Category Archives: เชียงราย

นอนเลือกสีลาวีอองโรส อยู่เชียงรายเกือบนึกว่าไปฝรั่งเศส

y6776

เป็นคนโลกสวยที่เกิดในยุคเบบี้บูมซึ่งยังพอได้ทันรู้จักฟังเพลง La vie en rose ในเสียงร้องของหลุยส์ อาร์มสตรอง ก่อนที่จะตามไปฟังเพลงต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสของเอดิต ปียัฟ อายุของเพลงนี้ก็น่าจะถึง 70 ปีแล้ว ชื่อเพลงที่มีความหมายว่าชีวิตในเฉดสีกุหลาบ หรือชีวิตที่มองผ่านแว่นตาสีกุหลาบ ก็เลยมองเห็นแต่ชีวิตที่สวยงามเป็นโลกสีชมพู เมื่อปี 2555 ไปเชียงรายแล้วไปเจอโรงแรมที่ใช้ชื่อเดียวกันนี้ก็เลยลองเข้าไปแวะนอน ซึ่งก็นอนหลับฝันดีได้ในราคาที่ถูกเงินในกระเป๋าหน่อย ไปเชียงรายอีกถ้าขี้เกียจนึกหาที่นอน ก็ใช้เป็นหนึ่งตัวเลือกถ้าคิดอยากนอนอยู่ในตัวเมือง Continue reading นอนเลือกสีลาวีอองโรส อยู่เชียงรายเกือบนึกว่าไปฝรั่งเศส

เพื่อนคนที่สามสิบห้าปีไม่ได้เจอ ละกรุงขึ้นเชียงรายทำบ้านสวนตากะยาย

y8418

มีเพื่อนเรียนชั้นมัธยมที่กรุงเทพฯ อยู่คนหนึ่ง เป็นเพื่อนที่ไม่เคยได้เจอหน้ากันอีกเลยหลังจบออกจากโรงเรียนมาแล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเรียนมหาวิทยาลัย จบปริญญากันแล้วต่างก็หางานทำ พอจะได้ข่าวคราวกันบ้างก็จากปากของเพื่อนคนอื่น ๆ ถึงยุคโซเชียลมีเดียก็ได้แอดเพื่อนเฟสบุคกัน แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เจอหน้าเจอตัวกันสักที จู่ ๆ เมื่อปี-สองปีก่อนได้ข่าวว่าเพื่อนกับคนข้างตัวทิ้งละเมืองกรุงขึ้นไปอยู่บ้านที่เชียงราย วางมือจากงานบริษัทไปปลูกต้นไม้ใบหญ้าอยู่แถว ๆ วัดร่องขุ่น พอจะมีเวลาก็มาทำร้านกินและที่พักนอนเล็ก ๆ ชื่อบ้านสวนตากะยายไว้ให้ผู้ผ่านทางได้แวะเยือน Continue reading เพื่อนคนที่สามสิบห้าปีไม่ได้เจอ ละกรุงขึ้นเชียงรายทำบ้านสวนตากะยาย

เชียงรายห้าร้อย นอนมากนอนน้อยก็เท่ากัน

y8731

ไปเที่ยวต่างจังหวัดเดี๋ยวนี้เปลี่ยนความคิดเรื่องที่นอน ขอแค่มีเตียงนุ่ม ๆ ให้ซุกตัวนอนพอพ้นคืน มีแอร์ให้เปิดเย็น ๆ แล้วมีน้ำอุ่นให้อาบแก้หนาว ดูสะอาดและปลอดภัยเท่านี้ก็เพียงพอ แต่ก่อนเคยชอบแบบห้องต้องสวยบรรยากาศรอบ ๆ ต้องดี จะแพงสักหน่อยก็สู้ราคา แต่เอาเข้าจริงมัวแต่ไปโน่นไปนี่กลับมาดึก ๆ มืด ๆ ไม่ได้เห็นอะไร ยิ่งถ้าถูกเพื่อนมาลากตัวพาไปเอาหัวราน้ำ กว่าจะได้เข้าโรงแรมก็ได้เห็นพระออกบิณฑบาตรแล้ว เพิ่งจะได้เข้าห้องตอนเช้า ไม่ทันได้ขึ้นเตียงทำได้แค่ใช้ห้องน้ำ อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกไปเตร็ดเตร่เที่ยวต่ออีกแล้ว ถึงจะไม่ได้ใช้ห้องสักเท่าไรก็ต้องจ่ายเต็มราคา Continue reading เชียงรายห้าร้อย นอนมากนอนน้อยก็เท่ากัน

นั่งดูดอยคอย “ซูหยู้” อยู่ที่ผาตั้งฮิลล์

ขึ้นดอยผาตั้งเที่ยวนี้ได้เจอกับไปหมอกอยู่ตลอดทั้งวัน ส่วนทะเลหมอกต้องมองต่ำลงไปจึงจะได้เห็น หนาบ้างบางบ้างแล้วแต่ช่วงสภาพอากาศและลม บรรยากาศแค่นี้ก็พอใจที่จะหยุดตัวเองอยู่แค่ดอยผาตั้ง ไม่ได้เลยต่อไปที่ภูชี้ฟ้าซึ่งอยู่ไกลออกไปอีกแค่ประมาณ 25 กม.

Continue reading นั่งดูดอยคอย “ซูหยู้” อยู่ที่ผาตั้งฮิลล์

โลว์คอสท์ไม่โลโซ อาฟเตอร์โกลว์ แม่สาย

ได้เวลาลงจากดอยเสียที มาเชียงรายเที่ยวนี้ใช้เวลาอยู่บนดอยมากกว่าอยู่บนพื้นราบ ลงจากดอยตุงคิดมุ่งหน้าว่าจะไปแม่สาย พอลงถึงพื้นราบแล้วย้อนมองกลับไปดูบนดอย ได้เห็นภาพเมฆหมอกที่หยอกล้ออยู่กับยอดดอยแล้ว ก็ต้องนึกเสียดายที่ลงมาจากดอยเร็วไปหน่อย น่าจะได้อยู่ดื่มด่ำธรรมชาตินานกว่านี้ แต่เดินหน้าลงมาแล้วก็ไม่อยากถอยหลังขึ้นดอย

Continue reading โลว์คอสท์ไม่โลโซ อาฟเตอร์โกลว์ แม่สาย

ค้างบูทีคโรงเตี๊ยมบ้านหอมหมื่นลี้ ตื่นไปสวัสดีตลาดเช้าแม่สลอง

ขึ้นดอยแม่สลองที่เชียงราย ไปเดินชิมชาที่ร้านนู้นร้านนี้อยู่หลายร้านจนขมปาก ต้องดิ้นรนไปหาเติมความหวานด้วยการจิบน้ำกินขนมชมวิวที่ร้านสวีทแม่สลอง เพลินอยู่จนเกือบถึงห้าโมงเย็น เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้หาที่พักนอนสำหรับคืนนี้เลย มองออกไปฝั่งตรงข้ามถนนกับร้านสวีทแม่สลอง เห็นมีที่พักนอนอยู่ที่หนึ่งขึ้นป้ายชื่อไว้ว่า บ้านหอมหมื่นลี้ มองจากด้านนอกก็ดูดี ออกแบบมีไลฟ์สไตล์เฉพาะตัวแนว ๆ โรงเตี๊ยมในหนังจีนกำลังภายใน ก็เลยตัดสินใจเดินข้ามถนนไปติดต่อหาห้องนอนสักห้อง ขี้เกียจที่จะต้องขับรถไปเร่ร่อนหาที่นอนอีก

Continue reading ค้างบูทีคโรงเตี๊ยมบ้านหอมหมื่นลี้ ตื่นไปสวัสดีตลาดเช้าแม่สลอง

นอนม่อนฟ้าใส ในวันฟ้าสวยที่เชียงราย

เที่ยวช่วงหน้าฝนสิ่งที่ต้องคอยมองลุ้นอยู่เป็นระยะ ๆ ก็คือท้องฟ้า ถ้าเห็นฟ้าสว่างความรู้สึกก็ดูจะสว่างสดใสไปด้วย แต่ถ้าเห็นฟ้าดำทะมึนมา แถมยิ่งถ้ามีเสียงร้องขู่ ก็ต้องลุ้นต่อให้ฝนรีบตกและรีบหยุดเสียตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ออกไปไหน มาเชียงรายแบบที่ไม่มีกำหนดการแล้วก็ยังไม่มีกำหนดกลับ เงินในกระเป๋าก็ต้องบริหารจัดการแบบเจียมเนื้อเจียมตัว หาที่นอนในราคาที่คนทำงานกินเงินเดือนเก็บหอมรอมริบเที่ยวจะพักได้ แต่ก็ติดอยากได้ที่ที่บรรยากาศดูดีหน่อย เป็นคนแบบนี้เองแหละ เงินน้อยแต่เรื่องมากเสียด้วย

Continue reading นอนม่อนฟ้าใส ในวันฟ้าสวยที่เชียงราย

บนฟ้ามีเมฆลอย ขึ้นดอยก็ต้องมีที่นอน – นอนดอยช้างฮิลล์ กินยำยอดกาแฟ

แม้ว่าการขึ้นดอยสูงจะได้ไปดูท้องฟ้าที่มีเมฆลอย แต่สิ่งที่คนไปเที่ยวดอยคอยคิดและมองหาอยู่ด้วย ก็คงเป็นเรื่องของที่กินและที่นอน ขึ้นดอยเดี๋ยวนี้ไม่ลำบากเหมือนแต่ก่อน ที่เที่ยวก็มีถนนหนทางเข้าถึง ช่วยย่นระยะทางการเดินไปได้โข ของกินแต่ก่อนเขากินอะไร ขึ้นไปก็ต้องกินกับเขาอย่างนั้นให้ได้ เดี๋ยวนี้คนคิดขายอาหารต้องตามใจปากคนกิน ของกินพื้นบ้านเป็นเพียงทางเลือก

Continue reading บนฟ้ามีเมฆลอย ขึ้นดอยก็ต้องมีที่นอน – นอนดอยช้างฮิลล์ กินยำยอดกาแฟ

คอยขึ้นดอยช้างนอนค้างตีนดอยที่ม่อนไม้หอม

คิดหาจุดหมายปลายทางไว้ในใจว่าจะไปดอยช้าง ที่อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย เคยซื้อกาแฟดอยช้างกินอยู่ในเมืองกรุง ซดหมดแก้วแล้วก็ยังไม่สะใจ ดิ้นรนอยากจะไปกินกาแฟดอยช้างให้ถึงต้นแหล่ง โยนเสื้อผ้าใส่รถได้ ก็ออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ตอนสักแปดโมงเช้า เถลไถลไปเรื่อยตามระหว่างทาง ใช้เส้นทาง กรุงเทพฯ-นครสวรรค์-พิษณุโลก-อุตรดิตถ์-แพร่-พะเยา ยังไม่ทันเข้าตัวเมืองเชียงราย ก็แยกซ้ายทางที่จะไปเชียงใหม่ หรือทางหลวงหมายเลข 118 วิ่งไปจนถึงตัวอำเภอแม่สรวย เหลือบดูนาฬิกาในรถ ห้าโมงเย็นกว่ากว่าแล้ว ถ้าอยู่กรุงเทพฯ คงยังไม่มืดเท่าไหร่ ยังมีเวลาให้ออกอาการแร่ดได้อีกหลายชั่วโมง

Continue reading คอยขึ้นดอยช้างนอนค้างตีนดอยที่ม่อนไม้หอม