Category Archives: กรุงเทพมหานคร

จุกไม่ทันจบศิลปะและตลาดกับเสียงสาดของคลื่นแจ๊ส

y7354

เฝ้ารอฟังและดูแรงกระเพื่อมกับงานแจ๊สที่ต้องขอจบแบบยอมแค่จุก กว่าจะได้งัดเอาขี้นมาเล่าเวลาก็น่าจะล่วงเลยมาครบ 7 วันพอดี ช่วงต้นปีนี้งานดูจะยุ่งเหยิงแล้วต้องไปนู่นมานี่ ไม่ค่อยจะได้มีเวลาเอารูปมาทำให้เป็นเรื่อง ขอปันเวลาเอาไปทำงานจะได้มีเงินไปใช้กิน ๆ เที่ยว ๆ ได้เห็นคนอื่นทำงานกันตัวเป็นเกลียว แต่คนเขียนเล่ายิ่งทำงานกลับยิ่งตัวกลม Continue reading จุกไม่ทันจบศิลปะและตลาดกับเสียงสาดของคลื่นแจ๊ส

เกือบจะเป็นหนุ่มคิตตี้สีชมพู พูดด้วยหัวใจก็ไม่ต้องพูดเยอะ

y8064

จะมีคำซุบซิบอะไรมั้ยถ้าจะบอกว่าเป็นสาวกของสาวเฮลโลคิตตี้ด้วยอีกคน ไม่ได้ชอบแค่สาวคิตตี้หรอก สาวพริตตี้ก็ชอบด้วยเหมือนกัน ชอบอะไรที่น่ารัก ๆ และสีชมพู ๆ ออกจะไปทางพวกโลกสวยหรือโลกสีชมพูนั่นเลย สาวเฮลโลคิตตี้ หรือคิตตี้ไว้ท์เป็นสาวชานกรุงลอนดอน ถ้านับจากวันเดือนปีเกิดถึงปีนี้ก็น่าจะอายุย่างเข้าไป 42 ปีแล้ว ก็สาวคนนี้เขาเกิดเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2517 แต่อายุขนาดนี้แล้วก็ยังดูน่ารัก ที่เมืองไทยก็มีบ้านของสาวเฮลโลคิตตี้ชื่อซานริโอ้เฮลโลคิตตี้เฮ้าส์อยู่ที่อาคารสยามสแควร์วัน เวลาที่คิดถึงก็ไปหาได้ถึงบ้าน Continue reading เกือบจะเป็นหนุ่มคิตตี้สีชมพู พูดด้วยหัวใจก็ไม่ต้องพูดเยอะ

เก็บวันนี้พรุ่งนี้ก็เก่าความทรงจำไหลย้อนที่บ้านพิพิธภัณฑ์

ไม่ได้คิดทำแค่ที่เก็บของเก่าแล้วให้คนไปเดินดู แต่อยากทำเพื่อจุดความคิดว่าของที่ใหม่วันนี้อีกไม่กี่วันมันก็เก่า ได้ไปเดินดูที่บ้านพิพิธภัณฑ์ หรือ House of Museums แล้วก็เห็นจริง หลายสิ่งหลายอย่างก็เป็นสิ่งที่เคยมีและเห็นอยู่ที่บ้านเราเอง วันดีคืนดีก็เห็นรกเก็บทิ้งหรือขายเป็นขยะไปเสียอย่างนั้น แต่เวลาที่ไปดูของพวกนี้ที่มีคนเอาไปจัดวางให้เข้าตำแหน่งแห่งที่ กลับดูดีขึ้นมาทันตาเห็น ได้แต่ปล่อยให้ความทรงจำไหลย้อนว่าของอย่างนี้ที่บ้านเราก็เคยมี แต่วันนี้นึกอยากจะมีก็หายากเสียแล้ว ได้แต่เสียดายว่าถ้ารู้อย่างนี้เก็บไว้ก็ดีแล้ว

Continue reading เก็บวันนี้พรุ่งนี้ก็เก่าความทรงจำไหลย้อนที่บ้านพิพิธภัณฑ์

แชะไม่ช้อปชมไม่ชิมอิ่มใจไม่อิ่มจังเดินได้ไม่เสียสตางค์ที่เอเชียทีค

การมาเจอะเจอกันของความเก่ากับความใหม่ เรื่องเล่าในวันวานกับแหล่งไลฟ์สไตล์ช้อปปิ้งของวันนี้ ทำให้เอเชียทีคกลายเป็นแหล่ง ชม แชะ ชิม ช้อป ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่น่าเดินและน่าเพลิน เห็นใหญ่โตโอฬารขนาดนั้นก็ไปเดินเล่นได้ไม่จำเป็นต้องเสียเงินสักบาท เรื่องแบบนี้ขึ้นอยู่กับความหนักแน่นของใจ ไม่ชิมและไม่ช้อปก็ไม่ต้องควักเงินออกจากกระเป๋า

Continue reading แชะไม่ช้อปชมไม่ชิมอิ่มใจไม่อิ่มจังเดินได้ไม่เสียสตางค์ที่เอเชียทีค

แตะจับมองจ้องตามต้องใจ กระแทกไหล่คนดังในห้องหุ่นมาดามทุสโซ

โอกาสที่จะได้ถ่ายรูปกับคนที่ยิ่งใหญ่และคนดังแบบสองต่อสองคงจะหาได้ยากเต็มที คนต่างชาติต่างภาษาไม่ต้องพูดถึง เพราะแค่คนบ้านเดียวกันก็คงจะเข้าประชิดตัวไปขอถ่ายรูปด้วยไม่ได้ง่าย ๆ ยิ่งถ้าเป็นคนที่มีชีวิตอยู่เมื่อวันวาน ถึงวันนี้ก็คงจะไปหาขอถ่ายรูปด้วยไม่ได้แล้ว วันหยุดเลือกเที่ยวแถว ๆ กรุงเทพฯ พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุสโซเป็นอีกตัวเลือกหนึ่งที่จะไปเดินกระทบกระแทกไหล่ผู้ยิ่งใหญ่และคนดังให้สมใจนึกอยาก

Continue reading แตะจับมองจ้องตามต้องใจ กระแทกไหล่คนดังในห้องหุ่นมาดามทุสโซ

ทหารเรือซ้อม ช่างสิบหมู่ซ่อม อีก 112 วัน มีงานใหญ่

เมื่อวันพุธก่อนได้มีโอกาสผ่านไปแถว ๆ บริเวณใต้สะพานพระราม 8 ฝั่งธนบุรี ตอนเช้าช่วงเวลาสักประมาณเก้าโมง ถ้ากว่าก็คงจะกว่าแค่นิดหน่อย เห็นชายฉกรรจ์หลายร้อยคนไปรวมตัวกันแถว ๆ ลานริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนแรกก็นึกว่าเขามาหาเสียงกันช่วงเลือกตั้ง เพราะเห็นใส่เสื้อสีกันมาเป็นกลุ่ม ๆ แต่ดูไปดูมาแล้วไม่น่าจะมาหาเสียง เพราะงานนี้เป็นผู้ชายผมเกรียนล้วน ๆ ไม่ค่อยเหมือนขบวนหาเสียง ตามนิสัยคนช่างสอด เลยจอดรถแวะลงตามไปดูให้หายความอยากรู้เสียหน่อย Continue reading ทหารเรือซ้อม ช่างสิบหมู่ซ่อม อีก 112 วัน มีงานใหญ่

ร้อยเดียวเที่ยวทั้งกรุง นิทรรศน์รัตนโกสินทร์ รู้ได้ในวันเดียว

รัตนโกสินทร์ หรือ Rattanakosin เป็นชื่อเรียกของกรุง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศไทยมาตั้งแต่ปี 2325 ก่อนที่จะเรียกกันว่า กรุงเทพมหานคร ในสมัยการปกครองกันในแบบปัจจุบัน ชื่อเดียวกันนี้ยังเป็นชื่อเรียกของยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ของไทย ซึ่งนับเนื่องมาตั้งแต่สมัยการสร้างกรุงจนถึงปัจจุบัน ถึงใครจะว่าอดีตไม่สำคัญ แต่ปัจจุบันฉันรักเธอก็ตาม แต่การสั่งสมที่ตกผลึกของอดีตก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นและเป็นอยู่ในปัจจุบัน การเรียนรู้รากเหง้าของตัวตนจะช่วยให้เกิดความเข้าใจความเป็นปัจจุบันได้ดียิ่งขึ้น และทำให้การเดินไปข้างหน้าเป็นไปอย่างมั่นคงและถูกทาง Continue reading ร้อยเดียวเที่ยวทั้งกรุง นิทรรศน์รัตนโกสินทร์ รู้ได้ในวันเดียว

หัวโขน หัวคน หัวใคร และหัวใจ (เรื่องเที่ยวที่คนไม่อยากมีอำนาจไม่อ่าน)

หัวโขน เป็นสิ่งที่คนเราทำขึ้นมาเอาไว้ใช้สวมหัวตอนแสดงโขน คำเรียกที่ฟังดูสุภาพขึ้นก็คือ ศีรษะโขน เรียกให้เป็นฝรั่งหน่อยก็ว่า Khon Masks หัวโขนของตัวละครแต่ละตัวจะมีลักษณะที่แตกต่างกัน โดยมีการทำลวดลาย สีสัน ตา ปาก มงกุฎ เครื่องตกแต่ง ให้ต่างกัน สวมเข้าไปแล้วก็ต้องแสดงบทบาทท่าทางไปตามตัวละครแต่ละตัว เกิดเป็นสำนวนไทยที่ว่า สวมหัวโขน ในความหมายถึง คนที่ได้ตำแหน่งหรือได้มีหน้าที่ใหญ่โต พอมียศถาบรรดาศักดิ์แล้วก็ออกอาการลืมตัว มองไม่ค่อยเห็นหัวคนอื่น หรือไม่สนใจว่าจะเป็นหัวใคร นึกอยากจะใช้อำนาจที่มีก็ใช้ ราวกับไม่มีหัวใจก็ปานนั้น Continue reading หัวโขน หัวคน หัวใคร และหัวใจ (เรื่องเที่ยวที่คนไม่อยากมีอำนาจไม่อ่าน)

กรุงเทพฯ 19 พฤษภาคม 2553 เวลา 15.30 น.

คุ้นเคยและมีความรู้สึกที่ดีดีทุกครั้งที่ได้ยินเนื้อเพลงร้อง โอ้..กรุงเทพเมืองฟ้าอมร.. สมเป็นนครมหาธานี.. แต่วันนี้ของกรุงเทพฯ ในปีที่ย่างเข้าสู่ปีที่ 229 นี้ กำลังเกิดอะไรขึ้น เรื่องราวที่เกิดเป็นเหตุการณ์ที่ต้องถูกบันทึกในหน้าประวัติศาสตร์ว่านี่เป็นครั้งแรกของกรุงเทพฯ Continue reading กรุงเทพฯ 19 พฤษภาคม 2553 เวลา 15.30 น.

วันมหามงคล ไปค้นตู้หนังสือเจอหนังสือเก่า ประมวลภาพทรงผนวช

เมื่อวานนี้ ( 5 ธันวาคม 2550) วันมหามงคลนั่งดูโทรทัศน์ถ่ายทอดสดพระราชพิธีสำคัญอยู่ที่บ้าน ความรู้สึกปิติยินดีปลาบปลื้มในพระมหากรุณาธิคุณอันล้นพ้นทำให้น้ำตาซึมไหลออกมาได้โดยไม่รู้ตัว ก็คงเหมือน ๆ กับคนไทยทั่วประเทศ ช่วงที่โทรทัศน์ตัดเข้าสู่รายการปกติ เดินไปที่ชั้นหนังสือตั้งใจไปหาหนังสือเกี่ยวกับพระองค์ท่านมาอ่าน ค้นไปค้นมาไปเจอหนังสือเก่าตั้งแต่รุ่นคุณพ่อซึ่งท่านเสียไปนานมากแล้วได้เก็บรักษาไว้ ชื่อหนังสือ ประมวลภาพทรงผนวช เป็นหนังสือที่รวบรวมภาพเมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงผนวช เมื่อปี 2499 มีภาพรวมประมาณ 80 ภาพ เกือบทั้งหมดเป็นภาพขาวดำ มีเพียงบางส่วนที่พิมพ์สี่สี Continue reading วันมหามงคล ไปค้นตู้หนังสือเจอหนังสือเก่า ประมวลภาพทรงผนวช