Category Archives: กรุงเทพมหานคร

หมอนที่ไม่เคยนอนหนุน..ชิ้นเล็กไปขอใหญ่แบบปอนด์ เค้กทุเรียนหญ้าหวาน

y3659

หมอนอะไรที่ไม่เคยใช้นอนหนุน.. เข้าเดือนพฤษภาคมของทุกปีทีไรหัวใจเป็นได้กระดี๊กระด๊าเพราะจะได้ชื่นมื่นอารมณ์ปากกับราชาผลไม้อย่างทุเรียน ถึงแม้ต้นกำเนิดของทุเรียนจะไม่น่าจะอยู่ที่เมืองไทยบ้านเรา เพราะดูจากชื่อเรียกทุเรียน หรือ Durian ที่มาจากภาษามาเลย์ว่า Duri ซึ่งแปลว่า หนาม แต่ทุกวันนี้ดูเหมือนว่าทุเรียนไทยจะเป็นที่รู้จักคุ้นปากของนักกินต่างชาติในเรื่องของคุณภาพและความอร่อยไปแล้ว ทำให้ปีที่แล้ว (2559) มีการส่งออกทุเรียนสดไปขายเมืองนอกกันมากถึง 400,000 กว่าตัน หรือนับเป็นร้อยล้านลูก ทำเงินเข้าประเทศได้ถึง 17,000 กว่าล้านบาท Continue reading หมอนที่ไม่เคยนอนหนุน..ชิ้นเล็กไปขอใหญ่แบบปอนด์ เค้กทุเรียนหญ้าหวาน

ข้าวหมกสามสีตำนานบางกอกน้อย

y3891

ข้าวหมกเป็นของกินที่ต้นตำรับน่าจะมาจากทางแขกเปอร์เชียและอินเดียซึ่งมีชื่อเรียกว่า Biryani ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะออกเสียงว่า บริยานี บิริยานี หรือ บุริยานี อย่างไหนกันแน่ แต่คนไทยเคยเรียกว่าข้าวบุหรี่มาก่อน ข้าวหมกที่ว่านี้ตามตำรับดั้งเดิมที่สืบทอดกันมาจากชาวมุสลิมอยุธยานั้นว่ากันว่าข้าวไม่ได้มีสีเหลืองอ๋อยเพราะใส่ผงกะหรี่หรือผงขมิ้นลงไปเหมือนอย่างข้าวหมกที่ทำขายกันอยู่ทั่วไปอย่างทุกวันนี้ แต่จะมีสีสามสีคือสีนวลขาวของข้าว สีเหลือง ๆ จากเครื่องเทศที่เรียกว่าหญ้าฝรั่น (ฝะ-หรั่น) และสีเหลืองเข้ม ๆ ออกสีน้ำตาลเพราะกองอยู่ข้างใต้รวมอยู่กับเนื้อไก่ที่หม่าหรือหมักไว้แล้ว Continue reading ข้าวหมกสามสีตำนานบางกอกน้อย

สองร้อยก็ยังเหลือที่เพียร์ 21 อิ่มตัวก่อนอิ่มตากับขบวนอัศจรรย์วันเบิกบาน

y4058

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (8 เมษายน 2560) ได้ยินข่าวเรื่องให้หลีกเลี่ยงถนนสุขุมวิทขาเข้าตอนค่ำ ๆ ช่วงตั้งแต่แถว ๆ อุทยานเบญจสิริ มุ่งหน้ามาสยามสแควร์ เพราะจะมีพาเหรดทั้งคนและรถประดับไฟในขบวนอัศจรรย์วันเบิกบานสงกรานต์ไทย ตามไปดูรายละเอียดก็เห็นว่าจะมีให้ดูถึง 6 ขบวน 5 ความอัศจรรย์ประสบการณ์ ทำให้เกิดนึกอยากจะไปดูขบวนแห่ที่ว่าบ้าง พอได้เวลาบ่ายแก่ ๆ หน่อยก็เลยเอาตัวเองออกจากบ้าน เลือกที่จะไปเดินเล่นและหาข้าวเย็นกินที่ศูนย์การค้าเทอร์มินอล 21 กะว่าอิ่มแล้วก็จะได้รอดูขบวนแห่อยู่ริมถนนแถว ๆ แยกอโศกมนตรีนั่นแหละ Continue reading สองร้อยก็ยังเหลือที่เพียร์ 21 อิ่มตัวก่อนอิ่มตากับขบวนอัศจรรย์วันเบิกบาน

สี่จานที่นั่งคอยที่ดอยคำ

y4091

ชื่อร้าน “ดอยคำ” เดี๋ยวนี้คงเห็นกันคุ้นตามากขึ้น เพราะขยับขยายเปิดตัวกันหลายสาขากระจายตัวไปอยู่ใกล้ ๆ ผู้บริโภคให้ทั่ว ๆ แล้วยังเปิดโอกาสให้ผู้รักการลงทุนย่อย ๆ เข้าร่วมเป็นครอบครัวของดอยคำทำธุรกิจเปิดร้านขายสินค้าเพื่อสุขภาพ สินค้าเกษตรอินทรีย์ และสินค้าจากโครงการหลวงต่าง ๆ ในแบรนด์ของดอยคำ ที่มีมอตโตว่า “เกษตรเพื่อชุมชน ผลิตผลเพื่อคนไทย” ขนาดแพ็คสตรอเบอร์รี่ก็ยังติดป้ายบอกชื่อเกษตรกรคนที่ปลูกเอาไว้ให้ด้วยเลย ไปเข้าร้านดอยคำที่ไหน ๆ ก็คุ้นเคยว่าจะมีสินค้าให้เดินเลือกซื้อกลับไปบริโภค แต่ถ้าไปร้านดอยคำที่สาขาราชเทวีก็จะมีอาหารขายให้นั่งกินด้วย ไม่ใช่อาหารกล่องพร้อมอุ่น แต่เป็นอาหารปรุงสดปรุงใหม่แบบใส่ใจทีละจาน Continue reading สี่จานที่นั่งคอยที่ดอยคำ

หวานแล้วก็วัด..เริ่มจากแค่ชิม ๆ กับไอติมฮาเก้นดาส

y4176

วันหยุดไม่อยากซุกตัวอยู่กับบ้าน ร้อน ๆ อย่างนี้ถ้าคิดหาว่าจะไปที่ไหนไม่ออก ก็เลือกที่จะเข้าไปเดินหาความเย็นในศูนย์การค้า อย่างน้อยก็ช่วยลดใช้ไฟเปิดแอร์ที่บ้านไปได้บ้าง ปีที่แล้ว (2559) บ้านเราทางเหนือก็ทุบสถิติร้อนสูงสุดถึง 44.6 องศาเซลเซียสมาแล้ว ซึ่งสูงสุดนับตั้งแต่มีการเก็บตัวเลขความร้อนกันมา ปีนี้ดูท่าก็ว่าน่าจะใกล้เคียง เบื่อห้างที่อยู่ใกล้บ้านก็เลยทนขับรถไปไกลจากบ้านสักประมาณ 30 กม. ออกจากบ้านเร็วหน่อยเพราะกลัวจะต้องวนหาที่จอดรถ ก็เลยไปถึงเซ็นทรัลเฟสติวัลอีสต์วิลล์ตั้งแต่สิบโมงกว่า ๆ Continue reading หวานแล้วก็วัด..เริ่มจากแค่ชิม ๆ กับไอติมฮาเก้นดาส

แวะไป“ง้อ”สักนิด คิดถึงหมี่กรอบราดหน้ากับข้าวผัดปลาแซลมอนเค็ม

y4312

ไม่ได้มีเรื่องโกรธงอนอะไรกับใครจนต้องไปง้อกันหรอก แต่“ง้อ”ในหัวเรื่องเป็นชื่อผู้หญิงเก่งคนหนึ่งที่ทำให้ได้เห็นว่าอายุไม่ใช่อุปสรรคของการเริ่มต้น และไม่มีคำว่าสายที่จะเริ่มต้นไปสู่ความสำเร็จ เพราะตอนที่“ง้อ”หรือ“เจ๊ง้อ”เริ่มทำร้านครัวเจ๊ง้อร้านแรกที่สี่พระยาเมื่อปี 2542 นั้น อายุของเจ๊ง้อก็ลุล่วงจนเกิน 60 ปีไปแล้ว จำได้ว่าช่วงนั้นและอีกหลาย ๆ ช่วงต่อมา เวลาที่ยกชื่อร้านครัวเจ๊ง้อขึ้นมาคุยเลือกร้านกินกันในกลุ่มเพื่อน ก็มักจะได้ยินคำว่า“แพง”พ่วงติดหูกลับมาด้วยเสมอ ซึ่งก็กลายเป็นเหตุผลที่ไม่ค่อยได้รับการโหวตเลือกให้ไปกินกันบ่อยนัก นอกจากจะมีวาระสำคัญอย่างเช่นมีคนในกลุ่มถูกหวยเลขท้ายหลายใบ หรือมีคนได้ขยับตำแหน่งและเงินเดือนขึ้นเยอะหน่อย Continue reading แวะไป“ง้อ”สักนิด คิดถึงหมี่กรอบราดหน้ากับข้าวผัดปลาแซลมอนเค็ม

ผัดไทยเจ๊น้อยซอยวงศ์ภักดี ถนนร้านกินมื้อกลางวัน

y4426

ที่ถนนสามเสนฝั่งตรงข้ามกับประตูทางเข้าธนาคารแห่งประเทศไทยหรือแบงก์ชาติทุกวันนี้ มีถนนซอยเล็ก ๆ พอให้เดินเท้ากันได้สบาย ๆ ตัว ชื่อเรียกซอยนี้ว่าซอยวงศ์ภักดี เป็นซอยสั้น ๆ ความยาวไม่น่าจะถึง 100 เมตร ไปตัดเชื่อมต่อกับซอยวัดอินทรวิหาร ที่ถ้าเดินเลี้ยวไปทางขวามือก็ไปทะลุเข้าวัดอินทรวิหาร แต่ถ้าเดินเลี้ยวไปทางซ้ายก็จะไปทะลุออกถนนกรุงเกษมริมคลองผดุงกรุงเกษมใกล้สี่แยกไฟแดงเทเวศร์ ปากซอยตรงนั้นจะมีร้านข้าวต้มเก่าแก่ชื่อเชี่ยวชาญพานิชอยู่ ในซอยวงศ์ภักดีต่อเชื่อมกับซอยวัดอินทรวิหารที่เดินเลี้ยวซ้ายนี้ แต่ก่อนเป็นซอยทางเดินหลังโรงหนังเทเวศร์หรือเฉลิมเทเวศร์ซึ่งปิดกิจการไปนานโขแล้ว แต่เดี๋ยวนี้ก็ยังเป็นซอยที่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นถนนร้านกินได้อยู่เหมือนกัน เพราะวันทำงานช่วงมื้อกลางวันจะเป็นย่านร้านกินของคนทำงานในละแวกย่านนั้น Continue reading ผัดไทยเจ๊น้อยซอยวงศ์ภักดี ถนนร้านกินมื้อกลางวัน

เนื้อ ๆ แบบสุภาพ กินข้าวซอยไม่ต้องเข้าซอย

y4455

คนรุ่นกลางอาจเกิดไม่ทัน คนรุ่นเก่าก็อาจลืมกันไปบ้างแล้ว ว่าแถว ๆ ที่สี่แยกบางขุนพรหมตรงที่เป็นที่ตั้งของธนาคารแห่งประเทศไทยหรือแบงก์ชาติทุกวันนี้ ตั้งแต่เมื่อ 50-60 ปีก่อนเคยคึกคักกันขนาดไหน เพราะเป็นแหล่งสถานที่ทำงานของหน่วยงานใหญ่ ๆ ถึง 3 แห่งด้วยกันคือ พื้นที่วังบางขุนพรหมซึ่งเป็นที่ทำงานของธนาคารแห่งประเทศไทย และสถานีโทรทัศน์ช่อง 4 โทรทัศน์ช่องแรกของไทย ส่วนพื้นที่วังเทวะเวสม์ก็เป็นที่ตั้งของกระทรวงสาธารณสุข อยู่ต่อ ๆ กันมาแต่ละหน่วยงานก็ขยายตัวใหญ่โตขึ้น ก็เลยมีการขยับขยายตัวเองออกไปอยู่ที่อื่น ช่อง 4 เองก็ย้ายไปอยู่ที่ถนนพระสุเมรุแถว ๆ บางลำพู ถ้าจำไม่ผิดก็น่าจะเป็นเมื่อปี 2520 ก่อนที่จะไปเป็นช่อง 9 อยู่แยก อสมท. ส่วนกระทรวงสาธารณสุขก็ขยับไปอยู่ที่ถนนติวานนท์ นนทบุรี น่าจะเป็นสักเมื่อปี 2537 ซึ่งทุกวันนี้พื้นที่ทั้งวังบางขุนพรหมและวังเทวะเวสม์กลายเป็นที่ทำงานของธนาคารแห่งประเทศไทยไปแล้ว ความคึกคักของผู้คนอย่างแต่ก่อนก็เลยลดหายน้อยลงไปบ้าง Continue reading เนื้อ ๆ แบบสุภาพ กินข้าวซอยไม่ต้องเข้าซอย

กินแลกพระพอหายหิวหิ้วกล้วยไม้ คิดถึงเมษาฮาวายที่เรือนแก้วสวนผัก

y4511

ร้านเรือนแก้วที่ถนนสวนผักเป็นร้านกินที่เปิดขายมานานเท่าไรแล้วก็ไม่เคยรู้ แต่รู้ว่ากินกันมาจนถึงทุกวันนี้ก็น่าจะเฉียดยี่สิบปีเต็มที ตั้งแต่สมัยที่วัยยังพอคึกไหวในยุคที่ร้านอาหารต้องมีห้องคาราโอเกะให้ร้องเพลงกันนั่นแหละ นึกย้อนหลังไปแล้วหลายร้านคงระอาใจเหมือนกัน เพราะเจอกลุ่มนี้เข้าร้านไหนไม่ค่อยได้ปิดร้านตามเวลา ทนรอไม่ไหวก็เก็บร้านและปิดไฟมืด อาหารไม่มีไม่เป็นไร ขอแค่ทิ้งเด็กไว้เฝ้าพร้อมน้ำแข็งกับโซดาที่สั่งและจ่ายเงินไปแล้วก็อยู่ร้องเพลงกันต่อไปได้ สำหรับร้านเรือนแก้วนี้ไปกินหนแรกก็เจอเข้ากับอัตลักษณ์เฉพาะของร้านที่ไม่เคยเจอที่ไหน นั่นก็คือกินแล้วมีแจกต้นไม้และบัตรสะสมไว้แลกพระ ซึ่งยังเป็นอัตลักษณ์ที่ไม่ได้แค่ผ่านร้อนผ่านหนาว แต่ผ่านน้ำท่วมใหญ่ปลายปี 2554 ยืนยาวมาจนถึงเดี๋ยวนี้ Continue reading กินแลกพระพอหายหิวหิ้วกล้วยไม้ คิดถึงเมษาฮาวายที่เรือนแก้วสวนผัก

โจ๊กหลังเจาะเกี๊ยวหลังเจ็บของคนอดน้ำและอาหารสิบสองชั่วโมง

y4599

มีวาระจำเป็นให้ต้องมีนัดกับคุณหมออยู่อย่างต่อเนื่อง วันก่อนหน้าจะถึงนัดก็จะได้รับโทรศัพท์จากคุณพยาบาลแจ้งเตือนว่าวันรุ่งขึ้นมีนัดไว้กับคุณหมอ ที่สำคัญก็คือจะต้องงดน้ำและอาหารมาไม่น้อยกว่า 12 ชั่วโมงเพื่อที่จะเจาะเลือดตรวจ จากที่วันไหน ๆ ก็กินแบบเถลไถลไม่ค่อยได้สนใจเรื่องเวลา แต่มื้อเย็นวันก่อนหน้านัดต้องจบการกินทุกอย่างทั้งอาหาร ยา และน้ำก่อนทุ่มตรง เพราะตั้งใจจะไปถึงโรงพยาบาลให้เช้าหน่อย ไม่ใช่ว่าเพราะคุณหมอให้คิวนัดไว้ตั้งแต่เช้าหรอก แต่จะรีบไปเจาะเลือดให้เสร็จเรียบร้อยแล้วจะได้ไปนั่งแช่หาของกินให้เหมาะปาก กว่าจะได้เจอคุณหมอก็เกินสิบโมงหรือถึงสิบเอ็ดโมงนั่นเลย Continue reading โจ๊กหลังเจาะเกี๊ยวหลังเจ็บของคนอดน้ำและอาหารสิบสองชั่วโมง