Category Archives: ปทุมธานี

แค่ข้ามคลองสองก็ถึงครัวไซ่ง่อน คิดถึงแหนมเนืองก่อนร้านจะปิดปรับปรุง

y4114

พอจะเกิดได้ทันกับยุคสมัยที่คุ้นกับชื่อกรุงไซ่ง่อนของเวียดนามก่อนจะถูกเปลี่ยนชื่อเป็นนครโฮจิมินห์เมื่อสี่สิบกว่าปีก่อน และยังทันพอจะได้อินกับหนังสือ Twenty Years and Twenty Days ที่เขียนโดยท่านนายพลเหงียนเกากี อดีตผู้นำเวียดนามใต้ แล้วคุณพงษ์ พินิจ ได้แปลเป็นภาษาไทยให้ซื้ออ่านในชื่อ “สิ้นชาติ” ซึ่งจั่วหัวหนังสือไว้ด้วยข้อความว่า “ทั้งโกงทั้งกินอย่างนั้นชาติจะอยู่ได้หรือ” เมื่อตัวโตขึ้นเวลาที่ไปไหนมาไหนในบ้านเราแล้วได้เจอร้านกินที่มีคำว่า “ไซ่ง่อน” อยู่ในชื่อร้าน ก็พอจะคาดเดาได้เลยว่าของกินที่ขายต้องเป็นอาหารเวียดนาม หนึ่งในร้านกินแบบที่ว่ามานั้นก็คือร้านที่ชื่อ “ครัวไซ่ง่อน” ซึ่งเปิดขายอยู่ที่ปทุมธานีแถว ๆ ถนนรังสิต-นครนายก ผ่านไปแถวนั้นถ้านึกอยากกินอาหารเวียดนามก็จะจอดแวะ Continue reading แค่ข้ามคลองสองก็ถึงครัวไซ่ง่อน คิดถึงแหนมเนืองก่อนร้านจะปิดปรับปรุง

บ้านเหนือน้ำยามบ่าย สั่งกินสักหน่อยแล้วค่อยเล่นไม้กระดก

y5861

ร้านกินที่เปิดร้านขายอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาก็มักจะตั้งชื่อร้านให้มีคำว่า “น้ำ” อยู่ด้วย จำได้ว่าที่เคยเอารูปและเรื่องมาเล่าถึงไปบ้างแล้วก็มีอย่างร้านต้นน้ำที่บางปะอิน กับร้านบ้านกลางน้ำที่พระราม 3 เมื่อหลายวันก่อนผ่านไปทางปทุมธานีตอนสักบ่ายสองโมง ไม่ได้หิวอะไรหรอก แต่นึกถึงร้านกินที่อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาอีกร้านหนึ่ง บรรยากาศสวยแบบบ้านไม้เก่าหลังใหญ่ริมแม่น้ำ ร้านนี้มีขนมหวานให้กินแปลกกว่าที่ร้านอื่นก็คือขนมบัวลอยบังเอิญที่เป็นบัวลอยเผือกใส่ไอศกรีม ช่วงทางเดินเข้าร้านนอกจากจะมีต้นไม้ที่ดูร่มรื่นแล้ว ก็ยังมีลานของเล่นเด็กไว้ให้เด็กได้เล่นปีนป่าย ไม่ได้มีธุระเร่งรีบให้ต้องไปที่ไหนต่ออีก ก็เลยแวะไปที่ร้านนี้เผื่อจะหาโอกาสแอบเล่นไม้กระดกของเด็ก ๆ ที่แทบจะจำไม่ได้แล้วว่าได้เล่นครั้งสุดท้ายมานานตั้งแต่เมื่อไร Continue reading บ้านเหนือน้ำยามบ่าย สั่งกินสักหน่อยแล้วค่อยเล่นไม้กระดก

ตอนเริ่มวัยรักฟังเพลงก้อย พอเริ่มวัยโรยค่อยได้ไปก้อยคิทเช่น

y6177

วันเวลาดูจะผ่านไปเร็วจริง ๆ ช่วงที่เริ่มทำงานใหม่ ๆ มีเงินเดือนกินอยู่แค่เดือนละ 3-4 พันบาท แต่ก็ยังยอมเจียดเงินไปซื้อเทปเพลงมาเปิดฟังเพราะชอบเสียงของนักร้องสาววัยรุ่นที่ตอนนั้นอายุน่าจะเพิ่งสัก 19 ปีได้ นักร้องสาวคนที่ว่าก็คือก้อย พรพิมล ที่ตอนนั้นเพิ่งจะเข้ามาเป็นนักร้องนำหญิงของวงดิโอเวชั่น ยังจำติดหูกับเพลงในอัลบั้มแรกของนักร้องคนนี้ได้อย่างเพลง”สายเกินไป” ที่ร้องว่า ..เพิ่งจะรู้ว่ารักมันก็สายแล้วนั่น คงไม่มีวันได้ชื่นชมสมปอง.. แล้วก็เพลง”แหวนแรกใจ” ที่ร้องว่า ..เอาแหวนหมั้นคืนไป เอาหัวใจคืนมา.. ไม่น่าเชื่อว่าจากวันนั้นถึงวันนี้แค่อีกปีเดียวก็จะครบ 30 ปีแล้ว ขับรถไปตามถนนสาย 305 รังสิต-นครนายก แถว ๆ คลอง 10 ที่บึงสนั่น ธัญบุรี ผ่านไปเห็นร้านก้อยคิทเช่นตอนที่ได้เวลาหิวพอดี ก็เลยจอดแวะตามนิสัย คิดหวังนิด ๆ ไว้ในใจว่าเผื่อจะได้เจอก้อย พรพิมล ตัวจริงเสียงจริงบ้าง Continue reading ตอนเริ่มวัยรักฟังเพลงก้อย พอเริ่มวัยโรยค่อยได้ไปก้อยคิทเช่น

จากป่วนอุราก็มาป่วนอุทร อีสานปนญวนที่นิวตุ๊กเมืองปทุม

y6840

ถนนพัฒนสัมพันธ์เป็นถนนสายสั้น ๆ อยู่ในตัวเมืองปทุมธานี ระยะทางไม่น่าจะเต็ม 1 กิโลเมตรดีแต่ก็มีร้านกินตั้งเรียงรายกันอยู่ทั้งสองฝั่งฟากถนนแยะไปหมด วันหยุดผ่านไปตอนมื้อเที่ยงกว่าจะหาที่จอดรถริมถนนได้ก็เล่นเอาป่วนใจอยู่หลายยกเพราะพกความหิวมาด้วยเยอะ สมกับชื่อที่หลายคนตั้งให้ว่าเป็นถนนร้านกิน หนึ่งในร้านกินที่มีอยู่ก็คือร้านที่ชื่อนิวตุ๊กขึ้นป้ายว่าขายอาหารอีสาน แต่เข้าไปกินแล้วยังมีแหนมเนืองให้กินด้วย อาการแบบนี้ก็เลยตั้งชื่อเรียกให้เองว่าเป็นร้านอาหารแบบอีสานปนญวน Continue reading จากป่วนอุราก็มาป่วนอุทร อีสานปนญวนที่นิวตุ๊กเมืองปทุม

หิวก็รอได้แบบไทยอดทน ก๋วยเตี๋ยวเรือนไม้ริมน้ำ ตลาดวัดศาลเจ้า

ตลาดริมน้ำวัดศาลเจ้า อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ปทุมธานี เกือบปลายสุดถนนติวานนท์ ก่อนถึงแยกบ้านกลางที่จะเลี้ยวขวาไปรังสิต เป็นตลาดที่มีของขายให้ไปซื้อได้ทุกวัน ไม่ได้เปิดขายเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ แต่ถึงจะเป็นวันธรรมดา ก็ยังมีรถเข้าไปจอดกันเต็มลาน ไปถึงแล้วก็ต้องเข้าไปกินก๋วยเตี๋ยวแก้หิวกันก่อน พออิ่มท้องแล้วคราวนี้ค่อยออกมาเดินซื้อของหิ้วกลับไปกินต่อที่บ้าน

Continue reading หิวก็รอได้แบบไทยอดทน ก๋วยเตี๋ยวเรือนไม้ริมน้ำ ตลาดวัดศาลเจ้า