Category Archives: ตระเวนเที่ยวทั่วไทย

ถึงศาลายาโหยหาสมุนไพรยุคประเทศไทย 4.0

y4310

วันหยุดสุดสัปดาห์ในยุคสมัยที่บ้านเรากำลังก้าวเข้าสู่โมเดลประเทศไทย 4.0 ที่จะชับเคลื่อนเศรษฐกิจกันทุกภาคส่วนด้วยเทคโนโลยี นวัตกรรม และความคิดที่สร้างสรรค์ ถ้าจะอยู่บ้านเฉย ๆ ก็เบื่อ ไม่อยากปล่อยวันเวลาให้ผ่านเปล่า ๆ ก็เลยหาเรื่องและสถานที่ออกไปเดินเล่นเปลี่ยนบรรยากาศและอารมณ์ เลือกได้เป็นแถว ๆ ศาลายา ซึ่งเป็นชื่อตำบลอยู่ในอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ขึ้นชื่อว่าศาลายาไปแล้วก็ต้องมีเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องยา ๆ ให้ได้เดินดู ถึงจะเป็นเรื่องของยาแผนไทยโบราณหรือพวกพืชยาสมุนไพร ก็เป็นอะไรที่ชวนให้ไปเดินดูหาความรู้ได้อยู่ไม่น้อย ที่สำคัญคือไปแล้วไม่ต้องเสียสตางค์อะไร นอกจากค่าน้ำมันรถที่ขับไป เสียดายที่ดูเหมือนจะเปิดให้เข้าชมแบบไม่มีค่าใช้จ่ายนี้ถึงแค่สิ้นเดือนมีนาคม 2560 นี่ถ้าจะต่ออายุของฟรีเป็นวิทยาทานไปอีกสักหลาย ๆ เดือนก็น่าจะเหมาะ หรือเอาไว้ค่อยเก็บกันตอนเปิดให้บริการครบทุกส่วนแล้วก็ยิ่งเช้าที Continue reading ถึงศาลายาโหยหาสมุนไพรยุคประเทศไทย 4.0

มาก่อนน้ำไปก่อนโปเกมอน เที่ยวเมืองเก่าสุโขทัยตอนยุคประเทศไทย 4.0

y5383

ในยุคสมัยที่บ้านเรากำลังก้าวเท้าเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรมชนิดที่เรียกว่าโมเดลหรือรหัสใหม่ “ประเทศไทย 4.0” เรียกให้ดูเป็นฝรั่งหน่อยก็ว่า “Thailand 4.0” แต่ในคืนวันที่ไปค้างนอนอยู่ที่เมืองพิษณุโลกเกิดนึกอยากจะขับรถไปเดินดูเมืองเก่าสุโขทัยอีกสักครั้ง ในวันที่ไม่มีมวลน้ำมาไหลท่วมเหมือนอย่างปี 2554 และไปมาตั้งแต่วันก่อนหน้าที่จะมีเหล่านักจับโปเกมอนไปเดินก้มหน้าชน แต่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องบันดาลใจแค่อย่างเดียวหรอกที่ทำให้ขึ้นรถขับไปสุโขทัย เพราะยังมีแรงผลักที่แรงจัดจ้านอีกอย่างก็คือเรื่องที่นึกอยากจะไปกินก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยอยู่ด้วย Continue reading มาก่อนน้ำไปก่อนโปเกมอน เที่ยวเมืองเก่าสุโขทัยตอนยุคประเทศไทย 4.0

แตะเขาค้อรีบห้อไปไหว้พระนั่งซ้อนผาซ่อนแก้วก่อนย้อนแจวมารูท 12

y5420

ความตั้งใจเมื่อตอนเช้าตอนที่ออกจากที่พักนอนที่พิษณุโลกก็ว่าจะใช้เวลาทั้งวันไปตระเวนเที่ยวแถว ๆ เขาค้อที่เพชรบูรณ์ แต่ติดนิสัยแวะเถลไถลดูนู่นดูนี่ไปตามทาง  จนกระทั่งหมดเวลาไปครึ่งวันแล้วตัวก็ยังเดินเล่นอยู่ในรีสอร์ทแถว ๆ วังทอง แหงนหน้าขึ้นมองฟ้าแล้วก็ชักผวาฝนฟ้าที่ออกอาการคล้ำมืดให้เห็น ไม่ยอมเสียเวลาหย่อนก้นลงนั่งกินข้าวเที่ยง แต่ออกเดินทางต่อมุ่งหน้าสู่เป้าหมายที่ตั้งใจ เหลือเวลาอยู่อีกครึ่งวันก่อนค่ำมืดคงจะแวะเที่ยวแต่ละแห่งได้แค่แบบแตะ ๆ ขืนเที่ยวแบบเอาตัวไปแหมะไว้ที่ใดที่หนึ่งก็คงจะไปได้ไม่ถึงไหน Continue reading แตะเขาค้อรีบห้อไปไหว้พระนั่งซ้อนผาซ่อนแก้วก่อนย้อนแจวมารูท 12

เยี่ยม ๆ มอง ๆ ถึงท่าทองเยี่ยมมองกองขยะ

y5464

ตั้งใจจะปักหลักค้างนอนอยู่ที่พิษณุโลกสัก 2-3 คืน หาที่พักนอนได้แล้วก็คิดหาจุดหมายที่จะร่อนเร่ไปแบบเช้าไปเย็นกลับได้ กะระยะทางดูแล้วเขาค้อก็น่าจะเหมาะกับเงื่อนไขที่ว่า แต่ดูเวลาแล้วเห็นว่ายังเช้าอยู่เพิ่งจะผ่านเก้าโมงไปไม่กี่นาที น่าจะหาอะไรดูแถว ๆ พิษณุโลกสักหน่อยก่อน ปกติไม่ว่าจะไปไหนมาไหนก็ชอบแต่จะไปหาดูของสวย ๆ งาม ๆ แต่วันนี้อารมณ์ครั่นเนื้อครั่นตัวเปลี่ยนหัวคิดนึกอยากจะไปหาดูกองขยะบ้าง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครที่เป็นคนต้นคิดเขียนบอกเอาไว้ได้กินใจว่า ..ศิลปินอย่าดูหมิ่นศิลปะ กองขยะดูดี ๆ ยังมีศิลป์.. Continue reading เยี่ยม ๆ มอง ๆ ถึงท่าทองเยี่ยมมองกองขยะ

ปล่อยปู ปล่อยปลา ปลูกป่า ข้าวห่อใบบัวในวันแดดจ้าที่อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร

y6452

ไม่ได้ทำเป็นอยู่แค่กิน ๆ เที่ยว ๆ เรื่องแบบเป็นการเป็นงานก็พอทำได้อยู่เหมือนกัน เมื่อวันก่อนจัดพาคนไปทำกิจกรรมทั้งปลูกป่าชายเลนและปล่อยพันธุ์ปลากับปูม้าที่อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร หลาย ๆ คนคงเคยไปกันมาแล้ว แต่เชื่อว่าอีกหลาย ๆ คนยังไม่รู้จัก ก็เลยขอเอารูปภาพและเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟังเกี่ยวกับสถานที่ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นอุทยานนานาชาติแห่งการเรียนรู้และพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติที่มีชีวิต ไม่ได้ไปแค่แวะทำกิจกรรมเสร็จแล้วก็ไปไหนต่อไหน แต่ได้ไปทั้งกินและนอนอยู่ที่นั่นด้วย Continue reading ปล่อยปู ปล่อยปลา ปลูกป่า ข้าวห่อใบบัวในวันแดดจ้าที่อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร

จุกไม่ทันจบศิลปะและตลาดกับเสียงสาดของคลื่นแจ๊ส

y7354

เฝ้ารอฟังและดูแรงกระเพื่อมกับงานแจ๊สที่ต้องขอจบแบบยอมแค่จุก กว่าจะได้งัดเอาขี้นมาเล่าเวลาก็น่าจะล่วงเลยมาครบ 7 วันพอดี ช่วงต้นปีนี้งานดูจะยุ่งเหยิงแล้วต้องไปนู่นมานี่ ไม่ค่อยจะได้มีเวลาเอารูปมาทำให้เป็นเรื่อง ขอปันเวลาเอาไปทำงานจะได้มีเงินไปใช้กิน ๆ เที่ยว ๆ ได้เห็นคนอื่นทำงานกันตัวเป็นเกลียว แต่คนเขียนเล่ายิ่งทำงานกลับยิ่งตัวกลม Continue reading จุกไม่ทันจบศิลปะและตลาดกับเสียงสาดของคลื่นแจ๊ส

แจ่มอย่างม่อนม่วน

y7453

หลังจากไปม่วนแบบม่อนแจ่ม ที่แม่ริม เชียงใหม่ ได้ดูดอากาศและดื่มบรรยากาศจนเป็นที่ม่วนอกม่วนใจ๋แล้ว ก็ได้เวลาเขยื้อนตัวแบบที่ยังไม่มีโรดแมปกำหนดผูกมัด จุดหมายถัดมาที่พอจะนึกออกได้ในตอนนั้นก็คือม่อนม่วน หรือบ้านม่อนม่วนบูทีครีสอร์ทที่เป็นทั้งที่พักและที่กิน นึกถูกตาม่อนม่วนมาตั้งแต่ที่ได้ดูละครช่อง 3 ที่มีญาญ่ากับณเดชน์แสดงนำเรื่องธรณีนี่นี้ใครครองเมื่อกลางปี 2555 แล้วมาใช้ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของฉากบ้านคุณย่า แต่กว่าจะได้มาดูม่อนม่วนให้เห็นกับตาก็ล่วงเลยมาจนถึงปลายปี 2556 ซึ่งก็ได้เอามาเขียนเล่าถึงไปแล้วในชื่อเรื่องไว้ว่า ดูศิลปินช้างและศิลปินคนบนถนนสู่สองม่อน Continue reading แจ่มอย่างม่อนม่วน

ม่วนแบบม่อนแจ่ม

y7515

ตอนที่ขึ้นไปทำงานอยู่เชียงใหม่เมื่อเกือบจะสามสิบปีได้แล้ว ชื่อของม่อนแจ่มยังไม่เคยได้ยินเข้าหู ถนนสายแม่ริม-สะเมิง หรือทางหลวง 1096 นั้นก็ขับรถเข้าไปหาที่พึ่งพิงนั่งดื่มกินตอนเย็น ๆ อยู่กับธรรมชาติบ่อย ๆ พอดวงตะวันมอดแสงก็ค่อยกลับเข้าในเมือง ลึกสุดที่ไปนั่งกินอยู่ก็คือที่ร้านโป่งแยงแอ่งดอยที่ราคาค่าของดื่มกินตอนนั้นก็ต้องเรียกว่าสูงอยู่สำหรับเงินเดือนในกระเป๋า ส่วนสะเมิงนั้นถ้ามีงานเข้าก็ค่อยเข้าไปสักครั้งหนึ่ง จำได้ว่าเข้าสะเมิงไปครั้งแรกนั้นไม่ได้เตรียมเติมน้ำมันรถเอาไว้ก่อน ก็นึกว่าจะมีปั๊มน้ำมันอยู่เหมือนในตัวอำเภอที่อื่น ๆ แต่ก่อนนั้นรถที่หน่วยงานจะต้องเติมน้ำมัน ปตท.เท่านั้น ปรากฏว่ามีแต่ปั๊มน้ำมันเล็ก ๆ ใหญ่กว่าปั๊มหลอดหน่อยอยู่แค่ปั๊มเดียว ต้องขับแบบลุ้นน้ำมันในถังให้เหลือพอออกมาจนได้ถึงแม่ริม Continue reading ม่วนแบบม่อนแจ่ม

ตีนตกน่านอนแต่ไม่ได้นอน ส้มตำสตรอว์เบอรี่น่ากินแต่ไม่ได้กิน

y7628

ได้ยินชื่อเรียกตีนตกที่ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ เป็นครั้งแรกเมื่อสัก 30 กว่าปีก่อน ตอนที่ไปทำงานอยู่เชียงใหม่ สมัยนั้นแม่ออนยังเป็นแค่ตำบลอยู่ในอำเภอสันกำแพง ได้ยินชื่อแล้วก็ไม่เคยเข้าไปหรอกเพราะฟังแค่ชื่อก็พอจะเดาสภาพถนนหนทางออกว่าน่าจะไกลไปลำบากแบบที่เดินเท้าแล้วตีนถึงกับห้อยตก ขนาดขับรถจากตัวเมืองจะไปทำงานแถว ๆ ออนเหนือ ออนกลาง ออนใต้ ร้องวัวแดง ก็ยังรู้สึกว่าไกล แต่ถ้าเป็นที่น้ำพุร้อนก็พอจะพาคนมาเที่ยวอยู่บ่อยหน่อย เวลาจะคุยถึงตีนตกก็ยังติดปากกับชื่อของผ้าทอตีนจก พูดหลุดปากเรียกตีนจกแทนตีนตกอยู่บ่อย ๆ กว่าจะได้เข้าไปเที่ยวศูนย์พัฒนาโครงการหลวงตีนตกเป็นครั้งแรกก็หลังกลับมาอยู่กรุงเทพฯ ได้สัก 15 ปี แล้วย้อนไปเที่ยวเชียงใหม่เมื่อปี 2552 นั่นเลย ไปตอนนั้นถนนหนทางต้องเรียกว่าดีแล้ว ปีนี้ขึ้นเชียงใหม่อีกพอจะมีเวลาเหลือก็เลยไปขับรถเล่นดูความเปลี่ยนแปลงแถวนั้น Continue reading ตีนตกน่านอนแต่ไม่ได้นอน ส้มตำสตรอว์เบอรี่น่ากินแต่ไม่ได้กิน

ขึ้นม่อนลองแฮงลงหลิ่งปาวเจือก ผ่อผาช่อแบบจีพีเอสพาไป

y7788

จนกลับมาถึงบ้านแล้วก็ต้องมานั่งคิดไล่ถนนหนทางว่าที่ไปผ่อหรือไปดูผาช่อมานั้นใช้ถนนเส้นทางไหนเข้าไป เป็นพวกที่เชื่อมั่นตัวว่าอยากจะไปไหนเดี๋ยวก็หาทางไปได้ถูก ก็เลยไม่ค่อยยอมศึกษาดูเส้นทางเอาไว้ก่อน รู้แต่ว่าอยากจะไปผ่อผาช่อที่อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ นึกอยู่ในใจว่าเดี๋ยวไปถึงดอยหล่อก็คงเจอป้ายบอกทาง ทำไปทำมาเพราะขับเร็วจนหลุดเลยไปถึงไหนก็ไม่รู้ หลงแล้วคราวนี้ก็เลยต้องเปิดโทรศัพท์อาศัยจีพีเอสนำทาง ที่ไหนได้จีพีเอสก็พาไปได้เรื่อยเหมือนกัน เห็นท่าว่าชักจะวน ๆ พาออกถนนใหญ่อีก ก็เลยต้องตั้งหลักอาศัยประสบการณ์นักเที่ยวแบบเดาเส้นทางที่น่าจะเป็นไปได้ เจอรถเก๋งอีกคันน่าจะหลงจีพีเอสมาเหมือนกัน คงนึกว่าเรารู้ทางเลยปล่อยให้เราแซงขึ้นหน้าแล้วขับตาม มั่วไปมั่วมาสุดท้ายก็พากันไปได้จนถึง Continue reading ขึ้นม่อนลองแฮงลงหลิ่งปาวเจือก ผ่อผาช่อแบบจีพีเอสพาไป