Category Archives: อุดรธานี

จำยอมไม่มองแม่หยา เพียงเพราะหัวปลาประสพโชค

เคยไหมที่ต้องเลือกเอาอะไรแค่อย่างเดียว ทั้งที่ใจก็อยากจะได้ทั้งสองอย่าง โบราณว่าไม่ให้จับปลาสองมือ บางคนแกล้งทำไม่เข้าใจเถียงว่าจับปลาก็ต้องใช้สองมือ ปลาจะได้ดิ้นไม่หลุดมือหนีไปได้ หรืออย่างที่ไม่ให้เหยียบเรือสองแคม ก็ยังเถียงว่าเหยียบเรือแค่แคมเดียว แล้วจะทรงตัวยืนอยู่ได้หรือ เรื่องตะแบงเอาสีข้างเขาถูแบบนี้ โบราณท่านว่าพวกนกสองหัว หรือหมาสองราง ถนัดที่จะเถียงหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองได้ดีนัก Continue reading จำยอมไม่มองแม่หยา เพียงเพราะหัวปลาประสพโชค

ขายลาบเป็ดอุดรหาเงินมาเลี้ยงต้อย

ไม่เคยรู้เหมือนกันว่าคนชื่อต้อยนั้นเป็นใครและมีความสำคัญอย่างไร ทำไมถึงได้มีชื่อเข้ามาอยู่ในวลีภาษาไทยที่ว่า เลี้ยงต้อย และเดินตามต้อย ๆ วลีแรกมีความหมายถึงหาเด็กมาเลี้ยงไว้รอให้โตใช้การได้ก็จัดการเจริญพันธุ์ ส่วนวลีหลังก็มีความหมายถึงเดินตามอีกคนแบบไม่ยอมห่าง อันหลังนี้ทำด้วยตัวเองบ่อย ๆ ในฐานะที่ตกเป็นช้างเท้าหลังในบ้าน ส่วนอันแรกแม้อยากจะทำก็ยังไม่กล้าทำ ด้วยเหตุผลเดียวกันคือเป็นอาการฝ่อของช้างเท้าหลัง Continue reading ขายลาบเป็ดอุดรหาเงินมาเลี้ยงต้อย

ร้านอาหารญวนชื่อวีทีที่ไม่ใช่วิทวัสกับเรื่องกล้วย ๆ และ หมู ๆ

อุดรธานีเป็นอีกจังหวัดหนึ่งในเมืองไทยที่มีคนญวนเข้ามาอยู่กันมาก เข้ามาแล้วก็ไม่ลืมที่จะทำอาหารแบบดั้งเดิมของตัวเองกินกัน นาน ๆ เข้าก็กลายเป็นทำขาย เข้ากับนิสัยของคนไทยบ้านเราพอดีที่ชอบกินชอบลอง อาหารชาติไหนที่โผล่เข้ามาเราก็ชื่นชอบกันได้หมด ทำไปทำมาก็กลมกลืนกันไป อาจจะมีดัดแปลงเปลี่ยนรูปกันไปบ้าง จนอาหารบางอย่างแยกไม่ออกแล้วว่าเป็นอาหารไทยหรืออาหารต่างชาติ Continue reading ร้านอาหารญวนชื่อวีทีที่ไม่ใช่วิทวัสกับเรื่องกล้วย ๆ และ หมู ๆ

กินก๋วยเตี๋ยวย้อนยุคแบบโบราณ แล้วไปดูงานรับหยอดนอกสถานที่

ยังวนเวียนอยู่ในตัวเมืองอุดรธานีไม่ได้ออกไปไหนไกล วันก่อนหน้าขับรถผ่านไปเห็นกิจการงานรับหยอดนอกสถานที่แถวถนนโพศรี เกิดความสนใจเพราะเห็นคนไปเข้าแถวต่อคิวเป็นลูกค้าอยู่หลายราย วันนี้เลยตั้งใจว่าจะขอแวะไปดูให้เห็นรายละเอียด แต่ดูช่วงเวลาแล้วเกรงว่าอาจจะต้องใช้เวลานาน เพราะถ้าไปตอนที่เขามีลูกค้าเยอะ โอกาสที่จะได้พูดคุยกันกับเจ้าของกิจการก็มีน้อยลง คิดได้อย่างนั้นตอนเที่ยงวันพอดี ก็เลยว่าจะไปหาอะไรใส่ท้องก่อน ไม่รู้ว่าใครบอกไว้ว่ากองทัพเดินได้ด้วยท้อง บางครั้งเลยเผลอตัวกินมากไปบ้าง หากินอะไรที่แผลง ๆ ไปบ้าง กองทัพไม่ทันได้เดินเจอข้าศึกบุกถึงกับทัพแตกไปก่อนเลยก็มี Continue reading กินก๋วยเตี๋ยวย้อนยุคแบบโบราณ แล้วไปดูงานรับหยอดนอกสถานที่

ยิ่งอุดมที่อุดรฯ เช้านี้ไม่มีกึ๋น

เข้าใจว่าจะเป็นชื่อเรื่องที่สั้นที่สุดตั้งแต่เขียนเรื่องมาโพสต์ลงที่นี่ ไปต่างจังหวัดถ้าต้องค้างคืนมื้อเช้าก็มักจะอาศัยอาหารโรงแรมกิน เพราะส่วนใหญ่ค่าห้องนอนจะรวมเอาอาหารเช้าไว้ด้วยแล้ว บางที่ก็กินได้มาก บางที่ก็พอจะกินได้บ้าง แต่บางที่ก็ขอออกไปซื้อกินข้างนอกยังดูจะดีกว่า นี่ขนาดเป็นคนกินอะไรไม่ค่อยเลือกนะ บางโรงแรมไปนอนหลายวันหน่อยก็จะได้เห็นว่ามีการเปลี่ยนเมนูอาหารบ้าง แต่บางโรงแรมแค่วันที่สามก็พอจะนึกออกได้แล้วว่าเดี๋ยวจะได้เจออะไรวางไว้ที่ตรงไหน ถ้านึกเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ ก็ยอมเสียเงินออกไปเปลี่ยนหาอะไรกินบ้างจะได้ไม่ซ้ำซากจำเจ Continue reading ยิ่งอุดมที่อุดรฯ เช้านี้ไม่มีกึ๋น

ไปหาของใส่อุทรที่สี่ตลาดกลางคืนเมืองอุดรฯ ให้อุดม

ไปอุดรธานีทุกครั้งไม่ค่อยชอบที่จะนอนเร็ว พอตกเย็น ๆ หรือค่ำ ๆ ก็ชอบที่จะออกไปเดินดูตลาดขายของกลางคืนแถวสถานีรถไฟอุดรธานี ตรงหัวถนนประจักษ์ศิลปาคม ที่เดี๋ยวนี้ขยับขยายพื้นที่ให้เดินกันได้ต่อเนื่องถึง 4 ตลาดใหญ่ ๆ เรียกว่าเดินกันจนเมื่อยแล้วก็ยังไม่ทั่ว ตัวอาคารสถานีรถไฟปรับปรุงใหม่แล้วก็สวยขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

Continue reading ไปหาของใส่อุทรที่สี่ตลาดกลางคืนเมืองอุดรฯ ให้อุดม