางอารมณ์ และทางการเมือง แกะกระปุกรวบรวมสตางค์ไปขอวีซ่าที่สถานเอกอัครราชทูตเนเธอร์แลนด์ อยู่ในซอยต้นสน แถว ๆ ถนนเพลินจิต จ่ายค่าขอวีซ่าไป 2,000 กว่าบาท ได้วีซ่าเข้าเนเธอร์แลนด์มา 30 วัน หาซื้อตั๋วชั้นประหยัดสายการบินที่พอจะมีสตางค์จ่าย ได้ตั๋วมาในราคาไป-กลับ 25,800 บาท ของไชน่าแอร์ไลน์ ดูคุ้มกับระยะทางบินกว่า 10,000 กิโลเมตร และเป็นเที่ยวบินตรง กลัวการบินที่ต้อง “ต่อเครื่อง” ตามประสาคนที่อ่านพูดเขียนภาษาไทยได้ดี แต่ถ้าเป็นภาษาอื่นแล้ว ดูจะไม่ค่อยสามารถเอาเสียเลย เสียดายก็แต่ค่าภาษีสนามบินทั้งของไทยและของฝรั่งที่ต้องจ่ายเติมไปกับค่าตั๋วอีก 6,935 บาท ยังไม่ทันออกพ้นประเทศเงินก็เกือบจะหมดกระปุกเสียแล้ว Continue reading ทิวลิปรุ่นสุดท้ายที่เกอเก็นฮอฟ (กระชับหลังแบกเป้ไปเนเธอร์แลนด์)

เรือลำน้อยบนผืนน้ำกว้าง ชีวิตคือความงดงามที่ค้นพบได้กับตัวเอง

เคยคิดอะไรกับตัวเองบ้างไหม เมื่อเห็นเรือลำน้อยอยู่กลางท้องทะเลใหญ่ หรือชีวิตเล็ก ๆ ในลำเรือกลางเวิ้งน้ำกว้าง และคงรู้สึกต่างระหว่างภาพเรือน้อยเพียงลำเดียวที่อาจให้ความรู้สึกคล้ายคนเหงาและว้าเหว่ กับภาพเรือหลาย ๆ ลำที่ดูความรู้สึกจะไม่อ้างว้างเปลี่ยวเปล่าจนเกินไป Continue reading เรือลำน้อยบนผืนน้ำกว้าง ชีวิตคือความงดงามที่ค้นพบได้กับตัวเอง

ชวนไปดู พระอาทิตย์ตก ความจริงของชีวิตที่มีขึ้นและมีลง

มีผู้ที่ควรแก่การเคารพคอยบ่มเพาะเกลาจิตใจให้อยู่เสมอ บ้างว่า “ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข” นั้นเป็นความสุขจากภายนอก ที่ไม่ได้อยู่ติดกาย ไม่สามารถที่จะเอาพกติดตัวมาไหนไปไหนได้ตลอดไป ประหนึ่งที่เคยได้ยินจากคำพระท่านว่า “จิตใจของคนส่วนใหญ่จึงเสมือนท่อนไม้ที่ลอยอยู่ในกระแสคลื่น ถูกคลื่นซัดสาดให้ลอยขึ้นและจมลงอยู่ในกระแสคลื่นนั้น คลื่นก็คือโลกธรรม ซึ่งเมื่อมีลาภ ก็มีเสื่อมลาภ มียศ ก็มีเสื่อมยศ มีสรรเสริญ ก็มีนินทา มีสุข ก็มีทุกข์ เป็นคลื่นที่คอยซัดสาดท่อนไม้ซึ่งก็คือดวงใจที่ไม่มั่นคงของเรานั้นให้ฟูขึ้นแล้วก็ฟุบลงอยู่ตลอดเวลา ไม่มีวันที่จะหยุดสงบนิ่ง สักเดี๋ยวก็ดีใจ แต่อีกสักเดี๋ยวก็เสียใจ” Continue reading ชวนไปดู พระอาทิตย์ตก ความจริงของชีวิตที่มีขึ้นและมีลง

หลีกลี้ คลื่นใต้น้ำ หลบร้อนไปหาสวรรค์แห่งอันดามัน สิมิลัน

นับตั้งแต่ที่มีใครบางคนเดินทางไปต่างประเทศแล้วกลับเข้าประเทศไม่ได้เมื่อปีที่ผ่านมา คำว่า “คลื่นใต้น้ำ” ก็มามีอันได้กลายเป็นคำนิยมที่ถูกยุคสมัย เพราะสามารถทำให้เกิดความรู้สึก “หวั่นหวั่น จับไข้” ขึ้นได้ ทั้งทั้งที่ก็ยังนึกไม่ออกว่าหน้าตาเจ้า “คลื่นใต้น้ำ” นี้ มันเป็นอย่างไรกัน

 

Continue reading หลีกลี้ คลื่นใต้น้ำ หลบร้อนไปหาสวรรค์แห่งอันดามัน สิมิลัน

วู้ดสต๊อค จากดนตรีถึงก๋วยเตี๋ยวมีชีวิต

ยังขอผูกพันอยู่กับก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยกันอีกสักหน่อย วันหยุดที่แล้วพาไปดูหน้าตาก๋วยเตี๋ยวทั้งที่สุโขทัยและที่วัดโบสถ์มา แต่กลับมาอยู่เมืองหลวงแล้วคงยากจะขับรถขึ้นไปกิน วันไหนเกิดโหยหาก็ต้องหากินเอาตามร้านที่มาเปิดขายอยู่ใกล้บ้านบ้าง หรือใกล้กับที่ทำงานบ้าง เห็นขึ้นป้ายก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยกันอย่างนั้น กินแล้วก็เป็นสุโขทัยบ้าง ไม่เป็นสุโขทัยบ้าง ส่วนใหญ่ที่เห็นเอามาขายกันอยู่ก็เป็นก๋วยเตี๋ยวน้ำ ไม่ค่อยได้เห็นก๋วยเตี๋ยวผัดสักเท่าไร

Continue reading วู้ดสต๊อค จากดนตรีถึงก๋วยเตี๋ยวมีชีวิต

อลดอลนอนพื้นคืนละเกือบแปดพัน แปดโมงเช้ากับลบสิบองศาบนลานสกีที่เกาหลี

ก่อนที่จะถึงวันเดินทางไปเกาหลีแค่วันสองวัน มีคนบอกให้เตรียมตัวเตรียมใจว่ามีโอกาสที่จะได้เจอกับอากาศที่อุณหภูมิลบห้าองศา เลยไปถึงว่าอาจจะได้เจอกับหิมะตก อยู่เมืองไทยเอาแค่อุณหภูมิร่วงไปอยู่ต่ำกว่ายี่สิบองศา ยังหาเรื่องนอนคลุมโปงไม่อยากอาบน้ำ ไปเมืองอารีรังคราวนี้อารมณ์ก็เลยออกอาการกังวลอยู่กับเรื่องของอาหารและอากาศ Continue reading อลดอลนอนพื้นคืนละเกือบแปดพัน แปดโมงเช้ากับลบสิบองศาบนลานสกีที่เกาหลี