Category Archives: Uncategorized

ไม้เขียวและเรียวหญ้า (เก็บภาพดอกไม้ใบหญ้าบนถนนที่เดินทาง)

x9969

กระบองเพชร ชื่อสามัญ : Cactus

x9965

กล้วยไม้ (ช้างกระ) ชื่อสามัญ : Orchid

x9966

กุหลาบ ชื่อสามัญ : Rose

x9993

กุหลาบ ชื่อสามัญ : Rose

x9975

ไซคลาเมน ชื่อสามัญ Cyclamen

x9976

ไซคลาเมน ชื่อสามัญ Cyclamen

x9996

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9990

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9991

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9995

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9983

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9994

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9981

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9982

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9984

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9985

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9986

ทิวลิป ชื่อสามัญ : Tulip

x9977

บีโกเนีย ชื่อสามัญ : Begonia

x9997

ปีกนางฟ้า ปีกแมลงสาบ ชื่อสามัญ : Pellonia

x9974

เยอบีรา ชื่อสามัญ : Gerbera

x9980

ลิลลี่ ชื่อสามัญ : Lily, Easter Lily

x9979

ลิลลี่ ชื่อสามัญ : Lily, Easter Lily

x9978

ลิลลี่ ชื่อสามัญ : Lily, Easter Lily

x9999

เศรษฐีเรือนนอก  ชื่อสามัญ : St. Bernard’s lily, Spider Plant

x9968

สาละลังกา  ชื่อสามัญ : Cannon-ball tree

x9967

สาละลังกา  ชื่อสามัญ : Cannon-ball tree

x9973

หน้าวัว ชื่อสามัญ : Anthurium

x9972

หน้าวัว ชื่อสามัญ : Anthurium

x9971

หน้าวัว ชื่อสามัญ : Anthurium

x9970

หน้าวัว ชื่อสามัญ : Anthurium

x9992

 อัลเลียม ชื่อสามัญ : Allium

x9989

 อัลเลียม ชื่อสามัญ : Allium

x9988

ไฮยาซินธ์ ชื่อสามัญ : Hyacinth

x9987

ไฮยาซินธ์ ชื่อสามัญ : Hyacinth

ตลาดน้ำ ตลาดโบราณ ตลาดย้อนยุค ตลาดพลาซ่า และถนนคนเดิน


แชะไม่ช้อปชมไม่ชิมอิ่มใจไม่อิ่มจังเดินได้ไม่เสียสตางค์ที่เอเชียทีค การมาเจอะเจอกันของความเก่ากับความใหม่ เรื่องเล่าในวันวานกับแหล่งไลฟ์สไตล์ช้อปปิ้งของวันนี้ ทำให้เอเชียทีคเป็นแหล่ง ชม แชะ ชิม ช้อป ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่น่าเดินและน่าเพลิน ใหญ่โตโอฬารขนาดนั้นก็เดินเล่นได้ไม่เสียเงินสักบาท ขึ้นอยู่กับความหนักแน่นของใจ ไม่ชิมและไม่ช้อปก็ไม่ต้องควักเงินออกจากกระเป๋า คิดไว้ในใจว่าอิ่มจังเสียสตางค์ชิม อิ่มใจไม่มีอ้วน เกือบไปเหมือนกันหวิดแพ้ใจควักจ่าย ซื้อประติมากรรมซีทรูที่เห็นแล้วต้องใจกลับบ้าน


ซาบซ่าราคาร้อยห้าสิบที่มิโมซ่า มิโมซ่าชื่อของดอกไม้สัญลักษณ์ความรักและวันสตรีสากล พัทยาก็มีมิโมซ่าเป็นคอมมูนิตี้มอลล์ที่คนทำบอกว่าเป็น The City of Love ให้คนมาช้อป ชม ชิม และแชะ แต่ต้องตีตั๋วร้อยห้าสิบเข้าเมืองเล็ก ๆ ที่มีสีสันของบ้านนอกฝรั่ง ถอดแบบเอามาจากเมือง Colmar ชายแดนฝรั่งเศสติดเยอรมัน เมืองที่คนต่างแดนอยากไปเห็นความโรแมนติกและความเป็น Little Venice ตื่นตัวกับคาบาเรต์โชว์ที่ฉุดอารมณ์ซาบซ่าให้พุ่งกระฉูด ท้ายสุดคนคอสั้นก็เลียนแบบหงส์คอยาวเดินคออ่อนพับตอนขากลับ


เดินกิ๊บเก๋ไม่ต้องเป๋เอียงที่เวเนเซีย หัวหิน เคยคิดอยากไปดูเมืองเวนิส เก็บเงินหยอดกระปุกตั้งแต่เริ่มทำงานก็ไม่ได้ไปเสียที ได้แต่จิ้นหรือมโนถึงความสวยงามก็พอช่วยให้ได้ฟิน แล้วก็ซื้อทัวร์ไปนอนที่เวเนเชี่ยน มาเก๊า กับบรรยากาศปลอม ๆ ที่บิ๊วอารมณ์เขียนกลอนนิราศไม่ขึ้น ตอนนี้ที่แถว ๆ สนามบินบ่อฝ้าย หัวหิน มีมอลล์ชื่อ The Venezia หรือเวนิส ทำคลองไว้ให้นั่งล่องเรือกอนโดลาด้วย แวะไปตอนเที่ยงร้อนกระเจิง ทำแค่ชมแล้วก็แชะ ลองยืนเอียงแชะรูปดูบ้าง แต่เดินก้าวเท้าต้องระวังเป๋ เดี๋ยวเซล้มจะอายเด็ก


หิวก็รอหิ้วก็รอ ก๋วยเตี๋ยวริมน้ำ กุยช่ายเจ๊มล และอีกหลายอร่อยที่วัดศาลเจ้า ตลาดริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่อยู่ปทุมธานีเกือบปลายสุดถนนติวานนท์ เปิดตลาดขายทุกวัน ขนาดหลบไปวันธรรมดารถยังจอดกันเต็มลาน ไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านริมแม่น้ำ ถึงจะหิวอย่างไรก็ต้องรอ อิ่มแล้วออกเดินหาของกินหิ้วกลับ เจออีกหลายร้านที่เงินมีแต่ก็ต้องต่อแถวเข้าคิวรอ ไม่ว่าจะเป็นกุยช่ายเจ๊มล ป้าป่องกุ้งทอดเทมปุระไทยแลนด์ เจ๊อ๋อยขนมเบื้องม้วน ฯลฯ ไทยอดทนรออะไรก็รอได้ นี่ก็รอเดือนหน้า อยากจะรู้ว่า จะเลือก จะเลื่อน หรือว่าจะเลิก


กินข้างกรุงไส้กรอกต่อแถวก๋วยเตี๋ยวบัตรคิวที่ตลาดน้ำวัดตะเคียน ตอนเด็กเข้าวัดบ่อยจนจำคำโฆษกได้ที่ว่า ..วัดจะดีมีหลักฐานเพราะบ้านช่วย บ้านจะสวยก็เพราะวัดดัดนิสัย บ้านกับวัดผลัดกันช่วยก็อำนวยชัย ถ้าขัดกันก็บรรลัยทั้งสองทาง.. ว่าแล้วก็ไปเข้าวัดเดินตลาดน้ำที่วัดตะเคียนของหลวงปู่แย้ม ปีนี้อายุ 97 ปีแล้ว วัตถุมงคลของท่านที่หากันก็มีตะกรุดคอหมา และเสือปืนแตก ตลาดน้ำนี้ท่านก็พรมน้ำมนต์ทำพิธีเปิดเมื่อปี 2552 เดี๋ยวนี้ขนาดมีลานจอดรถ 3 ลานใหญ่ รถก็ยังล้น ทำแต่สิ่งที่ให้ประโยชน์และความสุขคนถ้วนหน้าก็ดีอย่างนี้แหละ


ก่อนจะถึงโต้รุ่ง ใหญ่แค่ไหนขอลองวัด ที่ฉัตรศิลา ตลาดบังกะโลหัวหิน ไปเจอของใหญ่ที่น่าจะใช้วัดความใหญ่คับบ้านของคนได้ ขายอยู่ที่ตลาดฉัตรศิลาที่แปลว่าหัวหิน ตลาดคนเดินกลางคืนที่ไปทะลุออกโต้รุ่ง แนววินเทจดูย้อนยุคกับบังกะโลเก่าหกสิบกว่าปี ห้องชั้นบนเติมเต็มไว้ด้วยภาพเก่า ของเก่า และความหวานเมื่อวันวานของหัวหิน ปล่อยให้ขึ้นบันไดไปเดินเล่นหรือเต๊ะท่าถ่ายรูปได้ไม่เก็บเงิน ของขายกระจุ๊กกระจิ๊กเยอะแยะ เยอะรองเป็นกระเป๋าหญิง แยะสุดคือเสื้อ ถูกใจวัยฮิปที่ซื้อของไม่ชอบมองอะไรที่ซ้ำใคร


เดินวัวลาย กินรายทาง ถนนคนเดินวันเสาร์ที่เชียงใหม่ ไม่ได้ขายแต่ของใช้ ของกินก็มีขายกันตั้งแต่หัวถนนไปจนท้ายถนน เดินช่วงเย็น ๆ ค่ำ ๆ ไม่ต้องกินอะไรไปก่อน เดิมชมไปชิมไปเดี๋ยวก็อิ่มเอง เริ่มต้นด้วยของปิ้ง ย่าง และทอดที่ส่งกลิ่นไปก่อกวนน้ำย่อยและเรียกน้ำลาย ตามด้วยอาหารเมืองทั้ง ไข่ป่าม ไข่คว่ำ เมี่ยงตะไคร้ ข้าวจี่ ข้าวกั้นจิ้น กระบองทอด แกงโฮะ และไส้อั่ว ยิ่งกว่าธงฟ้าก็ต้องเป็นก๋วยเตี๋ยวราดหน้าราคา 5 บาท ที่ยังหากินได้ ผลไม้ล้างปากเป็นสตรอเบอรี่คลุกพริกเกลือ ก่อนเพิ่มคุณภาพปากด้วยขนมลิ้นหมา


มีแต่คนเดินกันอยู่ทั่ว แต่ถนนชื่อวัวลาย ย่านถนนที่ฝรั่งเรียกว่า Silver Village เดี๋ยวนี้ทุกวันเสาร์เขาปิดถนนให้คนเดิน ตั้งแต่เย็น ๆ ไปจนดึก โดยคนแถว ๆ นั้นจะทำของใช้และของกินที่เป็นงานฝีมือเอามาขายกัน ส่วนจะใช้หรือกินได้หรือเปล่าต้องไปเดินดูด้วยตัวเอง มีของวางขายกันตลอดความยาวของถนน 1 กม. ยังไม่รวมแยกตรอกซอกซอยและในวัด เดินดูก็เพลินแล้วกับความคิดที่ประยุกต์สินค้าให้กลมกลืนกับยุคสมัย แต่มีกลิ่นไอของความเป็นพื้นบ้านและพื้นเมืองล้านนา แวะซื้อถุงผ้าใส่ของมีข้อความแสบ ๆ คัน ๆ หัวใจพิลึก


เดินตลาดจักจั่น ช้อปไอเดียกระฉูด กินมันนี่กระจาย ไปหัวหินถ้าตรงกับช่วงวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ ยังมีตลาดให้เที่ยวเดินอีกแห่งหนึ่ง เป็นตลาดกลางคืนที่เปิดตั้งแต่สี่โมงเย็นไปจนถึงสี่-ห้าทุ่ม ชื่อว่า ตลาดซิเคด้า Cicada ที่แปลว่า จักจั่น ผู้ขับลำนำแห่งแสงจันทร์ ตลาดนี้อยู่นอกตัวเมืองหัวหิน ช่วงปากทางเข้าไปเขาตะเกียบ แนวตลาดออกไปในทางที่ตอบสนองต่อกลุ่มคนหัวใหม่ พวกติสต์ หรือคนที่ใช้ชีวิตแบบอิสระ แอคติวิสต์หัวโบราณที่ยัง Stay hungry, stay foolish เดินแล้วก็ได้แค่กลิ่นไอของความเป็นแคปิตัลลิสต์กลับมา


เดินตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม กลัวจะมีนโยบายคืนภาษีทีหลัง ก็เลยยังไม่กล้าซื้ออะไร (2) เรื่องมันยาวจนจบไม่ลงในตอนเดียว ต้องแบ่งครึ่งตลาดเอามาเขียนต่อถึงตอนที่สองของตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม เดินดูสินค้าที่วางขายกันแล้ว ดูจะเอาใจผู้หญิงมากกว่าผู้ชายจนออกนอกหน้า ทำอยู่แค่หามุมสวย ๆ และคนสวย ๆ ถ่ายภาพ กำหนดเป็นนโยบายส่วนตัวว่า เดินเรื่อย ๆ ภึงจะเมื่อยจัง แต่สตางค์ต้องยังอยู่ครบ กลัวรัฐบาลจะออกมาตรการคืนภาษีแบบไล่หลังเหมือนคนที่ซื้อรถซื้อบ้าน ก็เลยยั้งมือยังไม่ยอมซื้ออะไรทั้งนั้น


เดินตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม กลัวจะมีนโยบายคืนภาษีทีหลัง ก็เลยยังไม่กล้าซื้ออะไร (1) พาไปเดินตลาดน้ำหัวหินมาแล้ว คราวนี้พาไปเดินตลาดน้ำสามพันนามที่อยู่ใกล้ ๆ กันบ้าง แต่พื้นที่เดินของตลาดนี้ดูกว้างขวางกว่า ต้องใช้เวลาเดินกว่าสองชั่วโมงจึงจะทั่ว บรรยากาศลมเย็นธรรมชาติ มีซุ้มให้นั่งกินข้าวริมน้ำหมู่บ้านประมงจำลอง ดูการแสดงบนเรือกลางบึงน้ำไม่ต้องเสียสตางค์ ร้านค้ามีหลากหลายแต่หนักจะขายไปทางพวกเสื้อผ้า ของกินยังพอมีให้เป็นคนเลือกกินได้ เรือขายของมีพอให้เกิดอารมณ์ของความเป็นตลาดน้ำได้


ช้อปเสียเงิน เดินชมฟรี อยากได้อะไรแก้คันหู เลยไปเดินหาดูที่ตลาดน้ำหัวหิน ได้ยินเสียงวิพากษ์น้องจ๊ะกับเสียงแขวะกันรายวันทางการเมือง เกิดอาการคันหูจนขนลุก ผ่านไปทางหัวหินได้ยินว่ามีตลาดน้ำเปิดใหม่ อยู่ที่ซอยหัวหิน 112 แวะไปดูเจอว่ามีอยู่ 2 ตลาด 2 สไตล์ สร้างอยู่ใกล้ ๆ กัน ไปเดินตลาดแรกที่อยู่ติดถนนชื่อตลาดน้ำหัวหินก่อน ใช้เวลาอยู่ชั่วโมงครึ่ง ยึดนโยบายใหม่ช้อปเสียเงิน เดินชมฟรี เลยไม่ต้องได้อะไรติดมือมาแก้คันหู แต่เจอคนมาเที่ยวตัวน้อย ๆ นั่งเล่นแทปเลท ยังแปลกใจนึกว่าอะไรจะแจกกันได้ไวถึงปานนี้


ปล่อยถนนให้ว่าง ชวนไปหิ้วจนมือปลิ้น กินจนพุงกาง ที่ตลาดบางน้ำผึ้ง ในเมืองเขาจะใช้ถนนไว้ชุมนุมกัน วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ก็เลยชวนไปเดินเที่ยวตลาดแถวชานเมือง ชื่อตลาดบางน้ำผึ้ง อยู่ตรงคุ้งกระเพาะหมูของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ แต่จะเรียกว่าเป็นตลาดน้ำหรือไม่เป็นก็แล้วแต่ใจชอบ ขอให้มีของให้ซื้อและมีของให้กินก็เป็นอันว่าเดินเที่ยวได้สนุกแล้ว พืชผักและของใช้ทำมือราคาถูกแบบชาวบ้านยังพอมีให้หยิบจับได้ ของกินมีชื่อจากถิ่นอื่นก็มีมาขาย เตรียมเงินไปให้เยอะหน่อยก็แล้วกัน


ไปท่ายางบอกหม้อแกงและทองม้วนให้รอเดี๋ยว ขอก๋วยเตี๋ยวหมูเด้งสักชามก่อน กลับจากหัวหินหรือชะอำติดนิสัยต้องซื้อขนมฝาก ไม่ชอบแวะร้านหลายแม่ ๆ ที่ตั้งอยู่ริมถนนใหญ่ แต่ชอบหลบเข้าไปซื้อร้านเก่าแก่ในอำเภอท่ายางที่ไม่ต้องออกมาเปิดร้านเรียกลูกค้าริมทาง ไปเจอก๋วยเตี๋ยวหมูเด้งที่ทำขายแบบชามเดียวอิ่ม เลยขอโซ้ยให้อุ่นท้องก่อนที่ไปหาซื้อทองม้วน และขนมหม้อแกง สาวรุ่นที่ยังโสดไม่ค่อยชอบกินขนมแบบนี้เพราะต้องรักษาหุ่นท้องแห้งไส้กิ่วไว้ แต่สาวที่ออกเรือนแล้วกินกันแบบไม่ต้องกลัวท้องห้อยไส้กาง


ชะอำเย็นวันพุธ จะเป็นฝรั่งหรือไทยก็ไปนัดพบกันที่หน้าอำเภอ นึกถึงเพลงนัดพบหน้าอำเภอที่ราชินีลูกทุ่ง พุ่มพวง ดวงจันทร์ ร้องไว้ขึ้นมาทันที เมื่อได้ไปเห็นผู้คนทั้งที่เป็นคนไทยและฝรั่งไปนัดพบกันอยู่ที่แถว ๆ หน้าที่ว่าการอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวข้องกับ ..ความรัก ความรัก เจ้าขา จู่จู่ก็มาไม่ทันตั้งตัว.. อย่างที่เพลงเขาร้องไว้หรือเปล่า รู้แต่ว่าผู้คนกันไปเยอะแยะจนแทบจะหาที่จอดรถไม่ได้ อยากรู้ว่าเขาไปทำอะไรกันทุกวันพุธคงจะต้องคลิกอ่าน แล้วทำไปทำมากลับจบลงท้ายด้วยเพลงถม (เท่าไร) ไม่ (รู้จัก) เต็ม


เรื่องช้อปไม่ค่อยชิน แต่เรื่องกินต้องกระหน่ำ เดินตลาดน้ำสี่ภาคพัทยา ตลาดน้ำสี่ภาคอยู่ที่ริมถนนสุขุมวิท เลยแยกทางเข้าถนนพัทยาใต้ไปทางสัตหีบประมาณ 5-6 กม. เป็นตลาดน้ำที่ทำขึ้นมาใหม่ทั้งหมด เปิดตัวมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2551 คนเข้าไปเที่ยว ไปซื้อของ หรือไปหาของกินได้ทุกวัน ของที่ขายดีก็หนีไม่พ้นพวกของกิน ช่วงนี้วันหยุดปลายสัปดาห์อยู่ระหว่างทดลองเปิดทำเป็นไนท์มาร์เก็ตด้วย ของเดิมออกแบบแบ่งโซนให้ขายของแยกกันแต่ละภาค หลัง ๆ ดูจะขายปนกันไปหมด ก็โลกเดี๋ยวนี้เขาไร้พรมแดนแล้ว ชิมิ..ชิมิ


เดินตลาดผ้าดูสีเสื้อที่เมืองอุดรฯ แล้วไปหาของใส่อุทรที่สี่ตลาดกลางคืนให้อุดม เมืองใหญ่อย่างอุดรธานีมีคนมาอยู่กันเยอะ จะค้าขายอะไรก็ดูจะเป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด เอาแค่ตลาดสดเฉพาะในตัวเมืองก็มีอยู่หลายแห่ง ตลาดค้าผ้าทั้งของใหม่และมือสองที่เมืองอุดรธานีอย่างเดียว ตัวเลขที่พูดกันนั้นปีหนึ่งมีคนบอกว่าสูงเกินหมื่นล้านบาท ตกเย็นหรือค่ำต้องออกไปเดินตลาดขายของใช้และของกินแถวสถานีรถไฟอุดรธานี ที่มีให้เดินต่อเนื่องกันถึง 4 ตลาดใหญ่ ๆ อย่างตลาดปรีชา ตลาดเริ่มอุดม ตลาดเซ็นเตอร์พ้อยท์ และตลาดยูดี


คงได้แค่มองซอกคอน้องเมียที่ตลาดน้ำชามเขียวบางคล้า ตลาดริมแม่น้ำบางปะกงในอำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เปิดขายวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ อยู่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง ทั้งแหล่งน้ำตาลสด คุ้มวิมานดิน วัดโพธิ์บางคล้า สวนปาล์มฟาร์มนก มีของขายทั้งบนบกและลอยเรือขายอยู่ในน้ำ ที่นั่งกินอยู่บนโป๊ะแพ เป็นตลาดที่ของขายติดป้ายชามเขียวชวนชิมเยอะแยะ เห็นอะไรก็เลยดูน่ากินไปหมด เว้นไว้ก็แต่ซอกคอน้องเมียย่างของพี่ไพโรจน์ทีไม่กล้าลอง กลัวจะติดใจกลับมาร้องหากินที่บ้าน เมียได้ยินเข้าเดี๋ยวเป็นเรื่อง


พา(ไป)ซ่าที่พลาซ่าปาลิโอ กับวลีวิไลห้ามเล่นตูด Palio ช้อปปิ้งมอลล์แบบถนนคนเดินกลางธรรมชาติที่เขาใหญ่ ความคิดต่อยอดจาก Primo Posto ที่จะทำอาคารและสวนในแบบทัสคานสไตล์ให้ใหญ่กว่าเดิม มีร้านให้เดินซื้อของและให้นั่งกินอาหารกว่า 100 ร้าน แล้วยังมีโรงแรมห้องบูติคไว้ให้พักนอน แวะไปชมของแปลกตาแล้วโพสท์ท่าถ่ายรูปเฉย ๆ ไม่ต้องอุดหนุนอะไรก็ได้ เขาไม่เก็บค่าตั๋วเข้า ไปแล้วเจอป้ายลูกศรชี้บอกทางว่าไปดูตูด เดินตามไปดูให้เห็นกับตา ดูแล้วมืออย่าซน เจ้าของเขาทนไม่ไหวถึงกับต้องขึ้นป้ายว่า ห้ามเล่นตูด


พริโมพอสโต เขาใหญ่ บรรยากาศแบบทัสคานา กับคำอุทานว่า mama mia พริโมพอสโตเขาใหญ่ ต้นแบบของอาคารและการจัดสวนให้ได้บรรยากาศเป็นแบบทัสคานา ที่ได้กลิ่นไอดินและธรรมชาติของถิ่นชนบทเกษตรกรรมในอิตาลี ที่มาปรากฏตัวอยู่ท่ามกลางธรรมชาติของขุนเขาที่เขาใหญ่ ก่อนที่จะเกิดมีปาลิโอขึ้นมาอีกแห่งหนึ่ง ข้างในมีร้านกาแฟ ร้านไอศกรีม ร้านอาหาร ร้านไวน์ ร้านขายของที่ระลึก และยังเปิดให้ใช้สถานที่จัดงานต่าง ๆ โผล่เข้าไปในสวนเจอเข้ากับสาวไม่นุ่งผ้า ถึงกับหลุดปากอุทานร้องหาแม่ว่า mama mia


วันว่างก็ไปเดินปล่อยวางที่ตลาดริมน้ำวัดใหญ่สว่างอารมณ์ วันหยุดไม่รู้จะไปไหน จะลองไปที่วัดใหญ่สว่างอารมณ์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ก็มีตลาดริมแม่น้ำเจ้าพระยาให้เดินเพลิน ๆ เผื่อจะปล่อยวางได้อารมณ์สว่าง ๆ กลับบ้านไปบ้าง ฝั่งตรงข้ามคือเกาะเกร็ด แถว ๆ ที่มีบ้านขนมหวาน หรือบ้านคุณแอ๋ว อยากไหว้พระวันเดียวหลาย ๆ วัด ก็มีเรือบริการพาเที่ยวไหว้พระรอบ ๆ เกาะเกร็ดอีก 9 วัด ถึงหน้าทุเรียนอยากกินทุเรียนสวนเมืองนนท์ของแท้ต้องมาที่นี่ ไปแล้วหลายคนเลยปล่อยวางไม่ลง ขากลับหิ้วของกลับบ้านเต็มสองมือ


เดินตลาดน้ำอโยธยา ลองทายซิว่าร้านชื่อหอม-หวาน-มัน-อร่อย จะขายอะไร พาเดินตลาดน้ำอโยธยาที่เมืองอยุธยาต่อจากตอนที่แล้ว ถึงเวลาท้องร้องหิวเลยพาตระเวนหาของกิน เสียดายที่เอามาให้ดูกันได้แต่ภาพ กลิ่นกับรสชาติเอามาด้วยไม่ได้ อิ่มแล้วก็เดินดูของกุ๊กกิ๊กจุ๊กจิ๊ก น่ารัก ๆ สวย ๆ งาม ๆ ทั้งของประดับตัวไปจนถึงของประดับบ้าน หลายร้านเป็นฝีมือจากแรงไฟของคนหนุ่มสาว แค่ป้ายชื่อร้านที่ทำกันเก๋ ๆ ให้ดูเพลิน ชื่อร้านกับของขายบางทีก็ไม่น่าจะไปกันได้ อย่างร้านหอม-หวาน-มัน-อร่อย ขายอะไรที่ยากเกินจะคาดเดา


แค่ชื่อก็ชวนงง ไปอยุธยา นอนที่อโยธารา เดินเที่ยวตลาดน้ำอโยธยา ได้ข่าวว่าที่อยุธยามีตลาดน้ำแห่งใหม่ชื่อ ตลาดน้ำอโยธยา ไม่รู้ว่ากลัวจะตกข่าวหรือเห่อกันแน่ เลยวิ่งรถไปถึงตั้งแต่ตอนเย็น แวะนอนที่บ้านเรือนไทยอโยธาราวิลเลจริมแม่น้ำลพบุรี แล้วรีบตื่นไปตลาดแต่เช้า ตื่นตาตื่นใจกับตลาดย้อนยุคฝีมือคนสมัยใหม่สร้างที่ทำให้เป็นได้ทั้งที่เที่ยว ที่กิน และที่ซื้อของ ร้านค้ามีทั้งที่เป็นห้องแถวริมน้ำและลอยลำเรือขาย เดินดูแม่ค้าสาวรุ่นนั่งยิ้มหวานน่ารักเพลินจนครบรอบตลาดออกอาการขาลาก เก็บเอามาเล่าตอนเดียวจบไม่ลง


ร้อนนักก็พักไปเดินตลาดน้ำไทรน้อย เที่ยวคลองพระพิมลราชา ตลาดน้ำไทรน้อยอยู่ที่ริมคลองพระพิมลราชา ในตัวอำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี เปิดขายเฉพาะวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ แวะไหว้พระที่วัดไทรใหญ่ก่อนแล้วค่อยไปเดินตลาดก็ยังได้ ร้านค้ามีทั้งที่อยู่บนบก และลอยเรือขายกันอยู่ในลำคลอง มีร้านขายอาหารและที่นั่งกินอยู่ในแพได้บรรยากาศของลำคลองเป็นเครื่องแกล้ม พืชผักสด ๆ ชาวบ้านเก็บมายังขายกันอยู่แบบเป็นกำ ของกินและของใช้นอกจากคนในถิ่นทำมาขายเองแล้ว ยังมีของคนแปลกถิ่นมาเติมความหลากหลาย


ขึ้นพระตำหนักก่อนลงเขาค้อหาซื้อผักผลไม้สดในเส้นทางไปกินขนมจีนหล่มสัก ขึ้นไปนอนค้างคืนบนเขาค้อ ขากลับลงจากพระตำหนัก วิ่งรถออกมาทางแค้มป์สน ก่อนออกปากทางแวะหาซื้อของฝากพวกพืชผัก ผลไม้ และไม้ดอก ที่ไร่บีเอ็น เลยถัดมาอีกหน่อยมีร้านขายของฝากชื่อมะขามทอง เป็นร้านขายมะขามและของฝากโดยเฉพาะ ออกแค้มป์สนได้วิ่งรถไปทางหล่มสักประมาณ 7 กม. มีลานค้าชาวเขาชื่อคุ้มบ้านน้ำริน ตรงนี้มีพืชผักผลไม้เมืองหนาวสด ๆ ขาย ซื้อของฝากได้สมใจแล้วก็เข้าตัวเมืองหล่มสักไปหากินขนมจีนเจสัน


เพลินวันที่เพลินวาน ชุมชนคนแออัด ตลาดย้อนยุคผลงานที่คนคิดสร้างทำกันขึ้น อยู่ที่เมืองหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กลายเป็นแหล่งรื้อฟื้นคืนความทรงจำถึงวันวานให้กับเมืองหัวหิน เก็บของเก่ามาผสมผสานจัดวางให้ลงตัวกลมกลืนกับความสะดวกสบายทันสมัย มีของให้เลือกซื้อกินและซื้อใช้ในราคาที่อาจบวกรวมค่าบรรยากาศเข้าไว้ คล้ายพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิตจับต้องได้จริง รองรับคนที่มาได้ทุกรุ่นวัยที่แตกต่าง เพียงย่างก้าวแรกที่ผ่านเข้าไปข้างในก็รับรู้ได้ถึงความแออัด คนซื้อของที่อาจจะดูบางตากว่าคนที่แวะเข้าไปหามุมถ่ายรูป


พระลอตามไก่ โศกนาฏกรรมกลางสายน้ำคลองสระบัว ไปดูตลาดน้ำคลองสระบัวที่อยุธยามาตั้งแต่กำลังสร้างตลาดอยู่กลางทุ่งข้าว จนกระทั่งเขาเปิดตลาดขายของแบบไม่เก็บเงิน จนมาถึงยุคเก็บค่าเข้าแต่แลกเครื่องดื่มได้ เพราะมีการแสดงกลางน้ำ ที่จับเอาละครจากวรรณคดีไทยมาเล่น เก็บรวมรวมภาพการแสดงเรื่องพระลอมา พร้อมเรื่องเล่าจากปากคำของคนดูที่ดื่มด่ำกับรสของวรรณคดีเรื่องนี้ โดยเฉพาะบทอัศจรรย์อันตระการระหว่างแฝดเพื่อน-แพงกับพระลอ ที่ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง จนต้องทำให้ไก่ถึงจะเป็นไก่กี่ดาวก็ยังถูกลืม


ไปเดินหาของกินถิ่นบ้านไม้เก่ามีเหล่าเต๊ง เที่ยวตลาดร้อยปีบางหลวงที่บางเลน คนที่ตาไม่มีเหล่าเต๊งมาเล่าเรื่องที่ได้ไปเห็นมาจากตลาดบางหลวง ร.ศ.122 บ้านเก่าเหล่าเต๊งไม้ ริมแม่น้ำท่าจีน ตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ซึ่งยังมีการดำรงอยู่ของห้องแถวไม้มุงหลังคาสังกะสี ตลาดนี้เปิดตัวเองอยู่ทุกวัน แต่ส่วนที่จัดเพื่อการท่องเที่ยวทำให้เป็นถนนคนเดินนั้นจะมีทุกวันเสาร์และอาทิตย์ ใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์อยู่หลายเรื่อง ซื้อของกินแล้วไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีที่ให้ใช้นั่งกิน เขาจัดโต๊ะนั่งไว้ให้ในแพริมน้ำ


ไม่ยักได้เจอสาวผักไห่ วันที่ไปตลาดลาดชะโด ตลาดลาดชะโด ที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บรรยากาศหน้าตาออกไปทางตลาดโบราณ ร้านค้าไม่ได้ลงไปอยู่ในแพริมน้ำหรือพายเรือขาย แต่อยู่บนบกตามบ้านเรือนเก่าที่เปิดขายของกันอยู่ริมน้ำคลองลาดชะโด แต่ก่อนก็อุดมไปด้วยปลา แต่เดี๋ยวนี้ปลาที่เอามาทำของกินขายยังต้องซื้อมาจากถิ่นอื่น คนเองก็ยังย้ายหนีเข้าไปอยู่ในเมืองกัน ยังดีที่มีของเก่าอนุรักษ์กันไว้ให้ได้ดูกันบ้าง พวกหนังและละครก็เลยมาอาศัยใช้เป็นที่ถ่ายทำกัน ของยังมีขายน้อยไม่ค่อยถูกใจนักช้อป


แลหน้าระแวงหลัง เลยไม่ยอมก้งโค้งที่ตลาดโก้งโค้ง บางปะอิน คนขายเอาของมาวางนั่งขายอยู่กับพื้น คนซื้อก็เลยต้องโน้มตัวลงพูดจากับคนขาย เป็นที่มาของชื่อตลาดก้งโค้ง อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นตลาดย้อนยุคที่ทำขึ้นใหม่ แต่ละร้านค้ามีของขายที่ไม่ให้ซ้ำกัน มีทั้งของกิน ของใช้ พืชผักผลไม้สด ๆ ชาวบ้านขนเอามาขายในราคาที่พอสมน้ำสมเนื้อ ขนมย้อนยุค ของใช้สังกะสี โถแก้ว ก็มีขาย เพลินก้งโค้งเลือกดูสินค้าบ้าง ชวนคนขายคุยบ้าง ชักจะเมื่อยหลัง ไม่รู้ว่าอีกหน่อยจะมีตลาดยองยองนั่งกันบ้างไหมนี่


อยุธยานิรมิตพลิกคืนชีวิตสู่ทุ่งข้าวริมบึง เปิดตัวคลองสระบัวตลาดน้ำแห่งใหม่ เมืองอยุธยามีแม่น้ำและลำคลองอยู่หลายสาย คนแต่ก่อนก็สัญจรกันทางน้ำ เกิดเป็นตลาดน้ำขึ้นหลายแห่ง ตอนหลังตลาดย้ายตามคนขึ้นมาอยู่บนบก ตอนนี้มีคนส่งข่าวว่าอยุธยากำลังจะมีตลาดน้ำแห่งใหม่เลยต้องไปดูกับตา ชื่อตลาดน้ำอยุธยาคลองสระบัว อยู่ในเส้นทางที่กษัตริย์อยุธยาใช้เสด็จไปยังเพนียดคล้องช้าง ตลาดอยู่กลางธรรมชาติของต้นข้าวและท้องนา ผลงานนิรมิตของอาจารย์ดุลย์พิชัย โกมลวานิช ผู้คิดจะพลิกฟื้นวันวานของผู้คน


ไปตลาดน้ำลำพญา ยอมตามใจปากแม้อยากจะอด เลยกินประชดพุง ตลาดน้ำลำพญา อยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม อาจจะไม่ใหญ่โตเท่าตลาดดอนหวาย แต่ก็มีของกินของใช้ขายเหมือน ๆ กัน สิ่งที่เป้นความต่างก็คือพืชผักยังราคาถูก ส่วนใหญ่จะปลูกอยู่ในถิ่น สินค้ามีกติกาว่าต้องติดราคาไว้ และมีตาชั่งกลางให้คนซื้อตรวจสอบได้ ที่นั่งกินก็จัดโต๊ะเก้าอี้ไว้เป็นส่วนกลาง เลือกกินแบบประชดพุงจบแล้วแต่ยังจะไม่ครบคอร์ส นั่งเรือแจวออกไปรับลมแม่น้ำแล้วก็หลับ สมกับคำชมที่ว่า นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นกิน


ไปจรุงเพลินที่แม่กลอง เผยปริศนาสองสาวกับอัณฑะปลาหมึก-หมึกโดนไฟ หลังมื้อกลางวันที่ร้านแดง ยังไม่ได้เวลาที่จะไปตลาดอัมพวาซึ่งเปิดตอนบ่าย ๆ แวะไปเดินตลาดสดแม่กลองหาซื้อปลาทูและปูทะเลก้ามโต ๆ ก่อนจะไปไหว้หลวงพ่อวัดบ้านแหลม แล้วเดินทางไปวัดอัมพวา ชมวัดแล้วเข้าไปเดินตลาดอัมพวาที่ขายของกันทั้งแบบอยู่บนถนนและอยู่กันในลำคลอง เดินหาซื้อของกินของใช้อยู่เพลิน ๆ แล้วก็ต้องไปสะดุดหยุดอยู่กับป้ายของสองสาวที่ขายอัณฑะปลาหมึกกับหมึกโดนไฟ ทำให้ต้องแวะเข้าไปดูให้คลายสงสัย


ถึงเรือจะแน่นเต็มคลอง ก็ยังต้องชื่อตลาดน้ำดำเนินสะดวก เช้าวันหยุดขึ้นมาไม่ทันได้ทำอะไร ก็คิดหาสถานที่ดิ้นรนไปกิน ขับรถออกไปทางนครปฐมแวะกินข้าวขาหมูบางหว้ากลางทาง ก่อนจะไปตลาดน้ำ ก่อนที่จะต่อไปตลาดน้ำดำเนินสะดวก บนฝั่งขายของในกันคึกคักทั้งของฝาก ของที่ระลึก และของใช้ ในน้ำเป็นเรือพายของที่ขายส่วนใหญ่เป็นพวกพืชผัก ผลไม้ และของกินหลากหลาย เห็นฝรั่งกินก๋วยเตี๋ยวแล้วเผ็ดซู้ดซ้าดน่าเอ็นดู แต่ว่าเรือขายของและเรือนักท่องเที่ยววิ่งกันขวักไขว่ จนดูไม่ค่อยจะสะดวกสมชื่อคลองและตลาด


ตั้งใจจะไปชอปปิ้งที่ด่านสะเดา แล้วก็ต้องกลับมาหาร้านเก่าที่ตลาดกิมหยง ไปหาดใหญ่คิดเปลี่ยนที่ซื้อของไปแถว ๆ ด่านสะเดาที่ บ้านไทย-จังโหลน ตำบลสำนักขาม อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ที่บางคนเรียกว่าด่านจังโหลน หรือด่านนอก ดูบ้าง เผื่อจะเจอของถูก เพราะเห็นว่าอยู่ใกล้ต้นแหล่งสินค้ามากกว่าที่หาดใหญ่ แต่เจอราคาสูงกว่า เลยข้ามแดนไปเข้าร้านดิวตี้ฟรีฝั่งมาเลเซียที่เป็นเหมือนห้างสรรพสินค้าติดแอร์ ราคาของไม่อยากพูดถึง เข้าห้องน้ำยังเก็บ 5 บาท สุดท้ายต้องกลับมาซื้อของจากเจ้าประจำที่ตลาดกิมหยง

กิโลละสามบาท คนไทยขายกระดาษเก่า แต่กลับเอาแบงก์ไปทิ้ง

มีเรื่องที่ไม่อยากจะเชื่อ ถ้าไม่ได้ไปเห็นมากับตาแล้วได้ยินมากับหู ก็คงจะไม่เชื่อเหมือนกัน เรื่องของคนขายกระดาษเก่าชั่งกิโล ได้เงินมาไม่กี่บาทกี่สตางค์ แต่ในกองกระดาษที่ขนเอามาขายนั้น แอบหลงทิ้งเงินไปเป็นร้อยเป็นพัน จับเอามารวม ๆ กันแล้ว ปีหนึ่ง ๆ น่าจะนับรวมเป็นเงินล้านอยู่ได้เหมือนกัน Continue reading กิโลละสามบาท คนไทยขายกระดาษเก่า แต่กลับเอาแบงก์ไปทิ้ง

เรือลำน้อยบนผืนน้ำกว้าง ชีวิตคือความงดงามที่ค้นพบได้กับตัวเอง

เคยคิดอะไรกับตัวเองบ้างไหม เมื่อเห็นเรือลำน้อยอยู่กลางท้องทะเลใหญ่ หรือชีวิตเล็ก ๆ ในลำเรือกลางเวิ้งน้ำกว้าง และคงรู้สึกต่างระหว่างภาพเรือน้อยเพียงลำเดียวที่อาจให้ความรู้สึกคล้ายคนเหงาและว้าเหว่ กับภาพเรือหลาย ๆ ลำที่ดูความรู้สึกจะไม่อ้างว้างเปลี่ยวเปล่าจนเกินไป Continue reading เรือลำน้อยบนผืนน้ำกว้าง ชีวิตคือความงดงามที่ค้นพบได้กับตัวเอง

ชวนไปดู พระอาทิตย์ตก ความจริงของชีวิตที่มีขึ้นและมีลง

มีผู้ที่ควรแก่การเคารพคอยบ่มเพาะเกลาจิตใจให้อยู่เสมอ บ้างว่า “ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข” นั้นเป็นความสุขจากภายนอก ที่ไม่ได้อยู่ติดกาย ไม่สามารถที่จะเอาพกติดตัวมาไหนไปไหนได้ตลอดไป ประหนึ่งที่เคยได้ยินจากคำพระท่านว่า “จิตใจของคนส่วนใหญ่จึงเสมือนท่อนไม้ที่ลอยอยู่ในกระแสคลื่น ถูกคลื่นซัดสาดให้ลอยขึ้นและจมลงอยู่ในกระแสคลื่นนั้น คลื่นก็คือโลกธรรม ซึ่งเมื่อมีลาภ ก็มีเสื่อมลาภ มียศ ก็มีเสื่อมยศ มีสรรเสริญ ก็มีนินทา มีสุข ก็มีทุกข์ เป็นคลื่นที่คอยซัดสาดท่อนไม้ซึ่งก็คือดวงใจที่ไม่มั่นคงของเรานั้นให้ฟูขึ้นแล้วก็ฟุบลงอยู่ตลอดเวลา ไม่มีวันที่จะหยุดสงบนิ่ง สักเดี๋ยวก็ดีใจ แต่อีกสักเดี๋ยวก็เสียใจ” Continue reading ชวนไปดู พระอาทิตย์ตก ความจริงของชีวิตที่มีขึ้นและมีลง

บ้านคนคุ้นเคย

Ayodhara Village อโยธารา วิลเลจ เป็นรีสอร์ทบ้านเรือนไทยไม้สักทอง ริมสายน้ำลพบุรี อยู่ที่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ที่สามารถจะหลีกหนีความวุ่นวายของผู้คนสำหรับการพักผ่อนในวันว่างที่อยากได้ความเป็นส่วนตัวกลับคืน ในบรรยากาศธรรมชาติแบบสบาย ๆ รอบตัว ที่ประสานเข้ากับหลากหลายสิ่งที่ให้ความสะดวกสบาย เป็นความสุขที่หาได้แบบที่ไม่ต้องเดินทางไกลจากกรุงเทพฯ เป็นที่ที่จะได้พบกับคำตอบของการค้นหา Where time goes by slower. หรือจะแวะอ่านเรื่องเล่าจากสัมผัสแรกที่ (บาง) อโยธารา บ้านไทยเมืองอยุธยาริมสายน้ำลพบุรี วันสบายที่ผ่านปล่อยกาลเวลา