Category Archives: นครปฐม

ถึงศาลายาโหยหาสมุนไพรยุคประเทศไทย 4.0

y4310

วันหยุดสุดสัปดาห์ในยุคสมัยที่บ้านเรากำลังก้าวเข้าสู่โมเดลประเทศไทย 4.0 ที่จะชับเคลื่อนเศรษฐกิจกันทุกภาคส่วนด้วยเทคโนโลยี นวัตกรรม และความคิดที่สร้างสรรค์ ถ้าจะอยู่บ้านเฉย ๆ ก็เบื่อ ไม่อยากปล่อยวันเวลาให้ผ่านเปล่า ๆ ก็เลยหาเรื่องและสถานที่ออกไปเดินเล่นเปลี่ยนบรรยากาศและอารมณ์ เลือกได้เป็นแถว ๆ ศาลายา ซึ่งเป็นชื่อตำบลอยู่ในอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ขึ้นชื่อว่าศาลายาไปแล้วก็ต้องมีเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องยา ๆ ให้ได้เดินดู ถึงจะเป็นเรื่องของยาแผนไทยโบราณหรือพวกพืชยาสมุนไพร ก็เป็นอะไรที่ชวนให้ไปเดินดูหาความรู้ได้อยู่ไม่น้อย ที่สำคัญคือไปแล้วไม่ต้องเสียสตางค์อะไร นอกจากค่าน้ำมันรถที่ขับไป เสียดายที่ดูเหมือนจะเปิดให้เข้าชมแบบไม่มีค่าใช้จ่ายนี้ถึงแค่สิ้นเดือนมีนาคม 2560 นี่ถ้าจะต่ออายุของฟรีเป็นวิทยาทานไปอีกสักหลาย ๆ เดือนก็น่าจะเหมาะ หรือเอาไว้ค่อยเก็บกันตอนเปิดให้บริการครบทุกส่วนแล้วก็ยิ่งเช้าที Continue reading ถึงศาลายาโหยหาสมุนไพรยุคประเทศไทย 4.0

อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง (ตอนจบ)

เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุงตอนเดียวจบไม่ลงจริง ๆ เพราะยังมีของขายอีกเยอะแยะให้กินแก้หิว กินไม่ไหวก็ยังต้องซื้อหอบหิ้วกลับไปกินต่อที่บ้านอีก  ก็เลยต้องมาชวนเดินกันต่ออีกสักตอนหนึ่ง ของกินเยอะอย่างนี้คงต้องมีสักอย่างที่ถูกใจบ้างแหละน่ะ ถ้าถูกใจหลายอย่างไม่อยากจะรอไปถึงวันเสาร์-อาทิตย์ ที่นี่วันธรรมดาเขาก็เปิดตลาด มีที่ทำงานอยู่ใกล้ ๆ จะไปหาอะไรกินกลางวันก็ยังได้ แต่อย่าเพลินเดินซื้อของจนเลยเวลางานนานเกิน ช่วงนี้เจ้านายเขากำลังจ้องหมั่นไส้อยากจะเลย์ออฟอยู่ก็เป็นได้  Continue reading อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง (ตอนจบ)

อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง

ถึงวันหยุดเป็นอันฉุดไม่อยู่ (บ้าน) ไม่รู้ต่อมอะไรในตัวช่างกระตุ้นอาคารคันหัวใจได้ดีนัก อยากจะไปนู่นไปนี่ แล้วก็ต้องเป็นสถานที่ที่มีอันจะกินมีอันจะซื้อ แต่ขอให้เป็นแบบบ้าน ๆ หน่อย อยู่แบบเมือง ๆ ทุกวัน เปลี่ยนความจำเจบ้าง ได้ทั้งอิ่มปากท้องได้ทั้งสองมือหิ้วแล้ว เงินที่ใช้ก็ยังไปหมุนเวียนช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจชาวบ้าน ถือเป็นการอิ่มแบบช่วยชาติไปในตัว เบื่อขับรถไกลก็ไปกันใกล้ ๆ แค่ถนนพุทธมณฑลสาย 5 อ.สามพราน จ.นครปฐม Continue reading อิ่มปากท้อง-สองมือหิ้ว ทั้งกินทั้งขน เดินตลาดน้ำดอนหวายเพลินขยายพุง

ไปเดินหาของกินถิ่นบ้านไม้เก่ามีเหล่าเต๊ง เที่ยวตลาดร้อยปีบางหลวงที่บางเลน

เสียง เหลาเต้ง เหล่าเต้ง เหล่าเต๊ง หรือ เล่าเต๊ง อาจจะฟังมาได้แตกต่างกันบ้าง แต่จับความหมายของคำพูดแล้วก็น่าจะหมายถึงสิ่งเดียวกัน คือคำในภาษาจีนแต้จิ๋วที่หมายถึงชั้นบนของเรือนแถวไม้แบบสมัยก่อน ซึ่งตอนหลังมีคนยืมคำเอามาใช้เรียกคนที่ธรรมชาติสร้างมาให้มีตาชั้นเดียวว่า พวกตาไม่มีเล่าเต๊ง ก็ไม่รู้ว่าตึกแถวแบบสมัยนี้ชั้นบนยังเรียกว่าเล่าเต๊งกันอยู่หรือเปล่า

Continue reading ไปเดินหาของกินถิ่นบ้านไม้เก่ามีเหล่าเต๊ง เที่ยวตลาดร้อยปีบางหลวงที่บางเลน

ไปตลาดน้ำลำพญา ยอมตามใจปากแม้อยากจะอด เลยกินประชดพุง

จะถึงวันเสาร์-อาทิตย์อีกแล้ว ก็เลยหาเรื่องมาชวนไปเดินหาของกินตามตลาดน้ำ-ตลาดโบราณกันอีก ช่วงนี้ฝนฟ้าเป็นแบบเอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ นึกจะตกก็ตกนึกจะเทก็เท ไม่อยากไปไหนให้ไกลกรุงเทพฯ ก็ชวนไปกันแบบไม่ใกล้ไม่ไกลอย่างตลาดน้ำลำพญา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม Continue reading ไปตลาดน้ำลำพญา ยอมตามใจปากแม้อยากจะอด เลยกินประชดพุง

อลังการ-ศีนิมา โผผวากับมุมผี ๆ หลากของเก่าไว้แลหลัง ตี๋ตั๋วเข้าโรงหนังเก้าอี้ไม้

เมื่อวันก่อนพาไปเที่ยวหอภาพยนตร์แห่งชาติ และโรงหนังศรีศาลายา ที่ถนนพุทธมณฑลสาย 5 ต.ศาลายา อ.พุทธมณฑล จ.นครปฐม แต่ออกมาจากโรงหนังแล้ว ยังไม่ได้พาแวะเข้าไปชมข้างในอาคารสีเหลืองสดใสที่อยู่ข้าง ๆ โรงหนังศรีศาลายา ซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์ไทย โดยปกติก็จะไม่ได้เปิดให้เข้าชมทั่วไป แต่จะพาเข้าชมพร้อมกับผู้นำชมในวันที่จัดกิจกรรมที่โรงหนังศรีศาลายา ซึ่งช่วงนี้จะเป็นวันเสาร์ตอนบ่าย แล้วเป็นกิจกรรมรายการสุดท้ายของวัน Continue reading อลังการ-ศีนิมา โผผวากับมุมผี ๆ หลากของเก่าไว้แลหลัง ตี๋ตั๋วเข้าโรงหนังเก้าอี้ไม้

สี่ดารา ต่อ-นุก-โก้-แหม่ม ยอม “วางมือ” เหตุเกิดที่หน้าโรงหนังศรีศาลายา

คนรุ่นทุกวันนี้คงจะคุ้นเคยกับโรงหนังแบบมัลติเพล็กซ์ที่เป็นโรงเล็ก ๆ กระจุกรวมกันอยู่ในศูนย์การค้ามากกว่าโรงหนังแบบโรงเดี่ยวสมัยก่อน ที่เป็นโรงใหญ่ ๆ ตั้งอยู่โดด ๆ เคยมีอยู่ทั่วประเทศเกือบพันโรง แต่ในช่วงหลาย ๆ ปีมานี้ก็ทยอยปิดตัวกันไปเพราะความที่ไม่ทันสมัยนิยม บางโรงอย่างพระโขนงเธียเตอร์ จุคนได้ 2-3 พันคน สมัยเรียนมัธยมพักอยู่แถวนั้น เลยได้มีโอกาสเข้าไปดูบ่อยแทบทุกเปลี่ยนโปรแกรมหนัง เขาฉายแบบสองเรื่องควบ เสียงพากษ์บางทีก็เปิดตรงกับภาพบ้างไม่ตรงบ้าง บางทีก็ฉายไปได้แค่ครึ่งเรื่อง ฟิล์มที่วิ่งเวียนไปฉายอยู่ที่โรงอื่นยังกลับมาไม่ทัน โรงหนังก็จะเปิดไฟเปิดเพลงให้คนดูนั่งรอไปก่อน Continue reading สี่ดารา ต่อ-นุก-โก้-แหม่ม ยอม “วางมือ” เหตุเกิดที่หน้าโรงหนังศรีศาลายา

ไปหาข้าวกินแถวนครชัยศรี เจอสวนมะละกอนายปรุง ในยุคมะละกอกิโลละห้าสิบ แต่มังคุดแค่สิบ

ตอนที่เขียนหนังสือลงบล็อก เคยลองทำแบบสำรวจความคิดเห็น ได้ผลโหวตออกมาระหว่างเรื่องกินกับเรื่องเที่ยว ดูท่าว่าคนโหวตชอบเรื่องกินจะชนะขาดคนที่โหวตชอบเรื่องเที่ยว อยู่ที่ 2005 ต่อ 1017 เกิดความคิดกับตัวเองว่าหรือจะเลิกเที่ยว เก็บเงินไว้ไปหาอาหารเด็ด ๆ กิน ก็น่าจะดีเหมือนกัน แล้วก็เก็บภาพหาเรื่องมาเล่ายั่วน้ำลายกันเล่น แล้วก็ได้อิ่มอร่อยท้อง Continue reading ไปหาข้าวกินแถวนครชัยศรี เจอสวนมะละกอนายปรุง ในยุคมะละกอกิโลละห้าสิบ แต่มังคุดแค่สิบ